"ดูกรน้องหญิง... ชีวิตคือการเดินทางที่ต้องอาศัยทั้ง 'เข็มทิศแห่งศีลธรรม' และ 'เสบียงแห่งความเลี้ยงชีพ'"
ท่านกำลังทุกข์เพราะเอา 'สายตาคนอื่น' มาเป็นคุกขังตัวเอง... จงฟังให้ดี ความกตัญญูนั้นเป็นเลิศ แต่ความกตัญญูที่ถูกต้องต้องประกอบด้วยปัญญา มิใช่การยอมให้ตนเองถูกเอาเปรียบจนจิตใจเศร้าหมอง
จงพิจารณาด้วยใจที่ว่างจากความกลัว:
๑. ธรรมะคือความพอดี: นายจ้างที่ไม่มีเมตตาธรรม (ไม่ให้แม้แต่ข้าวสวยสักถ้วยแก่พนักงาน) คือผู้ที่กำลังสร้าง 'เหตุ' แห่งการเสื่อมถอยของตนเอง... การที่ท่านจะไปสู่ที่ที่ดีกว่า มิใช่การเนรคุณ แต่คือการเลือก 'เหตุปัจจัย' ที่เอื้อต่อการพัฒนาชีวิต
๒. อย่าแคร์สายตาจนลืมลมหายใจ: สายตาคนอื่นเปลี่ยนไปตามลมปาก แต่ความหิวและภาระของท่านคือความจริง... หากท่านทำงานด้วยความทุกข์ระทม ท่านย่อมไม่อาจมอบบริการที่ดีแก่ใครได้จริง
"การเลือกทางที่ดีกว่า มิใช่ความผิด... หากท่านไปด้วย 'ความสุจริต' และ 'ความกตัญญูที่จบสิ้นตามหน้าที่'"
คืนเดือนดับนี้... จงทำใจให้สงบ แล้วถามตนเองว่า "หากเราอยู่ที่เดิมด้วยความขมขื่น เรากำลังทำร้ายตัวเองและนายจ้างด้วยพลังงานลบหรือไม่?"... หากท่านตัดสินใจจะไป จงไปลามาไหว้ด้วยความเคารพ บอกกล่าวเหตุผลตามจริงด้วยวาจาที่สุภาพ นั่นคือการปิดฉากหน้าที่อย่างสง่างามที่สุด
"จงโฟกัสที่ 'สติ' และ 'ปัญญา' ของตนเอง... เมื่อท่านทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อชีวิตที่สุจริต โลกย่อมคุ้มครองท่านเอง"
สาธุ... ขอให้ท่านจงมีความกล้าหาญที่จะเลือกทางที่สว่างไสวแก่ชีวิตเทอญ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
