Ctrl+Alt+C (CULTURE) Frank Ocean สารภาพ "ผมอิจฉา Daft Punk"
เมื่อชื่อเสียงคือยาพิษ และหน้ากากคืออิสรภาพ
ทำไมศิลปิน R&B ที่มีคนรักมากที่สุดในโลกถึงพยายามหนีหน้าผู้คน? คำตอบอยู่ในบทสัมภาษณ์ที่ VICE หยิบมานำเสนอครับ Frank Ocean เปิดใจถึงความรู้สึกเกลียดกลัวความดังและความอิจฉาลึกๆ ที่เขามีต่อโมเดลความสำเร็จของ Daft Punk
[ความอิจฉา]
Frank ยอมรับแบบตรงไปตรงมาว่าเขา "อิจฉาตาร้อน" ต่อ Daft Punk มาก ที่สามารถเป็นวงดนตรีที่ดังที่สุดในโลกได้โดยที่ "ไม่มีใครรู้จักหน้าตา"
สำหรับ Frank ความฝันสูงสุดคือการให้ "งาน" มีชื่อเสียงโด่งดังทะลุฟ้า แต่ตัว "ศิลปิน" ยังสามารถเดินไปซื้อของชำได้โดยไม่มีใครทัก ซึ่ง Daft Punk ทำสำเร็จด้วยการสวมหมวกกันน็อกหุ่นยนต์
[ความจริงที่เจ็บปวด]
สิ่งที่น่าเศร้าคือ Frank รู้ตัวดีว่าเขาทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว เขาพูดด้วยความน้อยใจในโชคชะตาว่า "It's too late" (มันสายไปแล้ว)
เพราะทันทีที่เขาเปิดเผยใบหน้าและตัวตนในช่วงอัลบั้ม Channel Orange โลกก็ได้จดจำ "Frank Ocean" ในฐานะมนุษย์ไปแล้ว เขาไม่สามารถย้อนกลับไปใส่หน้ากากได้อีก การมีคนตะโกนเรียกชื่อเขาจากรถ Uber คือสิ่งที่เขาต้องแลกมาตลอดชีวิต
[หายตัวเพื่อรักษาตัวตน]
ความรู้สึกนี้อธิบายพฤติกรรม "นินจา" ของเขาได้ชัดเจน การที่เขาหายไปนานๆ ไม่ปล่อยเพลง หรือไม่ออกสื่อ ไม่ใช่การเล่นตัว แต่คือกลไกการป้องกันตัว ของคนที่อยากให้คนสนใจแค่เพลง แต่ไม่อยากให้ใครเข้ามายุ่งกับชีวิตส่วนตัว
เขาเปรียบเทียบว่าการรับงานโชว์ตัวบางครั้ง (เช่น VMAs หรือ Grammys) เขาทำไปเพราะความผูกพันในอดีตเท่านั้น ไม่ใช่ความต้องการทางธุรกิจ
มันสะท้อนให้เห็นว่าในโลกที่ทุกคนอยากดัง ยังมีคนที่ยอมแลกทุกอย่างเพื่อที่จะได้กลับไปเป็น "คนธรรมดา"
ข่าวนี้ทำให้เราเข้าใจ Frank Ocean มากขึ้นครับว่า การที่เขาไม่ออกอัลบั้มใหม่ อาจจะเป็นวิธีเดียวที่เขาจะรักษา "พื้นที่ส่วนตัว" ที่เหลืออยู่น้อยนิดเอาไว้ได้ การเป็น Daft Punk อาจจะเป็นฝันที่เขาไปไม่ถึง แต่การเป็นศิลปินที่คนทั่วโลกรอคอย... เขาทำสำเร็จไปนานแล้วครับ
#CTRLALTBEAT #FrankOcean #DaftPunk #Fame #MusicCulture #Privacy #ViceNews #ArtistLife #Blonde
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
