📅 Diary 2569: บันทึก “35 กิโลเมตรบนรถสามล้อ” และปีใหม่ที่บ้านนาสีนวล
ปีใหม่ พ.ศ. 2569 ของเพื่อนๆ เป็นยังไงกันบ้างครับ? ส่วนของผม... บอกเลยว่า "พีค" ตั้งแต่วันเริ่มเดินทาง!
🚌 การเดินทางที่เริ่มต้นด้วย “ความเขิน”
ผมเลือกเดินทางกลับบ้านวันที่ 31 ธ.ค. ด้วยรถโดยสาร เพราะอยากได้ความชัวร์เรื่องความปลอดภัย (และแอบไปช้ากว่าคนอื่นหน่อย) ผมไปยืนรอรถหน้า มรภ.สกลนคร ตอนสายๆ
ได้ขึ้นรถช่วง 10.30 น. ขนาดวันเคาท์ดาวน์คนยังแน่นรถจนต้องยืนเบียดกันยาวๆ ไป 30 กิโลเมตรจนถึงบ้านดงมะไฟ
จุดสำคัญอยู่ตรงนี้เลยครับ... สงสัยสภาพผมจะดูเหมือนคน "เมาค้าง" (จริงๆ คือแค่เพลียครับ 555) มีน้องพลทหารคนหนึ่งที่นั่งอยู่คงสงสาร เลยลุกเสียสละที่นั่งให้ ผมนี่ทั้งขอบคุณทั้งเกรงใจ รีบขยับเข้าไปนั่งข้างพี่อีกคน พอพี่เขาลงที่พรรณานิคม น้องพลทหารจึงมานั่งด้วยกัน
Moment ชวนลุ้น น้องเขาลงก่อนผมที่บ้านโนนสวรรค์ เสียงในหัวผมนี่สู้กันมาก "จะขอเบอร์ติดต่อดีไหมนะ?" แต่สุดท้ายความปอดแหกก็ชนะครับ ไม่กล้าขอ กลัวน้องเขาตกใจ... ได้แต่เก็บความประทับใจนี้ไว้ในบันทึกแทน
🛺 ครั้งแรกในชีวิต! สามล้อพากลับบ้าน 35 กิโลเมตร
พอถึงสว่างแดนดินตอนเที่ยงครึ่ง ความซวยมาเยือนครับ! พี่คนขับสามล้อแถวนั้นบอกข่าวร้ายว่า "รถเข้าบ้านนาสีนวลหมดตั้งแต่เที่ยงแล้วน้อง!"
OMG... นี่คือที่มาของประสบการณ์ใหม่ การนั่งรถสามล้อเครื่องระยะไกล 35 กิโลเมตรครั้งแรก! แต่มันกลับไม่แย่อย่างที่คิดนะ ลมเย็นๆ ปะทะหน้า อากาศดีจนผมเผลอหลับกลางทาง ถึงขั้นต้องฝากพี่คนขับว่า "ถ้าถึงแล้วปลุกผมด้วยนะพี่"
สรุปวันนั้นเดินทางจากตัวเมืองถึงบ้านนาสีนวล ใช้เวลาไป 4 ชั่วโมงเต็มๆ กับระยะทาง 110 กิโลเมตร... ถึงบ้านบ่ายสองครึ่งแบบตัวตึงเลยครับ
🙏 เคาท์ดาวน์สไตล์สายบุญ บังกุศลตาย-บังกุศลเป็น
ปีนี้ผมไม่ได้ไปปาร์ตี้ที่ไหน เพราะรับปากแม่ไว้ว่าจะไป "สวดมนต์ข้ามปี" ที่วัดศิริวราราม ตามคำทักของอาจารย์ที่นับถือแถวอากาศอำนวยว่าให้ไปทำพิธีต่อชะตา
15.30 น. อุ่นเครื่อง ด้วยการนั่งล้อมวงกับหลานๆ มอบเงินขวัญปีใหม่คนละ 500 บาท (เศรษฐกิจแบบนี้ แบ่งปันกันไปครับ)
21.00 น. เข้าวัดแบบ "ตาหวาน" แอบยอมรับตรงๆ ว่ามีจิบๆ มาบ้างนิดหน่อยพอเป็นพิธี (แฮะๆ) ผมไปนั่งแยกโซนชาย-หญิงตามระเบียบ ระหว่างรอพิธี แม่ผมก็ทำหน้าที่ "PR ส่วนตัว" คุยกับคนอื่นว่าลูกชายทำงานอะไร จนผมกลายเป็น "ลูกรักตัวอย่าง" ไปเลย
เราสวดมนต์กันยาวๆ จนถึงตีหนึ่งครึ่ง ทั้งสวดอิติปิโส 12 จบ 9 รอบ และพิธีบังกุศลตาย-บังกุศลเป็น ได้รับน้ำมนต์ ผูกแขนรับพร กลับบ้านมาด้วยความอิ่มบุญแบบสุดๆ
🔥 กองไฟ, จี่ข้าว และช่างตัดผมจำเป็น
ตีสองที่บ้านนาสีนวลอากาศหนาวสะท้านใจมากครับ ผมนั่งผิงไฟจี่ข้าว ย่างไส้อ่อนคุยกับหลานและแม่ บรรยากาศเงียบจนได้ยินเสียงกอไผ่เสียดสีกัน "เอี๊ยด...อ๊าด" พอใกล้เช้าก็ได้ยินเสียงกระรอกร้องเรียกคู่ เป็นความสุขเรียบง่ายที่หาไม่ได้ในเมืองหลวง
Highlight ยามเช้า พี่ชายผมเองครับ สภาพแกเหมือนเพิ่งเดินออกมาจากป่าลึก หนวดเคราเฟิ้มเชียว สงสัยรอให้ลูกให้น้องกลับมาตัดผมให้ ลูกเลยจัดไปหนึ่งทรง (สภาพตอนตัดคือเมาทั้งช่างทั้งลูกค้า!) ทรงที่ได้... บอกเลยว่าไม่ใช่ทรงเฝ้าบ้านแน่นอนครับ 555
💡 เรื่องจากวงเหล้า ย้อนไปยุค 1990
ในวงสนทนากับพวกรุ่นพี่ เรื่องเล่าสุดฮิตหนีไม่พ้นชีวิต "เด็กเลี้ยงควาย" ยุค 90 ทั้งเรื่องการไปเล่นน้ำที่หินเกิ้งสมัยน้ำยังไม่ท่วมเขื่อน หรือเกม "เล่นหนอน" กระโดดข้ามต้นประดู่ที่ฟังแล้วทึ่งในทักษะการเอาตัวรอดของคนสมัยก่อน
การเรื่องเล่าเรื่องจะแบ่งออกตามฤดูกาลทำนาและฤดูแล้ง แต่ละคนประสบการณ์ที่แตกต่างกันออกไปตามเรื่องอาหาร การหาอาหารตามป่า และทักษะความเชี่ยวชาญ มีอรรถรสถึงวิถีชีวิตและความลำบากที่แตกต่างกับปัจจุบัน
สิ่งที่ผมเรียนรู้ในปี 2568 ชีวิตสอนผมว่า "เงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ แต่ซื้อเวลาได้" การยอมจ่ายเพื่อลดขั้นตอนบางอย่าง ทำให้เรามีเวลาไปซึมซับดื่มด่ำกับความสุขกับได้มากขึ้น
ป.ล. ขากลับผมก็ตกรถตามระเบียบครับ! แต่โชคดีมีคนใจดีให้ติดรถมาด้วย สงสัยจะเป็นอานิสงส์จากการไปสวดมนต์ข้ามปีแน่ ๆ เลย
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
