16 ม.ค. เวลา 09:05 • ความคิดเห็น

ประเทศนี้ไม่ได้ติดกับดักคนเลว

แต่ติดกับดักคนไม่เลือก
เช้าในบ้านสวน
หลังฝนเมื่อคืน
ดินชื้น
กบร้อง
ต้นไม้ยืนเงียบ ๆ เหมือนรู้หน้าที่ของตัวเองดี
ไม่มีต้นไหนถามว่า
“ควรรอดูสถานการณ์ก่อนไหม”
ไม่มีต้นไหนบอกว่า
“ขอเป็นกลางก่อนนะ”
ฤดูมา
ก็ต้องตอบสนอง
ไม่งั้น…ก็ตาย
บ้านสวนไม่เคยพังเพราะลังเล
มันพังเพราะไม่ตัดสินใจ
แต่พอออกมานอกสวน
โลกของผู้คนกลับยกย่อง
การไม่เลือก
ในชื่อที่ฟังดูดีเหลือเกิน
“เป็นกลาง”
“คิดรอบด้าน”
“ขอดูก่อน”
โดยเฉพาะในฤดูเลือกตั้ง
ประโยคที่ดังที่สุด
ไม่ใช่ ฉันเชื่ออะไร
แต่คือ
“ยังไม่ตัดสินใจ”
ประเทศนี้ไม่ขาดคนฉลาด
ไม่ขาดคนมีข้อมูล
ไม่ขาดคนเห็นปัญหา
เรามีบทวิเคราะห์ยาวเป็นสิบโพสต์
มีกราฟ มีสถิติ มีคลิปอธิบายครบ
แต่สิ่งที่ขาด
คือ ความกล้าที่จะเลือก
เลือกทั้งที่รู้ว่าไม่สมบูรณ์
เลือกทั้งที่รู้ว่าอาจโดนด่า
เลือกทั้งที่รู้ว่าไม่มีใครรอดพ้นคำวิจารณ์
เพราะการไม่เลือก
มันสบายกว่าเสมอ
คนเลวไม่ต้องเก่ง
ไม่ต้องพูดดี
ไม่ต้องอธิบายอะไรเลย
แค่คนจำนวนมาก
“ไม่อยากเลือก”
ระบบเดิมก็ทำงานต่อ
อย่างราบรื่น
อย่างเงียบงัน
อย่างถูกต้องตามขั้นตอนทุกประการ
ความเฉย
คือเชื้อเพลิงที่ไม่มีวันหมด
และไม่ต้องเติม
ยุคนี้เราเรียนรู้จะพูดอย่างระมัดระวัง
ฉลาดพอจะไม่ฟันธง
รู้จักใช้คำว่า
“ทุกฝ่ายก็มีเหตุผล”
เป็นเกราะป้องกันตัวเอง
เพราะในโลกออนไลน์
ความคลุมเครือปลอดภัยกว่า
โพสต์ที่ไม่เลือกข้าง
ไม่ค่อยมีศัตรู
อัลกอริทึมชอบคนแบบนี้
คนที่ไม่ทำให้ใครไม่สบายใจ
คนที่ไม่มีแรงต้าน
แต่ก็ไม่มีแรงขับเช่นกัน
หลายคนบอกว่า
ไม่เลือก เพราะไม่อยากแตกแยก
แต่การเมืองไม่เคยสัญญา
ว่าจะไม่ทำให้ใครอึดอัด
ประชาธิปไตยไม่ใช่พื้นที่ปลอดภัย
มันคือพื้นที่ที่ทุกคน
ต้องยอมรับความไม่สบายใจร่วมกัน
ความขัดแย้งไม่ใช่ศัตรู
การหนีความขัดแย้งต่างหาก
ที่ทำให้มันฝังรากลึก
ในบ้านสวน
ถ้าปล่อยวัชพืช
เพราะไม่อยากทำร้ายต้นอื่น
สุดท้าย
วัชพืชไม่ได้ใจดีตอบแทน
มันแค่แย่งน้ำ
แย่งอาหาร
และปล่อยให้ทุกอย่างโทรมลงพร้อมกัน
แต่เราไม่เคยเรียกเจ้าของสวนแบบนี้ว่า
“เป็นกลาง”
เรารู้จักคำนี้ดี
มันชื่อว่า
“ละเลย”
ประเทศนี้ไม่ได้พัง
เพราะมีคนไม่ดีไม่กี่คน
มันอ่อนแรง
เพราะมีคนดีจำนวนมาก
เลือกจะนิ่ง
เพื่อรักษาความสบายของตัวเอง
แล้วปลอบใจตัวเองว่า
“แค่ฉันคนเดียว ไม่เปลี่ยนอะไรหรอก”
ทั้งที่ระบบทั้งระบบ
ยืนอยู่บน
“แค่คนเดียว”
แบบนี้
นับล้านคน
การไม่เลือก
ไม่ใช่การลอยตัวอยู่เหนือปัญหา
มันคือการยอมให้
คนอื่นเลือกแทนคุณ
แล้วคุณก็ยังบอกตัวเองได้ว่า
“ฉันไม่ได้มีส่วน”
แต่ในประวัติศาสตร์
ผลลัพธ์ทุกอย่าง
รวมคนที่เงียบ
เข้าไปด้วยเสมอ
บ้านสวนสอนฉันอย่างหนึ่ง
ความเงียบอาจสงบ
แต่ความเฉย
ไม่เคยปกป้องอะไรเลย
และบางครั้ง
การเลือกที่ยังไม่สมบูรณ์
ก็ซื่อสัตย์กว่า
การไม่เลือก
ที่แต่งตัวมาด้วยเหตุผลสวย ๆ
🌱 ประเทศนี้ไม่ต้องการคนที่คิดถูกทุกเรื่อง
มันต้องการคนที่กล้าพูดว่า
“ฉันเลือกแล้ว
และฉันยอมรับผลของมัน”
🍃⚙️Leaf & Logic | One quiet lesson at a time
#leaf&logic
โฆษณา