ปะต้าว่านะ!
ต่างกันที่ระยะห่างระหว่าง
ใจเรากับอารมณ์นั้น
รู้ความกลัวคือมองเห็นมัน
รับรู้ว่ามันเกิดขึ้นและเข้าใจ
สาเหตุและผลของมัน
แต่ใจยังเป็นผู้ดูเฝ้าดูอยู่
ความกลัวจึงกลายเป็นข้อมูล
เป็นครูที่บอกให้คาดการณ์
ระวังหรือทบทวนตัวเอง
แต่การกลายเป็นความกลัว
คือตัวสมองที่วิเคราะห์คิด
ประมวลสั่งให้กายใจเราไหลเข้าไปเป็นอารมณ์นั้น
ถูกมันครอบงำคิดตัดสินใจ
และมองโลกผ่านความกลัว
จนสูญเสียสติและอิสระใน
การควบคุมตนเองให้มีสติ
“รู้” คือสติ
ส่วน“กลายเป็น”คือการ
อุปาทาน
ถ้ารู้ได้ความกลัวจะไม่หาย
ไปทันทีดอกแต่จะไม่ทำร้าย
เราหากมัน“กลายเป็น”เมื่อใดความกลัวจะเป็นนายเราแทน
ทันที
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
