นั่นก็เป็นเพราะ Disney มองว่า คนอเมริกันนั้นเกิดและเติบโตมากับเวทยมนตร์ของการ์ตูนและภาพยนตร์ของ Disney บนหน้าจออยู่แล้ว พร้อมทั้งทางบริษัทเข้าใจวัฒนธรรมการบริการของคนอเมริกันอย่างดี
การที่ Disney ลงทุนสร้างสวนสนุกเอง เพื่อรับรายได้เข้าบริษัทแบบเต็ม ๆ โดยไม่ต้องแบ่งกับใคร จึงเป็นทางเลือกที่ดี
เพราะมั่นใจว่าถ้าสร้างไป คนสหรัฐที่ “อิน” กับ Disney และมีกำลังซื้อที่เพียงพอ ก็จะกลายเป็นลูกค้า จนสามารถทำให้ ดิสนีย์แลนด์ นั้นทำกำไรได้
ทำให้โดยหลักแล้ว ดิสนีย์แลนด์ ในต่างประเทศ จะไม่มีการเริ่มต้นด้วยการมีบริษัท Disney เป็นเจ้าของเองทั้งหมด
เพราะถึงแม้ Disneyland Paris ตอนนี้บริษัท Disney จะดูแลเต็ม 100%
แต่ตอนแรก Disneyland Paris เกิดจากการร่วมทุนระหว่างบริษัทลูก Disney ในยุโรป กับผู้ถือหุ้น ที่เข้ามาระดมทุนผ่านตลาดหลักทรัพย์ Euronext
ก่อนที่ Disney บริษัทแม่ก็เข้ามาซื้อหุ้นทั้งหมดไป และดูแลเองเต็ม 100% ในปี 2017 หลังจาก Disneyland Paris ขาดทุนต่อเนื่องมานาน
เมื่อไม่อยากเสี่ยงแบบนี้ Disney จึงเลือกไปเติบโตต่างประเทศ ด้วยโมเดลแบบต่อมา
2. ให้ลิขสิทธิ์ แต่ไม่ได้เป็นเจ้าของ (Licensing)
ในช่วงต้น ๆ ปี 1980 บริษัท Disney นั้นมีความกลัวว่า โครงการสร้าง Tokyo Disneyland จะไม่ประสบความสำเร็จ
จากการที่คนญี่ปุ่น ไม่ได้เกิดและเติบโตมากับตัวละครของ Disney เฉกเช่นคนสหรัฐ แถมยังมีวัฒนธรรมที่แตกต่างกันมาก
ทางบริษัทจึงไม่อาจเดาได้ว่าคนญี่ปุ่นจะเข้าถึงและชื่นชอบตัวละครของ Disney จนกลายเป็นลูกค้าของสวนสนุก ดิสนีย์แลนด์