พินัยกรรมเปิด...ทำไมดีกว่า?
“พินัยกรรมปิด” เหมือน “กล่องสุ่ม” ที่ไม่ทราบเนื้อหาของพินัยกรรม “เสี่ยงได้น้อย” “เสี่ยงได้มาก” หรือ “เสี่ยงกล่องเปล่า” ไม่ได้อะไรเลย กลายเป็นพินัยกรรมโมฆะ “ใช้งานไม่ได้” (1) พินัยกรรมตั้งมูลนิธิใช้งานไม่ได้ (2) พินัยกรรมตั้งทรัสต์ “โมฆะ” (3) พินัยกรรมไม่แบ่งทรัพย์มรดก “โมฆะ”
ตัวอย่าง “พินัยกรรมปิด” เหล่านี้ ขณะทำพินัยกรรม “เจ้ามรดก” ทำเองบ้าง ใช้ “นักกฎหมาย” ทำให้บ้าง แต่ปกปิดไม่ให้ “ครอบครัว” ทราบเนื้อหาภายใน “คิดพิสดาร” พลิกแพลงจนซับซ้อน ผลสุดท้าย “ใช้งานไม่ได้” กลายเป็น “คดีมรดก” https://www.youtube.com/watch?v=isp043f9CtE&list=PL23hIBuSQS-cArCq7jRdhCeweafLhIOx_&index=2
การไม่เปิดเผย “พินัยกรรม” มีหรือไม่มี ส่งผลให้ “ทายาทโดยธรรม” คาดหวังสูงว่าจะได้รับ “มรดกตกทอด” จาก “เจ้ามรดก” ทั้งที่ “คิดไปเอง” ว่า “ทรัพย์มรดก” น่าจะมีจำนวนมากโดยไม่ทราบว่าทรัพย์สินเหล่านั้น “ถูกขาย” ไปแล้ว หรือ ตกอยู่ใน “ภาระติดพัน” ไม่มีอิสระทางกฎหมายที่จะส่งต่อให้แก่ทายาทได้โดยเสรีต้อง “ใช้หนี้” ให้แก่เจ้าหนี้ก่อนแบ่งมรดก หนักที่สุด “ทรัพย์มรดก” กลายเป็น Nominee ทรัพย์สิน “ถือแทนคนอื่น” เจ้าของแท้จริงทวงถามเรียกคืนหลังจากตายไปแล้ว
“พินัยกรรมเปิด” ทายาท ผู้รับพินัยกรรมทราบล่วงหน้า “เจ้ามรดก” ห่วงใคร ห่วงอะไร ทรัพย์มรดกมากน้อยขนาดไหน จัดการมรดกอย่างไร แบ่งมรดกเมื่อใด ไม่ต่างจาก “เอกสารกฎหมาย” ประเภทอื่น เช่น (1) สัญญาก่อนสมรส (Pre-nuptial Contract) กฎหมายครอบครัวไม่ได้บังคับให้เปิดเผยหรือปกปิด (2) กรมธรรม์ประกันชีวิต (Life Insurance Policy) กฎหมายประกันชีวิตไม่ได้บังคับให้เปิดเผยหรือปกปิด ในความเป็นจริงควรต้อง “เปิดเผย” และ “สื่อสาร” ให้ “คนในครอบครัว” หรือ “ผู้เกี่ยวข้อง” ทราบถึง “ความมีอยู่” ของ “เอกสารกฎหมาย” เหล่านั้น
“พินัยกรรมเปิด” (1) เปิดเผยความมีอยู่ของพินัยกรรม (2) เปิดเผยทรัพย์มรดก (3) เปิดเผยผู้รับพินัยกรรม (4) เปิดเผยผู้จัดการมรดก (5) เปิดเผยเงื่อนไขการแบ่งมรดก “พินัยกรรม” เป็น “เอกสารกฎหมาย” ที่ “ใช้งานจริง” หลังจากตายไปแล้ว การเปิดเผยพินัยกรรม “แก้ไขได้” ก่อนตาย “คนในครอบครัว” ผู้รับพินัยกรรมไม่พอใจ ย่อมปรึกษาหารือทักท้วง “ผู้ทำพินัยกรรม” ได้ “พินัยกรรมปิด” ปรึกษาหารือทักท้วงไม่ได้ ตายไปแล้วแก้ไขไม่ได้ https://www.youtube.com/watch?v=LdFRRZbPpbs&list=PL23hIBuSQS-cArCq7jRdhCeweafLhIOx_&index=8
ประสบการณ์ทำพินัยกรรมสำหรับ “ผู้ทำพินัยกรรม” อายุ 35 – 92 ปี หลายสิบคน เรียนรู้ได้ว่า “พินัยกรรมเปิด” ส่วนใหญ่ดีกว่า “พินัยกรรมปิด” ใช้พินัยกรรมเป็น “เครื่องมือสื่อสาร” ถึงการส่งต่อทางทรัพย์สิน “หุ้นมรดก” ใช้เป็น Succession Plan ส่งต่อ “ความเป็นเจ้าของบริษัท” และ “อำนาจควบคุมกิจการ” หุ้นมาก หุ้นน้อย หุ้นรวมตัวพี่น้อง สะท้อนการเตรียมพร้อม “การสืบทอดกิจการ” ใน “ธุรกิจครอบครัว”
“พินัยกรรมปิด” เลือดข้นคนจาง Series 18 ตอน “อากง” ต้องการ “ส่งต่ออำนาจบริหารโรงแรม” ผ่าน “หุ้นใหญ่” 25% + 25% ให้แก่ “ลูกชายคนโต” มูลค่ารวม 1,500 ล้านบาท ทั้งที่ “ลูกสาวคนเล็ก” เป็น Key Manบริหารกิจการได้ดีกว่าพี่ชาย แต่ลูกสาวคนเล็กได้ “มรดกเงินสด” 200 ล้านบาท ไม่ได้ “หุ้นมรดก” แม้แต่ “หุ้นเดียว” หากย้อนเวลาไปให้หลักคิด “อากง” ได้จริง “พินัยกรรมเปิด” ป้องกัน “ปัญหาคดีมรดก” ได้ดีกว่า “พินัยกรรมปิด” ป้องกันคดีครอบครัว คดีมรดก
#พินัยกรรม #พินัยกรรมเปิด #พินัยกรรมปลอม #พินัยกรรมเลือดข้น #พินัยกรรมสืบสันดาน #ทายาท #มรดก #วางแผนมรดก #ภาษีมรดก #วางแผนพินัยกรรม #พินัยกรรมออกแบบได้ #พินัยกรรมไม่มีแบบ
ชินภัทร วิสุทธิแพทย์
LINE: @chinapatonelaw
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
