ที่สุดแล้ว ผู้หญิงเราก็ยังจะคงอยู่ในวังวนนี้ต่อไป
เมื่อมั่งมี ก็หลงใหลไปกับคำเยินยอ
ใครก็ได้ที่วาจาแสนอ่อนหวานระรื่นหู
ปลดเปลื้องให้พอชุ่มชื้นหัวใจ
เมื่อมีมาก ก็อยากเปย์ให้
จนหลายคนแทบหมดทั้งตัว หมดทั้งหัวใจ
มันอาจไม่ใช่เรื่องราวของวัฒนธรรมใด
แต่มันคือเรื่องราวธรรมดาของกิเลสตัณหาอุปาทาน
ที่มันนอนเนื่องอยู่ในกมลสันดานนั่นเองค่ะ