11 ม.ค. เวลา 02:53 • ปรัชญา

ที่ว่าง…อีกหนึ่งหนทางของการเยียวยาชีวิต

เรามักคิดว่า
ชีวิตที่ดีต้อง “มี” อะไรสักอย่างเพิ่มขึ้น
มีงาน มีเงิน มีความสำเร็จ มีคนรัก มีคำยอมรับ
จนบางครั้ง…เราเผลอเติมทุกช่องว่างของชีวิต
โดยไม่เคยถามใจเลยว่า
มันยังหายใจไหวอยู่ไหม
ทั้งที่ความจริงแล้ว
ทุกอย่างในชีวิต จะใส่อะไรลงไปได้
ต้องมีที่ว่าง
ถ้วยที่เต็มล้น
ไม่อาจรับน้ำใหม่ได้
ใจที่แน่นไปด้วยความคาดหวัง
ก็ไม่อาจรับความสุขอย่างแท้จริง
ที่ว่าง…ไม่ใช่ความขาด
แต่คือพื้นที่ให้สิ่งสำคัญได้เกิดขึ้น
เป็นที่ให้ใจพัก
ให้ความคิดสงบ
ให้ความรู้สึกได้ยินเสียงตัวเองอีกครั้ง
หลายครั้งที่เราทุกข์
ไม่ใช่เพราะเรามีน้อยเกินไป
แต่เพราะเราถือไว้มากเกินไป
ความกลัว ความโกรธ ความผิดหวัง
ความพยายามจะเป็นใครสักคนในสายตาโลก
เมื่อเราค่อย ๆ วาง
ชีวิตไม่ได้ว่างเปล่า
แต่กลับ เบาขึ้น
และความเบานั้นเอง
คือจุดเริ่มต้นของการเยียวยา
ที่ว่าง
ทำให้เราหยุดวิ่ง
หยุดพิสูจน์
หยุดเปรียบเทียบ
และได้กลับมาอยู่กับสิ่งที่เป็นจริงในขณะนี้
บางที
สิ่งที่มีค่ามากที่สุดในชีวิต
อาจไม่ใช่สิ่งที่เราได้มา
แต่คือ ที่ว่าง
ที่ทำให้เราได้เลือก
ว่าจะใส่อะไรลงไป
และจะไม่ยอมใส่อะไรอีกต่อไป
เมื่อใจมีที่ว่าง
ความสุขเล็ก ๆ จะหาที่ลงเอง
โดยไม่ต้องพยายามเรียกหา
และเมื่อชีวิตมีที่ว่างพอ
เราจะพบว่า
เราไม่จำเป็นต้องมีทุกอย่าง
เพื่อจะรู้สึกว่า…ชีวิตนี้พอแล้ว
** ใจที่ฟังได้
โฆษณา