ร่มสีดำ
ชายคนหนึ่งพกร่มสีดำคันหนึ่งไว้กับตัวเสมอ แม้ลมฟ้าอากาศจะแปรปรวนเช่นไร ท้องฟ้าจะมืดครึ้มเพียงใด เขาก็ไม่เคยเลยที่จะนำร่มคันนั้นออกมาใช้งาน
ไม่มีคนรอบตัวคนใดที่เคยสงสัย ไม่มีคนรอบตัวคนใดที่เคยเอ่ยถามถึง พวกเขาไม่เคยรับรู้ด้วยซ้ำว่าชายคนนี้พกพาร่มสีดำคันนั้นไว้ตลอดเวลา และพกไว้เพื่ออะไร
ในยามค่ำคืน เขามักจะนำร่มคันนั้นออกมาทำความสะอาด ขัดด้ามจนมันเงา แม้นคนรักของตนจะสงสัยเพียงใดว่าทำไมเขาจึงไม่เคยใช้งานมันเลย เขาตอบเพียงแค่ว่าไม่อยากให้มันเสียหาย
ยามเย็นของวันที่ฝนตกกระหน่ำ เขาวิ่งท่ามกลางสายฝนไปตามทางเดินที่คดเคี้ยว ทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างในมือออกไป แต่ยังคงกอดร่มคันนั้นไว้กับหน้าอก ภาวนาให้ฝนหยุดตก เพื่อที่ร่มจะได้ไม่เสียหายไปมากกว่านี้
ชายชราคนหนึ่งยืนตากฝนอยู่ข้างเสาไฟริมถนน เขาสังเกตเห็นชายหนุ่มที่วิ่งเปียกปอนผ่านมา พลางสงสัยถึงพฤติกรรมที่แปลกประหลาดของเขา ว่าเหตุใดจึงไม่ใช้มัน
:พ่อหนุ่มเอ๋ย เหตุใดเจ้าจึงไม่ใช้ร่มคันนั้นเสียเล่า
ชายหนุ่มหยุดวิ่ง พลางหันกลับไปสบสายตากับชายชรา ท่าทางที่เป็นมิตรของผู้เฒ่า เขาจึงกล้าตอบกลับไป
:ผมกลัวว่ามันจะเสียหายน่ะครับ
:จริงหรือ ทำไมมันถึงจะเสียหายหรือ
:มันอาจเสียหายจากการถูกฝนกระหน่ำลงมาได้ครับ
:งั้นหรือ ถ้างั้นร่มถูกผลิตขึ้นมาใช้ทำอะไร
:ใช้กันฝนครับ
:แล้วเหตุใดเจ้าไม่ใช้มันเสียเล่า
ชายหนุ่มนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนจะตอบกลับ
:ผมกลัวว่ามันจะเสียหายครับ
ชายชรายิ้มมุมปากน้อยๆ เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน
:พ่อหนุ่มเอ๋ย บางสิ่งบางอย่างในตัวเรา มีไว้เพื่อป้องกันอุปสรรค หากมัวแต่เก็บไว้กับตัวเอง เมื่อไรสิ่งนั้นจะได้แสดงศักยภาพออกมาเสียทีเล่า เช่นเดียวกับความสามารถของเจ้า หากมัวแต่เก็บมันไว้กับตัว เมื่อไรผู้คนจะได้ชื่นชมเจ้าล่ะ
ชายหนุ่มคิดตาม ในที่สุดเขาก็กางร่มออกมา
:มันก็แค่นั้นเองแหละพ่อหนุ่ม
:คุณตาอยากมากับผมไหมครับ
ชายชรายิ้มเบาๆ แล้วทั้งสองก็เดินภายใต้ร่มสีดำคันนั้นกลับสู่บ้านของตน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
