บูรณาศาสตร์…สหวิทยาการ
ย้อนกลับไปในปี 2563... ผมจำได้ว่านั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินคำว่าสหวิทยาการ… “บูรณาศาสตร์”
สารภาพตามตรงครับ ตอนนั้นผม “งง” และไม่เข้าใจเลยว่าในทางปฏิบัติมันคืออะไร? แต่มันเป็นคำที่มีเสน่ห์มาก ฟังแล้วรู้สึกมีพลัง รู้สึกถึงความหวังว่ามันจะเป็นเครื่องมือสำคัญในการเปลี่ยนอะไรบางอย่างได้
แต่นั่นแหละครับ... ในโลกของความจริง ความหวังอย่างเดียวมันกินไม่ได้ และมันทำงานให้สำเร็จไม่ได้
1. กำแพงที่ชื่อว่าการบูรณาการจริง
พอเวลาผ่านไปจนถึงปี 2568 ผมเริ่มมองเห็นโลกกว้างขึ้น และเข้าใจแล้วว่าการจะทำให้เกิด "การบูรณาการทุกศาสตร์" นั้น มันเกิดขึ้นจริงยากมาก
ทำไมถึงยาก? เพราะลำพังแค่คนพูดว่า "เราทำงานแบบบูรณาการ" นั้นใครก็พูดได้
แต่สิ่งที่พิสูจน์ความจริงได้ดีที่สุดคือ “หลักฐานเชิงประจักษ์” ครับ ถ้าคุณบอกว่าคุณใช้หลายศาสตร์ คุณต้องแสดงให้เห็นว่าศาสตร์เหล่านั้นมันร้อยเรียงกันจนแก้ปัญหาได้จริง ไม่ใช่แค่เอาคนหลายสาขามานั่งในห้องเดียวกันแล้วต่างคนต่างทำ
2. สูตรสำเร็จที่ไม่มีทางลัด
จากประสบการณ์ที่ผมได้คลุกคลีมา การจะทำงานหนึ่งเรื่องให้เป็นสหวิทยาการได้จริง มันไม่ใช่แค่เรื่อง "ความรู้" แต่มันคือเรื่อง "การจัดการ" ซึ่งต้องประกอบด้วย 3 ส่วนสำคัญ
- ●สร้างเป้าหมายร่วม ถ้าเข็มทิศคนละอันกัน ต่อให้เก่งแค่ไหนก็เดินไปคนละทาง
- ●บูรณาการกระบวนการ ไม่ใช่แค่มาจอยกันตอนจบ แต่ต้องร้อยเรียงกันตั้งแต่ต้น
- ●จัดการทักษะร่วม คนเศรษฐศาสตร์ต้องคุยกับคนสังคมศาสตร์รู้เรื่อง คนไอทีต้องเข้าใจภาษามานุษยวิทยา นี่คือทักษะใหม่ที่โลกวันนี้ต้องการ
3. บทเรียนที่ตกผลึก
วันนี้ผมเลิกตื่นเต้นกับคำศัพท์สวยหรู แต่ผมให้ค่ากับ "เนื้อหาและหลักฐาน" มากกว่า
สหวิทยาการไม่ใช่การเป็น "เป็ด" ที่รู้ทุกเรื่องอย่างละนิด แต่คือการเป็น "สะพาน" ที่สามารถเชื่อมโยงจุดแข็งของแต่ละศาสตร์เข้าด้วยกัน เพื่อเป้าหมายที่ใหญ่กว่าเดิม
สำหรับใครที่กำลังขับเคลื่อนเรื่องนี้อยู่ ผมอยากบอกว่า "ความงง" ในวันแรกคือเรื่องปกติครับ แต่ขอให้รักษา "ความหวัง" นั้นไว้ แล้วค่อยๆ สะสมหลักฐานเชิงประจักษ์ไปเรื่อยๆ วันหนึ่งคุณจะเห็นภาพรวมที่ทรงพลังเหมือนที่ผมเห็นในวันนี้
.
แตงโม สกลนคร
281268
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
