“นับถอยหลัง”
แม่อยากกลับบ้าน
เราจะไม่หลอกตัวเองแล้ว ช่วงที่มันทำใจเต๋าแห้งแตกระแหงจนเป็นผง คือการรับมือกัยช่วงเวลา “นับถอยหลัง”
นอกจากที่เต๋าต้องทำคือไม่ให้แม่เจ็บปวดเลย กอดเขาตลอด เพราะบางทีประสาทการรับรู้เขาอาจไม่เหมือนเดิมเช่นการสื่อสารด้วยคำพูด แต่เต๋าแน่ใจ ในความผูกพันธ์ สายใจระหว่างแม่และลูก ถึงแม่พูดไม่คล่อง แต่แน่นอนแน่ๆจากการสำผัสด้วยส่งพลังแห่งความรัก เขารับรู้ได้…
นี่คือช่วงสุดท้ายจริงๆนะ ที่จะบอกว่ารีกเขานะ หนุจะอยู่ตรงนี้ อย่าไดังวล มันพีคจริงๆ
รู้ไหม ปกติวัฒนธรรมอะไรไม่ทราบ ทำให้เราถูกปลูกฝังว่าความรักของพ่อแม่คือ .ที่สุด…
มันคงป็นผู้เป็นแม่ตั้งทฏษฎีนี้ขึ้นมาแน่ๆ บางทีผู้ใหญ่มักมองหลายเรื่องหลายเหตุการณ์ เป็นแต่เรื่องธรรมดา แตากับคนเป็นลูก ด้อยวัยวุฒิกว่า มันจากทึ่จะเข้าใจมันเกิดชึ้นได้ ต่เต๋าไม่เคยได้เรียนรู้ธรรมะ สิ่งที่้เจอตรงหน้านี่คืออะไร??? มาเลย เต๋าเกิดที่ต่างประเทศ และได้รับวัฒนธรรมแบบไม่เชิงคนไทยเลย ถ้าเต๋าได้เรียนรู้ัจธรรมหรือหลักคำสอนขอองค์พระพุทธเจ้าาบ้าง คงไม่ทุกข์เท่านี้ ประมาท มีมีกราะคุ้มกันใจด้วย เข้า และยอมรับ กับสื่งที่ เกิดขึึ้น ตั้งอยู่ ดับไป….
ตอนนั้นรู้แค่ว่าโลกจะดับ มันฝันร้อยไช่ไหม ขอเป็นแทนได้ไหม
ความทุกข์จากการ “ทำอะไรไม่ได้”
ชนภา
เราทุกคนย่อมรู้ว่า วันที่ผู้หญิงคนหนึ่ง อุ้มท้อง 9 เดือน มากกว่านั้นวันที่เราเกิด คือวันที่แม่เจ็บปวดที่สุด แต่ณ เวลานี้ ลูกจะทำได้อย่างไร อยากขอรับมาบ้างของความเจ็บปวดนั้นได้ไหม…
เวลาที่แม่บันทึกไว้ในสมุดเบใจคือขอกลับบ้านใกล้มามากๆๆแล้ว เรารู้ดี
ไว่มาเล่าต่อนะ คิดถึงแม่มาก
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
