**ระบบการปกครองของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (UAE)
ระบบที่ไม่เหมือนใครในโลก: ระหว่างราชาธิปไตย เผ่า สหพันธรัฐ และรัฐสมัยใหม่**
บทนำ: ประเทศเล็กที่ระบบการเมืองไม่เล็ก
หากกล่าวถึงสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (United Arab Emirates – UAE) ภาพที่คนทั่วโลกนึกถึงมักเป็นตึกระฟ้าอย่าง Burj Khalifa เมืองหรูอย่างดูไบ หรือความมั่งคั่งจากน้ำมันของอาบูดาบี แต่เบื้องหลังความทันสมัยเหล่านั้น กลับซ่อน ระบบการปกครองที่ไม่สามารถจัดเข้าหมวดหมู่ใดได้ง่ายในตำรารัฐศาสตร์แบบตะวันตก
UAE ไม่ใช่ประชาธิปไตย
ไม่ใช่เผด็จการแบบเบ็ดเสร็จ
ไม่ใช่สมบูรณาญาสิทธิราชย์แบบดั้งเดิม
และก็ไม่ใช่สหพันธรัฐแบบสหรัฐอเมริกาหรือเยอรมนี
หากแต่เป็น “สหพันธรัฐของราชวงศ์” ที่ผสาน
อำนาจแบบชนเผ่าอาหรับ
ราชาธิปไตยแบบอิสลาม
โครงสร้างรัฐสมัยใหม่
และความยืดหยุ่นเชิงปฏิบัติ
ระบบนี้ทำให้ UAE กลายเป็นหนึ่งในประเทศที่ มั่นคงที่สุดในตะวันออกกลาง ทั้งที่ภูมิภาคเดียวกันเต็มไปด้วยสงคราม การปฏิวัติ และการล่มสลายของรัฐ
1. การกำเนิดของรัฐ: จากชนเผ่าสู่สหพันธรัฐ (ก่อนปี 1971)
1.1 ก่อนมีประเทศชื่อ UAE
ก่อนศตวรรษที่ 20 พื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือ UAE ไม่เคยเป็น “ประเทศ” มาก่อน
แต่เป็นดินแดนของ
ชนเผ่าเบดูอิน
รัฐเมืองชายฝั่ง
ผู้นำเผ่า (Sheikh)
พื้นที่นี้เคยถูกเรียกว่า
Trucial States (รัฐพักรบ)
เนื่องจากมีสนธิสัญญาพักรบกับจักรวรรดิอังกฤษ
อังกฤษ ไม่ได้ปกครองโดยตรง แต่ควบคุม
การต่างประเทศ
ความมั่นคงทางทะเล
ผู้นำเผ่าแต่ละแห่งยังคงปกครองประชาชนของตนเองอย่างอิสระ
1.2 บทบาทของ Sheikh Zayed: สถาปนิกของระบบ
บุคคลสำคัญที่สุดในการกำเนิด UAE คือ
Sheikh Zayed bin Sultan Al Nahyan แห่งอาบูดาบี
เขามองเห็นว่า
โลกกำลังเปลี่ยน
อังกฤษกำลังถอนตัว
รัฐเล็ก ๆ หากแยกกันอยู่ จะอ่อนแอ
แนวคิดของเขาไม่ใช่การรวมศูนย์อำนาจ
แต่คือ “รวมกันโดยไม่ทำลายอำนาจดั้งเดิมของแต่ละเผ่า”
นี่คือจุดกำเนิดของระบบที่ไม่เหมือนใคร
2. โครงสร้างพื้นฐาน: สหพันธรัฐ 7 เอมิเรต
UAE ประกอบด้วย 7 เอมิเรต ได้แก่
อาบูดาบี
ดูไบ
ชาร์จาห์
อัจมาน
อุมม์อัลไกวน์
ราสอัลไคมาห์
ฟูไจราห์
แต่ละเอมิเรตมี
ผู้ปกครองของตนเอง (Emir)
ราชวงศ์ของตนเอง
อำนาจภายในสูงมาก
นี่ไม่ใช่ “จังหวัด”
แต่คือ รัฐย่อยที่มีอธิปไตยภายใน
3. หัวใจของระบบ: Supreme Council (สภาสูงสุด)
3.1 Supreme Council คืออะไร
Supreme Council of the Union คือองค์กรสูงสุดของประเทศ
ประกอบด้วย
ผู้ปกครอง (Emir) ทั้ง 7 เอมิเรต
สภานี้มีอำนาจ
เลือกประธานาธิบดี
เลือกรองประธานาธิบดี
กำหนดนโยบายหลัก
อนุมัติการแก้รัฐธรรมนูญ
กล่าวได้ว่า ประเทศนี้เป็นของราชวงศ์ 7 ตระกูลร่วมกัน
3.2 ประธานาธิบดีที่ไม่ต้องหาเสียง
ตามธรรมเนียม (ไม่ใช่กฎหมาย)
Emir แห่งอาบูดาบี = ประธานาธิบดี
Emir แห่งดูไบ = นายกรัฐมนตรี
ไม่มีการเลือกตั้งโดยประชาชน
ไม่มีการแข่งขันทางการเมือง
แต่กลับมี เสถียรภาพสูงอย่างยิ่ง
4. นายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรี: เทคโนแครตมากกว่านักการเมือง
4.1 รัฐบาลที่ไม่ต้องเอาใจคะแนนเสียง
นายกรัฐมนตรี (ปัจจุบันคือ Sheikh Mohammed bin Rashid Al Maktoum)
แต่งตั้งคณะรัฐมนตรี
เลือกคนจากความสามารถ ไม่ใช่พรรคการเมือง
รัฐมนตรีจำนวนมากเป็น
ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยี
นักเศรษฐศาสตร์
นักบริหารระดับโลก
นี่ทำให้ UAE สามารถ
ตัดสินใจเร็ว
ลงทุนระยะยาว
ไม่ต้องกลัวเสียคะแนนนิยม
4.2 ไม่มีพรรคการเมือง = ไม่มีความแตกแยกเชิงอุดมการณ์
UAE ห้ามพรรคการเมือง
เหตุผลไม่ใช่แค่เรื่องอำนาจ
แต่เป็นแนวคิดว่า
“ความขัดแย้งทางการเมืองแบบตะวันตก จะทำลายเอกภาพของสังคมเผ่า”
5. Federal National Council (FNC): สภาที่ปรึกษา ไม่ใช่สภานิติบัญญัติ
5.1 สภาที่ไม่เหมือนรัฐสภา
FNC มีสมาชิก 40 คน
ครึ่งหนึ่งแต่งตั้ง
ครึ่งหนึ่งมาจากการเลือกตั้งแบบจำกัดสิทธิ
FNC
ไม่สามารถออกกฎหมายเอง
ทำหน้าที่เสนอความเห็น
ตรวจสอบเชิงคำแนะนำ
นี่คือ ประชาธิปไตยแบบควบคุม (Guided Participation)
5.2 เหตุผลที่ไม่เปิดเสรีเต็มรูปแบบ
ผู้นำ UAE เชื่อว่า
ประชาธิปไตยไม่ใช่สูตรสำเร็จสากล
สังคมที่ประชากร 80–90% เป็นแรงงานต่างชาติ ต้องใช้ระบบเฉพาะ
6. อำนาจของแต่ละเอมิเรต: รัฐในรัฐ
6.1 อาบูดาบี: ศูนย์กลางอำนาจจริง
อาบูดาบี
มีน้ำมันมากที่สุด
ควบคุมกองทุนความมั่งคั่งระดับโลก (ADIA, Mubadala)
เป็นแกนการเมือง
6.2 ดูไบ: อิสระทางเศรษฐกิจ
ดูไบ
มีกฎหมายธุรกิจเฉพาะ
มีศาลของตนเองในบางเขต
เปิดเสรีสูงมาก
ดูไบคือ รัฐทุนนิยมระดับโลก ภายในสหพันธรัฐอาหรับ
7. กฎหมาย: การอยู่ร่วมกันของชารีอะห์และกฎหมายสมัยใหม่
UAE ใช้ระบบกฎหมายผสม
กฎหมายอิสลาม (Sharia)
กฎหมายแพ่งแบบยุโรป
กฎหมายพิเศษใน Free Zone
ผลคือ
ชาวมุสลิมดำเนินชีวิตตามศาสนา
นักลงทุนต่างชาติได้รับความคุ้มครองแบบสากล
8. ประชากรกับการปกครอง: ประเทศที่พลเมืองเป็นส่วนน้อย
จุดพิเศษที่สุดของ UAE คือ
พลเมืองแท้จริง < 20%
ที่เหลือเป็นแรงงานต่างชาติ
สิทธิทางการเมือง
เป็นของ “พลเมืองเอมิเรตส์” เท่านั้น
นี่คือ รัฐชาติที่แยกสวัสดิการออกจากสัญชาติอย่างชัดเจน
9. ทำไมระบบนี้ถึงมั่นคง
ปัจจัยหลัก ได้แก่
ความชอบธรรมจากประวัติศาสตร์เผ่า
การกระจายผลประโยชน์น้ำมัน
ความสามารถในการตัดสินใจเร็ว
การไม่เล่นการเมืองแบบแตกขั้ว
ความสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับมหาอำนาจ
10. คำวิจารณ์และข้อจำกัด
แน่นอน ระบบนี้ถูกวิจารณ์ว่า
จำกัดเสรีภาพทางการเมือง
ควบคุมสื่อ
ไม่มีฝ่ายค้าน
แต่ในมุมของผู้นำ UAE
“เสถียรภาพและความกินดีอยู่ดี มาก่อนการเมืองแบบแข่งขัน”
บทสรุป: ระบบที่ไม่ลอกใคร และไม่มีใครลอกได้ง่าย
ระบบการปกครองของ UAE คือ
ผลผลิตจากประวัติศาสตร์
วัฒนธรรมเผ่า
ศาสนา
และภูมิรัฐศาสตร์
มันอาจไม่ใช่ระบบที่ “สวยงาม” ในสายตาตะวันตก
แต่เป็นระบบที่ ทำงานได้จริง ในบริบทของตน
และอาจเป็นหนึ่งในตัวอย่างไม่กี่ประเทศ ที่พิสูจน์ว่า
รัฐสมัยใหม่ ไม่จำเป็นต้องเดินตามเส้นทางประชาธิปไตยแบบเดียวกันเสมอไป
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
