ทำไมลูกตัวกินมดยักษ์ถึงไม่ยอมลงจากหลังแม่?
ถ้าพูดถึงสัตว์หน้าตาแปลก และมีเอกลักษณ์อย่างยิ่ง ตัวกินมดยักษ์ (Giant Anteater) คงติดอันดับต้นๆ ด้วยรูปร่างของปากที่ยาวแหลม มีลิ้นเหนียวยาวกว่า 60 เซนติเมตร และหางที่ฟูเป็นพุ่มขนาดใหญ่คล้ายกับไม้กวาด
ภาพจำที่เราเห็นบ่อยที่สุดของตัวกินมดยักษ์ คงไม่ใช่ตอนกินมด แต่กลับเป็นภาพคุณแม่ที่มีลูกน้อยเกาะหลังแน่นเหมือนเป้สะพาย ที่ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด และนอกจากความน่ารักแล้ว นี่อาจเป็น “กลยุทธ์การเอาชีวิตรอด” ในอีกรูปแบบก็เป็นได้
ภาพโดย ณัฐวัฒน์ อ่อนวงษ์
หลังแม่ปลอดภัยที่สุด
ลูกตัวกินมดยักษ์เกิดมาพร้อมความเปราะบาง ขาสั้น เคลื่อนไหวช้า และไม่มีอาวุธป้องกันตัว การเกาะหลังแม่ทำให้ลูก
พ้นจากนักล่าในระดับพื้นดิน โดยไม่ทิ้งรอยกลิ่นไว้บนพื้น สามารถเคลื่อนที่ไปพร้อมแม่ได้ทันทีเมื่อเกิดอันตราย
ลายพรางที่ซ่อนอยู่บนขน
เมื่อลูกเกาะอยู่บนหลังของแม่ ลวดลายบนตัวของทั้งสองจะเรียงต่อกันจนกลมกลืน ทำให้นักล่ามักมองเห็นเป็น “ตัวเดียว” ไม่ใช่แม่กับลูก
ภาพโดย ณัฐวัฒน์ อ่อนวงษ์
แม่เดิน ลูกไม่ต้องเรียนรู้?
ในช่วงหลายเดือนแรกลูกตัวกินมดยักษ์แทบไม่ต้องลงเดินเอง พวกมันเรียนรู้เส้นทาง กลิ่น และจังหวะการใช้ชีวิตผ่านการโดยสารบนหลังแม่
ลูกอยู่บนหลังแม่ยาวนานกว่าที่เราคิด
ลูกตัวกินมดยักษ์จะเกาะอยู่บนหลังแม่ นานถึง 6–9 เดือน และบางครั้งยังติดสอยห้อยตามแม่ไปเกิน 1 ปี แม้จะเริ่มเดินเองได้แล้วก็ตาม
ภาพโดย ณัฐวัฒน์ อ่อนวงษ์
สถานะการอนุรักษ์
ตัวกินมดยักษ์ (Myrmecophaga tridactyla) ถูกจัดอยู่ในประเภทใกล้ถูกคุกคาม (Vulnerable) ตามบัญชีของ IUCN red list ประชากรที่ลดลงมากกว่า 30% ในรอบ 20-30 ปี โดยภัยคุกคามหลัก จากการทำลายและบุกรุกถิ่นที่อยู่อาศัย และรวมถึงไฟป่า
สืบค้น และเรียบเรียงข้อมูลโดย ณัฐวัฒน์ อ่อนวงษ์
#zoo101 #wildlife #animal #ตัวกินมดยักษ์ #GiantAnteater #สัตว์โลกน่ารัก #เกร็ดความรู้สัตว์ป่า #สารคดีธรรมชาติ #AnimalBehavior #WildlifeStory
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
