เกาหลีเรื่อยเปื่อย : การแยกขยะ🇰🇷
ประเทศเกาหลีเป็นอีกหนึ่งประเทศที่มีประชากรหนาแน่น ก่อนที่จะมีนโยบายการรีไซเคิล (재활용품) ขยะทั้งหมดในโซลจะถูกนำไปฝังกลบหรือเผาทำลาย ดังนั้นเพื่อแก้ไขปัญหาขยะจำนวนมาก เกาหลีใต้จึงมีขั้นตอนและระบบกการจัดการขยะที่เรียกว่า 종량제 (จงรยังแจ) ซึ่งถือว่ามีประสิทธิภาพสูงในการจัดการปัญหาขยะ ประเภทของขยะส่วนใหญ่แบ่งออกเป็น :
ขยะทั่วไป , ขยะรีไซเคิล ,เศษอาหาร หรือ ขยะประเภทอาหาร (ขยะเปียก)
กฎทั่วไปที่คุณควรปฏิบัติคือ; ใช้ให้หมด/ใช้ -> ล้างและลอกฉลาก สติกเกอร์ ฯลฯ -> ทำให้แห้ง -> บีบอัด (ลดปริมาตร) -> แยกประเภท -> ทิ้งในที่ที่กำหนดไว้
หากเป็นคนที่อาศัยอยู่ตามหอพักหรืออพาร์ทเม้นต์ ด้านล่างตึกจะมีบริเวณสำหรับการทิ้งขยะ โดยจะมีถังแยกแบบละเอียดที่ต้องแยกทิ้งตามประเภทเช่น ขวดแก้ว, กระป๋อง, พลาสติก, กระดาษ หรือขยะทั่วไป แต่ถ้าหากคนที่อาศัยอยู่บ้านส่วนตัวหรือสถานที่ที่ไม่มีบริเวณแยกขยะ ก็จำเป็นต้องซื้อถุงขยะมาใส่ ไม่สามารถทิ้งโดยการใส่ถุงทั่วไปได้ค่ะ ซึ่งถุงขยะจะแยกเป็น 2 ประเภทหลักคือ ขยะทั่วไป(일반 쓰레기) และขยะประเภทอาหาร (음식물 쓰레기)
สำหรับขยะประเภทอาหาร ยอมรับเลยว่าปวดหัว จากความเคยชินของเราก็จะคิดว่า สิ่งที่กินได้ทั้งหมด คือขยะประเภทอาหาร แต่ความจริงแล้วมีหลายอย่างที่ "ไม่ถือว่าเป็นขยะประเภทอาหาร" ในเกาหลี เช่น :
ทเวนจัง , โคชูจัง , เปลือกไข่ , เปลือกถั่ว , ก้างปลา , เปลือกหอย / ปู , กระดูกสัตว์ , เมล็ดผลไม้ , ก้านผลไม้ , ถุงชา , ผงกาแฟ , เปลือกหัวหอม , เปลือกกระเทียม , เมล็ดพริก , ก้านข้าวโพด
หนึ่งในวิธีการจัดการขยะที่ดีขึ้นคือระบบค่าธรรมเนียมขยะตามปริมาณ (VBWF) ที่เปิดตัวในปี 1995 ซึ่งทำให้ผู้บริโภคต้องรับผิดชอบโดยการจ่ายเงินสำหรับขยะที่พวกเขาผลิต หลักการสำคัญของนโยบายนี้คือผู้คนจะต้องซื้อถุงขยะที่กำหนดสำหรับขยะประเภทเฉพาะ
ในระบบ VBWF มีถุงขยะเฉพาะสำหรับประเภทของขยะ ประเภททั่วไปได้แก่ ขยะอาหาร (음식물 쓰레기), ขยะรีไซเคิล (재활용품), ขยะทั่วไป (일반 쓰레기), และของชิ้นใหญ่
ทุกครัวเรือนในเกาหลีจะใส่ขยะลงในถุงเฉพาะเมื่อทิ้งขยะ หากคุณใส่ขยะของคุณลงในถุงพลาสติกสีดำธรรมดาที่คุณมีที่บ้าน คุณจะถูกปรับและอาจไม่ได้รับการเก็บขยะ ระบบนี้ออกแบบมาเพื่อแก้ปัญหาขยะในเกาหลี โดยการให้พลเมืองจ่ายตามปริมาณขยะที่พวกเขาทิ้ง เราสามารถลดขยะและส่งเสริมการใช้วัสดุรีไซเคิลได้ หากคุณทิ้งขยะด้วยถุงที่กำหนดไว้ คุณไม่จำเป็นต้องจ่ายเพิ่มสำหรับการทิ้งขยะนอกเหนือจากราคาของถุง
ถุงขยะมีเฉพาะใน แต่ละเขต ดังนั้นคุณจึงไม่สามารถใช้ถุงขยะของเขตอื่นได้ ตัวอย่างเช่น หากคุณอาศัยอยู่ในเขตกังนัม คุณจะไม่สามารถใช้ถุงขยะจากเขตจงโนได้ คุณสามารถซื้อถุงขยะเหล่านี้ได้ที่ร้านขายของชำท้องถิ่น, มาร์ท, หรือร้านสะดวกซื้อ ราคาจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค ขนาด และการใช้เงินสดหรือบัตรในการซื้อ
โดยทั่วไป ถุงขยะธรรมดา (20 ลิตร) ราคา 480 วอน ถุงขยะเศษอาหารมีขนาดเล็กกว่า (3 ลิตร) และราคาประมาณ 300 วอน สีของถุงขยะจะแตกต่างกันไปตามภูมิภาค
ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดที่เผชิญคือผู้คนไม่ล้างวัสดุรีไซเคิล เมื่อผลิตภัณฑ์มีคราบเหลืออยู่ (เช่น อาหาร) มันไม่สามารถรีไซเคิลได้
นอกจากนี้ ยังมีพื้นที่ที่กำหนดไว้สำหรับการทิ้งขยะในอาคารที่พักอาศัย (อพาร์ตเมนต์, อาคารสำนักงาน ฯลฯ) โปรดทราบว่าอาจมีวันที่กำหนดให้ทิ้งสิ่งของบางอย่างได้ ดังนั้นควรตรวจสอบนโยบายของอาคารที่คุณพักอยู่
ที่อพาร์ตเมนต์ จะมีวันที่กำหนดสำหรับการเก็บขยะรีไซเคิลสัปดาห์ละครั้ง สำหรับขยะทั่วไปหรือขยะอาหาร หากคุณนำไปทิ้งในจุดทิ้งขยะรวมของอพาร์ตเมนต์ รถขยะจะมาเก็บในวันที่กำหนด อย่างไรก็ตาม อาคารที่อยู่อาศัยประเภทอื่นอาจไม่มีวันกำหนดที่แน่นอน ดังนั้น หากคุณอาศัยอยู่ในเกาหลีหรือมาถึงที่พักของคุณ ควรถามโดยตรงเกี่ยวกับวิธีการทิ้งขยะ สถานที่ และตารางเวลา
หมวดหมู่เฉพาะของวัสดุรีไซเคิล :
กระดาษ (종이류)
โดยทั่วไปแล้ว ผลิตภัณฑ์กระดาษที่เปื้อนอาหารไม่สามารถรีไซเคิลได้ สิ่งเหล่านั้นจะต้องทิ้งเป็นขยะทั่วไป สำหรับหนังสือพิมพ์ตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีความแห้งและเรียบเสมอ นอกจากนี้ควรแยกใบปลิวโฆษณาหรือพลาสติกที่อาจซ่อนอยู่ในหน้าหนังสือออก เพราะสิ่งเหล่านี้อาจต้องทิ้งในหมวดหมู่แยกต่างหาก
นำปกออกจากหนังสือและสมุดบันทึกทุกเล่ม สำหรับสมุดบันทึกแบบเกลียว ให้นำปกไวนิลและสันเกลียวออก ทิ้งให้ถูกประเภท
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าถ้วยกระดาษทั้งหมดว่างเปล่าและล้างด้วยน้ำสะอาด บีบแบน แล้วทิ้ง หมายเหตุ: ถ้วยใดที่มีคราบอาหารต้องทิ้งในขยะทั่วไป
สำหรับกล่องและกระดาษแข็ง อย่าลืมลอกเทป สติ๊กเกอร์ และ/หรือป้ายออก ตรวจสอบให้แน่ใจว่าพวกมันแบนและแห้ง จากนั้นวางซ้อนกัน มัดให้แน่น และทิ้งในพื้นที่ที่เหมาะสม
กล่องกระดาษ (종이팩)
หมวดหมู่นี้ประกอบด้วยกล่องนม กระดาษชำระม้วน ม้วนกระดาษชำระ และกล่องทิชชู่
กฎเดียวกันคือให้แน่ใจว่ามันสะอาดทั้งหมดและวัสดุใดๆ ที่ไม่เหมือนกระดาษถูกลบออก (เช่น พลาสติกใดๆ) ตรวจสอบให้แน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อย แบน เรียงซ้อน และมัดเพื่อกำจัดทิ้ง
ภาชนะพลาสติก (플라스틱 용기류)
มีพลาสติกหลายประเภท ดังนั้นเราจะแนะนำพวกมันทั้งหมดแยกกัน อย่างแรกคือภาชนะพลาสติก ซึ่งอาจเป็นภาชนะดื่มพลาสติก หรือขวดน้ำยาซักผ้า
ภาชนะเหล่านี้มักจะมีสี (มีหมวดหมู่แยกสำหรับขวดใส) หลักการเดียวกันคือ 'เทให้หมด -> ล้าง -> ทิ้ง' ยังคงใช้ได้ แต่ถ้ามีฉลากและ/หรือสติกเกอร์ที่ทำจากวัสดุที่แตกต่างจากภาชนะ อย่าลืมลอกออกก่อนทิ้ง
ถ้าไม่สามารถล้างด้านในได้ (เช่น หลอดยาสีฟัน) ให้ทิ้งลงถังขยะทั่วไป
หมวดหมู่นี้ไม่รวมถึงสิ่งอื่นๆ ที่ไม่ได้กล่าวถึง เช่น ของเล่น เครื่องเขียน (ปากกา) ไม้แขวนเสื้อ แปรงสีฟัน โทรศัพท์ รถเข็นเด็ก เป็นต้น
ไวนิล (비닐류)
ไวนิลเป็นพลาสติกอีกประเภทหนึ่ง
หมวดหมู่นี้ส่วนใหญ่จะหมายถึงแรปที่ใช้เป็นฝาครอบที่มีประสิทธิผล, แรปใส, และถุงพลาสติก ตรวจสอบให้แน่ใจว่าสะอาดก่อนทิ้ง
มีรายการบางอย่างที่สามารถพิจารณาเป็นส่วนหนึ่งของหมวดหมู่นี้ได้ แต่จริงๆ แล้วไม่สามารถรีไซเคิลได้ ได้แก่ ถุงมือยาง เสื่อ สิ่งที่เปื้อนอาหาร และ/หรือ ผ้าคลุมโต๊ะ
ขวด PET ใส (투명페트병)
ขวด PET (polyethylene terephthalate) ใสเป็นคำเรียกหรูหราสำหรับขวดน้ำพลาสติกใสทั่วไป นี่เป็นหมวดหมู่แยกเพราะขวดประเภทนี้ง่ายต่อการรีไซเคิลและวัสดุมีคุณภาพสูงกว่า ขวดเหล่านี้ถูกนำไปทำเป็นเสื้อผ้า รองเท้า กระเป๋า และ/หรือสำลีก้อน
วิธีการกำจัดนั้นไม่ซับซ้อน เมื่อพวกมันว่างเปล่าแล้ว ให้แน่ใจว่ามันสะอาด นอกจากนี้หากฉลากทำจากพลาสติกประเภทอื่น อย่าลืมถอดออกก่อนทิ้ง การแยกฉลากพลาสติกช่วยเพิ่มอัตราการรีไซเคิลของขวดเหล่านี้ ในการทำให้ขวดเหล่านี้แบน ให้เปิดฝาแล้วบีบอากาศออกให้หมด จากนั้นหมุนฝากลับเพื่อให้แน่ใจว่าขวดแบน
โฟมสีขาว (흰색 스티로폼류)
หมวดหมู่นี้ยังรวมถึงพลาสติกกันกระแทกหรือวัสดุเติมเต็มใดๆ ที่ใช้ป้องกันสิ่งของในกล่อง วัสดุเหล่านี้มักจะถูกนำไปทำเป็นผ้าสักหลาด กรอบ แม่พิมพ์ และ/หรือคอนกรีต
หลักเกณฑ์ทั่วไปเหมือนกัน, ว่างเปล่า -> ล้าง -> ลอกฉลากและ/หรือสติ๊กเกอร์ -> ทิ้งในพื้นที่ที่กำหนด.
สำหรับโฟมที่ใช้ปกป้องผลิตภัณฑ์อิเล็กทรอนิกส์ (เช่น คอมพิวเตอร์, ทีวี, เครื่องใช้ในครัว ฯลฯ) คุณสามารถนำไปที่ร้านที่คุณซื้อและพวกเขาจะรีไซเคิลให้คุณ
สิ่งของที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้รวมถึงสไตโรโฟมที่มีสีและสไตโรโฟมสำหรับงานก่อสร้าง
ขวดแก้ว (유리병)
ขวดแก้วมักถูกนำกลับมาใช้ใหม่ มีขวดแก้วสองประเภท ประเภทหนึ่งคือขวดที่สามารถนำกลับไปที่ร้านเพื่อขอคืนเงินมัดจำ และอีกประเภทหนึ่งคือขวด EPR (Extended Producer Responsibility) เท่านั้น
ขวดแก้ว EPR จะมีเครื่องหมาย และคุณสามารถรีไซเคิลขวดประเภทนี้ที่บ้านได้
จากนั้นมีขวดแก้วที่เป็นส่วนหนึ่งของระบบคืนขวดเปล่า เครื่องดื่มในขวดแก้วที่เป็นส่วนหนึ่งของระบบนี้มีเงินฝาก (สามารถคืนเงินได้) รวมอยู่ในราคาแล้ว โดยปกติเงินฝากนี้จะอยู่ในช่วง 100-130KRW หากคุณนำขวดเหล่านั้นกลับไปที่ร้านที่คุณซื้อ คุณสามารถรับเงินคืนได้
เช่นเดียวกับขวดแก้ว EPR ส่วนของขวดในระบบเงินประกันขวดเปล่าจะถูกระบุไว้เช่นนั้น รางวัลเงินสดนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อส่งเสริมการรีไซเคิลแก้วที่ถูกต้องโดยผู้บริโภค
ไม่ว่าจะเป็นขวดแบบไหน ขั้นตอนก็เหมือนกัน ตรวจสอบให้แน่ใจว่าขวดอยู่ในสภาพสมบูรณ์ (แก้วที่แตกไม่สามารถรีไซเคิลได้) สะอาด และลอกฉลาก/สติ๊กเกอร์ออกทั้งหมด
อย่าใส่ก้นบุหรี่ลงในขวด มิฉะนั้นจะไม่สามารถนำไปรีไซเคิลได้
สำหรับกระจกที่แตก ให้ห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์และทิ้งในถังขยะทั่วไป
ผลิตภัณฑ์แก้วสี, คริสตัล, หลอดไฟ, แจกัน, และเครื่องลายคราม/เครื่องครัว ไม่สามารถรีไซเคิลได้
โลหะ (금속캔 및 고철류)
หมวดหมู่นี้รวมถึงกระป๋องเครื่องดื่ม กระป๋องอาหาร ตะปู สายโลหะ อะลูมิเนียมบริสุทธิ์ ฯลฯ วัสดุเหล่านี้ถูกนำไปรีไซเคิลเป็นกระป๋องและเหล็กเส้นอื่น ๆ
กระบวนการเดียวกัน เมื่อคุณใช้ผลิตภัณฑ์เสร็จแล้ว ตรวจสอบให้แน่ใจว่าสิ่งของสะอาดก่อนที่จะทิ้ง กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ เอาพลาสติกหรือฉลากและ/หรือติดสติ๊กเกอร์ที่ไม่ได้ทำจากโลหะออก
โปรดทราบว่ากระป๋องใด ๆ ที่มีเศษบุหรี่ข้างในไม่สามารถนำไปรีไซเคิลได้ นอกจากนี้ ฟอยล์อลูมิเนียมก็ไม่สามารถนำไปรีไซเคิลได้
กระป๋องบิวเทน (ใช้กับเตาแก๊สพกพา) และกระป๋องสเปรย์สามารถรีไซเคิลได้เมื่อว่างเปล่าเท่านั้น โปรดเจาะรูที่กระป๋องก่อนทิ้ง อย่างไรก็ตาม หากมีก๊าซเหลืออยู่ จะมีถุงที่กำหนดให้ใช้ สำหรับเรื่องนี้คุณสามารถติดต่อสำนักงานเขตของคุณ
อิเล็กทรอนิกส์ (폐전자제품)
หากคุณกำลังเปลี่ยนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ คุณสามารถขอให้ร้านค้าช่วยรีไซเคิลผลิตภัณฑ์เก่าของคุณได้ ตัวอย่างเช่น หากคุณซื้อ Macbook ใหม่ คุณสามารถขอให้พนักงานร้าน Apple ช่วยรีไซเคิล Macbook เก่าของคุณได้
นอกจากนี้ยังมีจุดรวบรวมขยะอิเล็กทรอนิกส์ สำนักงานเขตของคุณสามารถแจ้งให้คุณทราบสถานที่เหล่านั้นได้
สำหรับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่ที่ยากต่อการกำจัด (ตู้เย็น, TV, ฯลฯ) คุณสามารถติดต่อสำนักงานเขตของคุณ (구청) เพื่อจัดตารางการเก็บขนโดยมีค่าธรรมเนียม
เบ็ดเตล็ดและบันทึกอื่นๆ
แบตเตอรี่: มีสถานที่เฉพาะสำหรับแบตเตอรี่ มักอยู่ที่ร้านสะดวกซื้อ (โดยเฉพาะสำหรับแบตเตอรี่โทรศัพท์มือถือ)
เสื้อผ้า/ผ้า: มักจะมีถังที่กำหนดไว้สำหรับเสื้อผ้าและผ้า ประเภทของรายการที่สามารถรีไซเคิลได้ตามปกติรวมถึงเสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้า ม่าน และพรม
สิ่งของที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้ ซึ่งมีกระเป๋าแยกต่างหาก ได้แก่ สิ่งของที่มีล้อ (รองเท้าสเก็ต, กระเป๋าเดินทาง), หมอน, และ/หรือ ผ้าขนหนู
น้ำมัน: น้ำมันทำอาหารเมื่อเย็นลงมักจะจับตัวเป็นก้อน ซึ่งอาจทำให้เกิดปัญหากับท่อประปา หากคุณทิ้งน้ำมันลงในอ่างล้างจาน ดังนั้น ให้รวบรวมน้ำมันในกระป๋องหรือขวดโหล แล้วทิ้งไปกับขยะทั่วไป
หลอดไฟ: หลอดไฟที่แตกหรือ LED ไม่สามารถนำไปรีไซเคิลได้ ดังนั้นคุณสามารถห่อด้วยกระดาษแล้วทิ้งเป็นขยะทั่วไป สำหรับหลอดไฟที่ยังคงสภาพสมบูรณ์มีสถานที่เฉพาะสำหรับการรีไซเคิล
ตาข่ายผลไม้: ตาข่ายที่ใช้สำหรับห่อผลไม้ (ส้ม) หรือผัก (หัวหอม) สามารถรีไซเคิลเป็นพลาสติกได้ แต่หากคุณไม่แน่ใจ ก็สามารถทิ้งเป็นขยะทั่วไปได้
ถุงน้ำแข็ง: หากคุณสามารถเข้าถึงจุดที่กำหนดได้ง่าย ให้ทิ้งถุงน้ำแข็งที่นั่น หากไม่สามารถทำได้ ให้ทิ้งเป็นขยะทั่วไป
** ดังนั้นเพื่อย้ำอีกครั้ง สิ่งใดก็ตามที่ไม่อยู่ในหมวดหมู่ที่สามารถรีไซเคิลได้ข้างต้น สามารถทิ้งได้เป็นขยะทั่วไป ตัวอย่างของรายการที่ควรทิ้งในถังขยะทั่วไป ได้แก่ ตะเกียบไม้ แปรงสีฟัน ผ้าอ้อม ใบเสร็จ สติ๊กเกอร์ ซองยาแคปซูล เทป ปลั๊กไฟกระจาย กระดาษเคลือบ รายการที่เปื้อนอาหาร ถุงมือยาง/ลาเท็กซ์
สำหรับบางรายการ มีถุง PP (โพลิโพรพิลีน) ที่กำหนดไว้ รายการเหล่านี้รวมถึงของเล่น สายยางพลาสติก เชือกพลาสติก กระจก จีน (จาน) กระเบื้อง ถุง วอลเปเปอร์ ผ้าห่ม เสื่อ และลูกบอล
สำหรับปริมาณเล็กน้อยของสิ่งของข้างต้น สามารถทิ้งในถังขยะทั่วไปได้ แต่หากมีปริมาณมาก คุณอาจต้องการติดต่อสำนักงานเขตของคุณสำหรับถุง PP
ค่าปรับสำหรับการทิ้งขยะผิดกฎหมายอาจแตกต่างกันเล็กน้อยในแต่ละภูมิภาค แต่โดยทั่วไปจะเป็นดังนี้:
ทิ้งก้นบุหรี่, กระดาษทิชชู่ ฯลฯ ลงบนถนนอย่างไม่ระมัดระวัง - 50,000 วอน (ประมาณ 40 ดอลลาร์สหรัฐ)
การทิ้งขยะจากบ้าน (ขยะที่เกิดจากครัวเรือน) ในถังขยะสาธารณะ - 100,000 วอน (ประมาณ 85 ดอลลาร์สหรัฐ)
ไม่ใช้ถุงขยะที่ถูกต้องและทิ้งในถุงพลาสติกทั่วไปหรือผ้า - 200,000 วอน (ประมาณ 170 USD)
ใช่ ค่าปรับสำหรับการทิ้งขยะอย่างผิดกฎหมายในเกาหลีสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งอาจเป็นเรื่องยากสำหรับชาวต่างชาติที่ไม่ทราบตำแหน่งของถังขยะหรือไม่รู้เกี่ยวกับระบบถุงขยะเฉพาะทาง
หลักการสำคัญในการแยกขยะอาหาร
ซื้อถุงขยะเฉพาะ: ต้องซื้อถุงขยะเศษอาหารที่มีสีและลายตามที่ระบุของแต่ละเขต/เทศบาลเท่านั้น.
ทิ้งตามประเภท: แยกเศษอาหาร (เช่น เศษผัก ผลไม้) ออกจากขยะทั่วไป (일반 쓰레기) และขยะรีไซเคิล.
แยกน้ำ/ของแข็ง: น้ำซุปจากบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็ต้องแยกทิ้ง (บางที่จะมีถังแยกน้ำซุป).
ล้างและเทให้หมด: ภาชนะบรรจุอาหาร (เช่น ขวดพลาสติก) ต้องเทอาหารออกให้หมด ล้างให้สะอาดก่อนทิ้งเป็นขยะรีไซเคิล ถ้าเปื้อนเศษอาหารให้ทิ้งเป็นขยะทั่วไป.
ทิ้งในที่ที่กำหนด: ทิ้งในจุดทิ้งขยะรวมของอาคาร หรือถังอัจฉริยะที่ชั่งน้ำหนักตามวันเวลาที่กำหนด
ระบบและเทคโนโลยี
ถังขยะอัจฉริยะ (Smart Bins): บางพื้นที่ใช้ถังขยะที่ต้องใช้บัตรทาบและจ่ายเงินตามน้ำหนักก่อนทิ้ง.
กล้องวงจรปิด: มีการติดตั้งกล้องเพื่อตรวจสอบการทิ้งขยะผิดวิธี และอาจมีการประกาศเตือน.
เกาหลีใช้ระบบ ถังขยะอัจฉริยะ (Smart Bins) ที่ติดตั้งเครื่องชั่งน้ำหนักและระบบ RFID เพื่อจำแนกขยะเศษอาหาร โดยผู้ทิ้งต้องใช้บัตรประชาชนเพื่อบันทึกข้อมูลและชำระค่าธรรมเนียมตามปริมาณขยะที่ทิ้งจริง (Pay-As-You-Throw) ซึ่งช่วยลดปริมาณขยะอาหารลงอย่างมากและส่งเสริมการรีไซเคิล นอกจากนี้ยังมี เครื่องกำจัดขยะอาหาร (Food Waste Disposer) แบบอัตโนมัติสำหรับใช้ในครัวเรือนและอาคารต่างๆ ที่ช่วยจัดการขยะอาหารโดยตรง.
เครื่องกำจัดขยะอาหารอัตโนมัติ (Food Waste Disposer) * จากรูปภาพแรก เป็นเตู้ครื่อง **
การทำงาน: เครื่องเหล่านี้สามารถย่อยสลายขยะอาหารในครัวเรือน ชุมชน หรือร้านอาหาร ให้กลายเป็นปุ๋ยหรือพลังงานได้โดยอัตโนมัติ ลดการขนส่งขยะ. ประโยชน์: ช่วยลดปริมาณขยะอินทรีย์ที่ต้องนำไปฝังกลบและส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน.
เหนื่อยและท้อแท้มาก กับการทิ้งขยะในเกาหลี แต่ถ้าต้องใช้ชีวิตอยู่ในเกาหลี เราก็คงต้องฝึกแยกขยะ ให้ชิน จากที่ไม่เคยสนใจ เริ่มวันนี้แหละ ขอบคุณบทความ จาก creatrip และ Google
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
