มนุษย์ปรุงแต่งเก่ง
เชื่อมโยงเก่งเอาเรื่อง
โลกกับธรรมมาเชื่อมโยงกัน
ทางโลกเราต้องจำคิดวิเคราะห์
เพื่อที่จะรู้แต่ทางธรรมต้องเรียนล้าง
ต้องทิ้งรู้นักปราชญ์จึงบอกไว้ว่า
ความรู้ทางโลกเป็นอันตรายที่สุด
เพราะเราจะรู้แบบแบ่งแยก
มีตัวกูมีเรื่องราวมีเนื้อหา
แต่ทางธรรมไม่ใช่เรื่องอะไรแบบนั้น
พูดอะไรมามันก็สร้างสมมุติตัวใหม่ขึ้นมา
ธรรมแท้มันพูดได้ที่ไหน
อธิบายได้ที่ไหนพูดไปก็เป็นความจำ
เราไม่สามารถเอาความจำการท่อง
มาใช้ในทางธรรมได้เลย
เพราะเป็นคนละทางกัน
เอาสมมุติตัวใหม่ไปครอบสมมุติตัวเก่า
แล้วก็ท่องจำกันไป
ไม่มีทางเห็นแจ้ง
มันต้องออกจากรู้
เพื่อจะรู้เพื่อออกจากสมมุติ
เอาตัวเข้าไปอยู่ในสมมุติก็วนตายวนเกิดกันอยู่แบบนี้
สรรพสิ่งเป็นหนึ่งเดียวกัน
ถ้ายังรู้เห็นแบบแบ่งแยก
กันอยู่แบบนี้จะเข้าไปอยู่ในเนื้อหา
มีเรื่องราวมีเค้ามีเรามีดีมีชั่ว
มีถูกมีผิดก็อยู่ในมิตินี้ต่อไป
เพราะธรรมชาติไม่เคยมีเรื่องราว
ไม่มีเนื้อหาไม่แบ่งแยกอะไรกับอะไร
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
