แบบ“มีกินแต่ไม่มีใคร”
ทรมานกว่าเพราะความ
หิวมันฆ่าเราตุยเร็วแต่
ความโดดเดี่ยวมันฆ่าเรา
ช้าๆ และทำให้เราสงสัย
คุณค่าตัวเองพร้อมๆกัน
ความไม่มีจะสอนให้ดิ้นรน
แต่ความไม่มีใครจะทำให้
ถามว่า“ดิ้นไปเพื่ออะไร“ใน
เมื่อไม่มีใครรอผลลัพธ์นั้น
เฉกเช่นเดียวกันกับ
“มีใจแต่ไม่มีกิน”ก็โหดไม่แพ้
กันเพราะความรักอย่างเดียว
ไม่อาจประคองชีวิตให้สุขได้
ตลอดเวลา
สุดท้ายมันจะบีบให้ใจที่ดี
ต้องยอมพับชีวิตตัวเองไป
แบบพังลำพังเพื่อความอยู่
รอดไปอย่างคนจนโดดเดี่ยว
ขาด “กิน” = ทรมานทางกาย
ขาด “ใคร” = ทรมานทางใจ
แต่สิ่งที่คนกลัวที่สุดมักไม่ใช่
ความตายคือการมีชีวิตอยู่แต่
ไม่มีใครรับรู้ว่าเรายังอยู่ไง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
