28 ธ.ค. 2025 เวลา 14:44 • ปรัชญา
ในเชิงปรัชญาPataเริ่ม
อ่อนด้อยปัญญาเขลาลง
ไปเรื่อยๆแต่ก่ะยังจะอยาก
ส่งการบ้านให้อาจารย์
ตรวจภูมิเขลาอยู่
"หากความสำเร็จไม่ได้
วัดที่ใครไปได้ไกลที่สุด
แต่ใครยังเหลืออยู่ในระบบ"
กำลังท้าทายกระแสหลัก
ของโลกสมัยใหม่ที่เชิดชู
ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดตาม
แนวคิด Darwinism
แบบสุดโต่งนี้เสนอว่า
หัวใจของการดำรงอยู่
ไม่ใช่การพุ่งทะยานไป
ข้างหน้าเพียงลำพังเพื่อ
จุดสูงสุดเท่านั้น
แต่จะกระจายความเสี่ยง
เพื่อการรักษาสมดุลของ
โครงข่าย (Network)ตน
“การสลายไปของบางส่วน
คือเงื่อนไขของการอยู่รอด
โดยรวม"เป็นการมองแบบ
องค์รวม (Holism)ที่คล้าย
คลึงกับปรัชญาตะวันออก
และแนวคิดเชิงนิเวศวิทยา
คือการยอมรับว่าตัวเรา
ไม่ใช่หน่วยที่จะแยกขาด
จากโลกเมื่อเห็ดดอกหนึ่ง
สลายเพื่อให้สปอร์เดินทาง
ต่อเมื่อดวงดาวดับสูญ
เพื่อก่อกำเนิดธาตุใหม่
"การปล่อยชีวิตไปโดย
ไม่เร่ง ไม่ควบคุม และ
ไม่คาดหวัง"ยังสะท้อน
ถึงปรัชญาเต๋าหรือการ
ไหลไปตามวิถีธรรมชาติ
ท้ายที่สุด บทสนทนาใน
ภาพยังโยงไปถึงเรื่อง
ภพภูมิและจักรวาลวิทยา
ซึ่งเป็นการตอกย้ำว่า "ที่ว่าง" (Space) และ"เวลา"(Time)
มีอยู่อย่างมหาศาลเกินกว่า
ความสำเร็จชั่วคราวจะ
นิยามได้หมด
ความหมายของการอยู่
รอดจึงอาจไม่ใช่การมี
ชีวิตที่เป็นอมตะแต่อาจ
หมายถึงการที่ "คุณค่า"
หรือ "เจตจำนง"บางอย่าง
ยังคงสามารถหมุนเวียน
งอกงามต่อได้ในระบบ
ไม่ว่าตัวตนต้นพันธุ์ผู้ให้
กำเนิดจะยังอยู่หรือไม่ก็ตาม
“อตัวตน”อะอมตะไร้ผู้ใด
ตัดสินแต่คงอยู่อย่างบาง
เบายั่งยืนยาวนาน
โฆษณา