14 ม.ค. เวลา 03:05 • การเมือง

พึ่งพิงระบบนิเวศอุตสาหกรรมทางทหารภายนอกประเทศ "ใครได้ประโยชน์จากห่วงโซ่อุปทานนี้?"

การที่กองทัพไทยอ้างเหตุผลที่ไม่ซื้อยานเกราะทางทหารจากชัยเสรีว่าผลิตชัยได้น้อยไม่ตอบโจทย์ใน ช่วงเวลา และ ปริมาณ ที่กองทัพต้องการ นั้นเป็นตรรกะวิบัติ เพราะ ถ้ากองทัพไม่ลงเงิน R&D หรือไม่การันตีออเดอร์ให้เอกชนไทย เอกชนเหล่านั้นก็จะไม่มีวันก้าวข้าม "หุบเขาแห่งความตาย" ของนวัตกรรมไปได้ รัฐจึงติดกับดักที่ต้องซื้อของนอกตลอดไป เพราะ "ของในยังไม่พร้อม" และ "ไม่พร้อมเพราะรัฐไม่สนับสนุน" เป็นวงจรอุบาทว์ที่ขัดขวางอธิปไตยทางเทคโนโลยี
ความจำเป็นในการใช้พร้อมกัน 100 ชุด กับการทยอยใช้ที่ละสี่ห้าคัน ก็เหมาะสมกับความต้องการจำเป็นของสถานการณ์ปัจจุบัน ไม่ได้กรีฑาทัพไปรุกรานใคร นี่ครับ
การที่กองทัพเลือก VN1 ผ่านระบบ G-to-G คือการเลือกความสัมพันธ์กับ "รัฐจีน" เป็นการประกันความเสี่ยงทางการเมืองที่ชาญฉลาดอย่างนั้นหรือ ที่ความมั่นคงของชาติต้องพึ่งพิงระบบนิเวศอุตสาหกรรมของจีนและชาติตะวันตก
หรือแค่ ระบบ G-to-G มักถูกวิจารณ์ในแง่ความโปร่งใส เมื่อเทียบกับเอกชนไทยที่ต้องผ่านการตรวจสอบทางบัญชีที่เข้มงวดกว่า
โฆษณา