อย่าดูถูกประเทศไทย (เขียนต่อให้หน่อยครับ) ?
คำถามนี้ถูกลบ
อย่าดูถูกประเทศไทย แต่ก็อย่าหลอกตัวเองว่ารัฐธรรมนูญไทยไม่เคยดูถูกประชาชน เวลามีใครพูดว่า ประเทศไทยมันก็เป็นแบบนี้แหละ อย่าดูถูกประเทศไทยสิ
ฟังเหมือนคำเตือนให้รักชาติ
แต่ถ้ามองให้ลึก คำพูดพวกนี้มันกำลังกลบอะไรบางอย่างอยู่ คือมันพยายามปิดปากคนที่ตั้งคำถาม ทั้งที่คำถามนั้นไม่ได้ดูถูกประเทศ แต่กำลังถามว่า ประเทศนี้ถูกออกแบบให้คนธรรมดาอยู่ตรงไหนกันแน่ ถ้าเราอยากจะไม่ดูถูกประเทศไทยจริง เราต้องกล้าดูให้เห็นว่า รัฐธรรมนูญที่บอกว่าเป็นกฎหมายสูงสุดของประเทศ มันเคารพประชาชนแค่ไหน หรือแค่เขียนสวยๆ แล้วปล่อยให้ความจริงมันสวนทางกันไปหมด
มาตราที่บอกว่า “อำนาจเป็นของประชาชน”
แต่ประชาชนใช้ไม่ได้จริง
รัฐธรรมนูญทุกฉบับชอบเริ่มต้นเหมือนกัน อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชนชาวไทย ฟังดูเท่มาก
แต่พอถามว่า
แล้วผมใช้มันตรงไหนได้บ้าง
คำตอบคือ… แทบไม่ได้ใช้
ประชาชนเลือกตั้งได้ก็จริง แต่ระบบถูกออกแบบให้ เสียงของบางคนหนักกว่าอีกหลายล้านเสียง คนที่ไม่เคยลงเลือกตั้งเลย สามารถขึ้นมามีอำนาจเหนือรัฐบาลที่ประชาชนเลือกมา
นี่ไม่ใช่เรื่องความเก่งหรือไม่เก่ง
แต่มันคือโครงสร้างที่บอกกลายๆว่า
อำนาจของคุณมีไว้พูด แต่ไม่มีไว้ตัดสิน
ถ้าอำนาจเป็นของประชาชนจริง
ประชาชนต้องมีสิทธิ์ “กำหนดทิศทางประเทศ” ไม่ใช่แค่เลือกคนไปนั่ง แล้วโดนระบบอื่นคร่อมทับอีกที
มาตราว่าด้วยความเสมอภาคที่ใช้ได้เฉพาะกับคนบางกลุ่ม
รัฐธรรมนูญเขียนว่า คนไทยเสมอภาคกันในกฎหมาย แต่ในชีวิตจริง คนไทยไม่ได้ยืนอยู่หน้าศาลเดียวกัน
คนจนโดนหมายเรียก = ต้องไป
คนมีเส้น = เลื่อนแล้วเลื่อนอีก
คนธรรมดาพูดแรงนิดเดียว = โดนตีความ
คนมีอำนาจพูดแรงกว่า = เป็นความเห็น
กฎหมายฉบับเดียวกัน แต่ผลลัพธ์ไม่เท่ากัน
แบบนี้จะเรียกว่าเสมอภาคได้ยังไง
หรือจริงๆแล้ว
กฎหมายไม่ได้ออกแบบมาให้ “ยุติธรรม”
แต่ออกแบบมาให้ “จัดระเบียบคนที่ไม่มีอำนาจ”
เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น ที่ต้องไม่กระทบใครบางคน รัฐธรรมนูญบอกว่าประชาชนมีเสรีภาพในการพูด แต่มีคำต่อท้ายเสมอ
“ทั้งนี้ต้องไม่กระทบ…”
ปัญหาคือ
คำว่า “กระทบ” ในบ้านเรามันยืดได้ยาวมาก ยาวพอจะ
ปิดปากคำถาม ทำให้การวิจารณ์กลายเป็นความผิด ทำให้ความจริงกลายเป็นภัยต่อความมั่นคง
ผลคือ
ประชาชนต้องเดาเอาเองว่า วันนี้พูดได้แค่ไหน พรุ่งนี้จะโดนย้อนกลับมาหรือเปล่า นี่ไม่ใช่เสรีภาพ นี่คือการใช้ชีวิตแบบระวังตัวตลอดเวลา
การตรวจสอบอำนาจ
ที่ตรวจได้เฉพาะคนไม่มีอำนาจ รัฐธรรมนูญเขียนเรื่ององค์กรอิสระไว้สวยมาก มีหน้าที่ตรวจสอบ ถ่วงดุล ปราบโกง
แต่ในความจริง ตรวจคนตัวเล็กไวมาก
ตรวจคนตัวใหญ่ช้ามาก บางคนไม่ต้องตรวจเลย
พอประชาชนถาม
“ทำไมเรื่องนี้เงียบ?”
คำตอบคือ
“กระบวนการยังไม่เสร็จ”
แต่กระบวนการนั้น ไม่เคยเสร็จทันเวลาที่ประเทศเสียหาย แบบนี้มันไม่ใช่การถ่วงดุล แต่มันคือการเลือกตรวจ สิทธิของประชาชนที่แพ้คำว่า “ความมั่นคง”
รัฐธรรมนูญรับรองสิทธิไว้เยอะมาก
แต่ทุกสิทธิแพ้คำเดียว “ความมั่นคงของรัฐ”
ซึ่งไม่มีใครอธิบายชัดว่า ความมั่นคงคืออะไร
ใครเป็นคนตัดสิน
พอรัฐบอกว่าเรื่องนี้กระทบความมั่นคง สิทธิทั้งหมดก็หายไปทันที สิทธิที่หายได้ง่ายขนาดนี้ มันไม่ใช่สิทธิ มันคือของที่รัฐ “อนุญาตให้ใช้ชั่วคราว”
และสุดท้าย…
บทเฉพาะกาลที่ทำให้รัฐประหาร “ถูกกฎหมาย”
มาถึงจุดที่เจ็บที่สุด และเป็นจุดที่คนไทยคุ้นที่สุด
ทุกครั้งที่มีรัฐประหาร เราจะเห็นรัฐธรรมนูญฉบับใหม่
พร้อม “บทเฉพาะกาล” บทที่บอกว่า สิ่งที่คณะรัฐประหารทำไปแล้ว ถือว่าชอบด้วยกฎหมาย
นี่แหละ
คือการเขียนกฎหมายย้อนหลัง เพื่อรับรองอำนาจที่ได้มาจากปากกระบอกปืน พูดง่ายๆคือ รัฐธรรมนูญไทยไม่ได้แค่ยอมรับรัฐประหาร แต่เตรียมที่นั่งไว้ให้รัฐประหารเสมอ และนี่คือความย้อนแย้งที่สุด
กฎหมายสูงสุดที่ควรปกป้องประชาชน กลับกลายเป็นเครื่องมือฟอกความไม่ชอบธรรม
เพราะฉะนั้น อย่าดูถูกประเทศไทย
แต่ก็อย่าดูถูกสติปัญญาประชาชน การตั้งคำถามกับรัฐธรรมนูญ ไม่ใช่การชังชาติ ไม่ใช่การดูถูกประเทศ
ตรงกันข้าม มันคือการเชื่อว่า ประเทศไทยควรดีกว่านี้ ประชาชนควรมีศักดิ์ศรีมากกว่านี้ ประเทศที่ดีไม่ใช่ประเทศที่ห้ามคนวิจารณ์ แต่คือประเทศที่กลัวคำถามน้อยกว่าความไม่ยุติธรรม
ถ้าเรายังบอกให้คนเงียบ แทนที่จะตอบคำถาม วันนั้นแหละ ที่เราไม่ได้กำลังปกป้องประเทศไทย แต่กำลังปกป้องระบบที่ดูถูกประชาชนอยู่ทุกวัน
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
