ACT 1: พันธสัญญาเลือด (The Blood Pact)
บทที่ 1: เมืองแห่งสนิมและเถ้าถ่าน
เสียงเหล็กกระทบไม้ดัง ตึง! จนแก้วเหล้าบนเคาน์เตอร์สั่นสะเทือน
คาเอล ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้เก่าคร่ำคร่า เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง วางดาบใหญ่เล่มมหึมาพิงไว้ข้างตัว ดาบเล่มนั้นกว้างเกือบเท่าฝ่ามือผู้ชายและยาวเกือบเท่าตัวคน แต่สภาพของมันดูเหมือนผ่านสงครามมานับร้อยปี—ใบดาบบิ่นร้าว เต็มไปด้วยคราบเลือดแห้งกรังและสนิมเขรอะ
"เบียร์" คาเอลสั่งเสียงห้วน เสียงของเขาแหบแห้งเหมือนคนขาดน้ำมาทั้งวัน
เจ้าของร้านรีบวางแก้วกระแทกตรงหน้าด้วยมือที่สั่นเทา ไม่ใช่เพราะความเคารพ แต่เพราะกลิ่นอายความตายที่แผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่ม กลิ่นเลือดเน่าเหม็นของพวก "Blight" (สัตว์ประหลาดติดเชื้อ) ยังคลุ้งติดเสื้อคลุมหนังสีดำของเขา
"งานหนักรึ?" ชายร่างท้วมหัวล้านที่นั่งรออยู่ในเงามุมตึกเดินเข้ามานั่งข้างๆ นั่นคือ การ์น นายหน้าค้าความตาย
คาเอลยกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวหมด ก่อนจะกระแทกแก้วลง "พวกกลายพันธุ์สามตัวที่เหมืองเก่า... ข้าจัดการเผามันแล้ว จ่ายเงินมา"
การ์นยิ้มแห้งๆ วางถุงเหรียญลงบนโต๊ะ แต่มันดูเบากว่าปกติ
"นี่มันแค่ครึ่งเดียว" คาเอลหรี่ตามอง มือขยับไปใกล้ด้ามดาบ
"เศรษฐกิจมันแย่ คาเอล" การ์นรีบพูด "แต่ข้ามีงานใหม่... งานใหญ่ ค่าจ้างสิบเท่าของถุงนี้ แลกกับการคุ้มกันคนเดินทางไปวิหารแกนโลก"
คาเอลชะงัก "วิหารแกนโลก? ที่นั่นมันรังของพวก Blight... ใครมันบ้าจะไปที่นั่น?"
"ไม่ใช่คนธรรมดา..." การ์นลดเสียงลงกระซิบ "เป็นจอมเวท... นางต้องไปทำพิธีบางอย่าง"
ทันทีที่ได้ยินคำว่า 'จอมเวท' บรรยากาศรอบตัวคาเอลเย็นยะเยือกขึ้นทันที เขาปัดถุงเงินทิ้งลงพื้น "ข้าไม่ทำงานให้พวกใช้เวทมนตร์... พวกมันคือตัวหายนะ"
"แต่นางคือความหวังเดียวนะ!"
"ความหวัง?" คาเอลลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เงาทะมึนทาบทับร่างนายหน้า "เวทมนตร์ทำลายกองทัพข้า พรากน้องสาวข้า... ข้าจะไม่เอาดาบของข้าไปปกป้องสิ่งอัปยศพรรค์นั้น"
"แม้ว่ามันจะเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่เจ้าจะหาได้ ก่อนที่เจ้าจะอดตายอย่างหมาข้างถนนงั้นรึ?" การ์นสวนกลับ "ดาบของเจ้าต้องการเหล็กดีๆ มาซ่อมไม่ใช่หรือไง? ดูสภาพมันสิ คาเอล มันใกล้จะหักพอๆ กับจิตใจเจ้านั่นแหละ"
คาเอลก้มมองดาบเพื่อนยาก รอยร้าวที่กลางใบดาบลึกขึ้นทุกวัน... เขาไม่มีทางเลือก
เขากัดฟันแน่นจนกรามปูน "บอกมา... แม่มดนั่นอยู่ที่ไหน"
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
