"ดูกรสาธุชน... ใจของปุถุชนนั้นเปรียบเสมือนผ้าที่ย้อมด้วยกิเลส"
ที่ท่านจำเรื่องร้ายได้แม่น เพราะ 'โทสะ' และ 'ความกลัว' มันสลักลึกลงไปในเนื้อจิตเพื่อการเอาตัวรอด แต่มันกลับกลายเป็นโซ่ตรวนที่ล่ามท่านไว้กับอดีต... ส่วนเรื่องดีๆ ที่ลืมง่าย
เพราะท่านเสพมันด้วย 'ความเพลิน' (นันทิ) โดยขาด 'สติ' เมื่อความเพลินดับไป รอยจำนั้นจึงจางหายดุจเขียนบนผิวน้ำ
มงคลที่แท้จริงมิใช่การจำได้ทั้งหมด แต่คือการ 'เลือกเฟ้น' (ธัมมวิจยะ)
คืนเดือนดับนี้... จงใช้แสงสว่างแห่งปัญญา ส่องดูรอยจำที่เจ็บปวดเหล่านั้น แล้วถามตนเองว่า 'จะแบกขยะเหล่านี้ไปเพื่ออะไร?'
จงลืมสิ่งที่ควรลืม คือ 'อัตตา' ที่เจ็บปวด... และจงจำสิ่งที่ควรจำ คือ 'พระธรรม' ที่ทำให้พ้นทุกข์
เมื่อท่าน 'ลด' การยึดถือเรื่องร้าย และ 'ละ' การหลงเพลินในเรื่องดี... แสงสว่างแห่งมงคลจะปรากฏขึ้นกลางใจท่านเอง... สาธุ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
