เรื่องไม่ควรทำสำหรับการดูแลผู้สูงอายุและผู้ป่วย
“บอกปั๊บทำปุ๊บไม่ใช่เรื่องดี“
พวกเราพาแม่ออกมากินข้าวนอกบ้านประมาณเดือนละครั้งสองครั้ง
เวลาเข็นรถวีลแชร์ที่แม่กำลังนั่งอยู่ ดูเหมือนไม่มีอะไร ก็ทำอยู่เป็นปกติ
แต่พอมาอ่านเจอในหนังสือคู่มือดูแลผู้สูงอายุ
หัวข้อ บอกปั๊บทำปุ๊บไม่ใช่เรื่องดี
ในคู่มือแนะนำว่า ผู้ดูแลควรบอกผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยให้รับรู้ว่ากำลังจะเข็นรถ ก่อนจะดันรถเข็นออกจริง (ให้ตายสิ ฉันไม่เคยพูดเลย ไม่เคยบอกพี่เลี้ยงที่เป็นคนดูแลเลย)
==
ถ้าทำทันที ผู้สูงอายุอาจจะตกใจ และทำให้เกิดอันตรายได้
ยิ่งถ้าผู้สูงอายุหูไม่ค่อยดีหรือไม่สามารถสื่อสารได้ ก็ต้องคอยสังเกตปฏิกิริยาของร่างกายและสายตาเพื่ออ่านความคิดของพวกเขาแทน
การดูแลที่ดีต้องอาศัยความร่วมมือจากทั้งผู้ดูแลและผู้ได้รับการดูแล
==
(ที่มา : คู่มือดูแลผู้สูงอายุและผู้ป่วยติดเตียง ฉบับแปลจากภาษาญี่ปุ่น โดย สำนักพิมพ์ howto ในเครือบริษัท อมรินทร์)
หลายปีมานี้ พวกเราพาแม่ไปหัวหินเกือบทุกปี โรงแรมที่เป็นรีสอร์ทที่เราไปพักประจำ ตอนกลางคืนระหว่างทางเดินไปห้องพัก เขาจะเปิดไฟสีส้มไฟสลัว ซึ่งเวลาเราเข็นรถให้แม่ แม่จะรู้สึกกลัว เพราะทางโล่ง เราต้องเดินนำหน้าคนหนึ่ง แม่จะได้รู้สึกว่ามีคนเดินอยู่ข้างหน้า ส่วนอีกคนเข็น (พวกเราเลยต้องไปเป็นทีม)
และเวลาหลังกินข้าวเย็นในโรงแรม พวกเราเดินเล่นกันในบริเวณโรงแรม ซึ่งพวกเราเอ็นจอย แต่แม่กลัว กลัวความมืด ความที่สายตาแม่ก็ไม่ค่อยดี ก็จะจินตนาการต่าง ๆ นานา สิ่งที่ฉันทำคือ ก็จะคอยบอกว่าพวกเราอยู่ด้วยกันไง แล้วก็จับมือแม่ ซึ่งแม่ก็ยังกลัวอยู่ดี ตอนกลับถึงห้องพัก ถึงจะรู้สึกโล่งใจว่าปลอดภัย
ไม่อยากให้หนังสือนอนอยู่เฉย ๆ แชร์ได้แชร์ แล้วก็ทำให้ผูกโยงกับเรื่องของเรา (และหวังว่าเรื่องของคุณผู้อ่านด้วย)
เผลอ ๆ มีคนทำเวิร์กช็อปจากหนังสือเล่มนี้ เรื่องสำคัญและพื้นฐานแบบนี้ต้องมีการอบรมแน่นอน
หนังสือดีแค่ไหน เก็บไว้เฉย ๆ ก็ไม่มีประโยชน์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
