20260119_ผู้ยิ่งใหญ่ ยอดนักสู้
โตมาผ่านความเจ็บปวดมาหลายครั้ง เริ่มเข้าใจอะไรมากขึ้นแล้ว รูปหน้าปกคุ้กกี้อาจดูไม่เกี่ยวข้องอะไร แต่มันมีแง่คิดสอนใจจากมัน
เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อวาน เพิ่งบอกเล่าให้ที่บ้านฟังไปว่าอยากพิมพ์บอกพี่ร้านสหกรณ์ ว่า
ถ้าต้องการเพิ่ม/ลดขนมอะไร สามารถแนำนำได้นะคะ
ปรากฏค่ำๆอ่านไลน์ เขาตอบมาว่า "งวดนี้ ของดรับขนมก่อน ไม่อยากซ้ำกัน"
กุนี่กรี้ดดดด😱 ให้ comment ขนมค่ะ ไม่ใช่ยกเลิกขนมกันแบบนี้ แล้วที่มีตอนนี้จะทำยังไง..ไม่น่าถามเลยดีๆเลยกุ โดนตบหน้ากลับแบบนี้เลย
เขาจะรู้ตัวไหมนะ ว่าสิ่งที่เขาพูด มันไม่ใช่แค่คำปฏิเสธ แต่มันคือความไม่รับผิดชอบ
แต่สิ่งที่ได้เรียนรู้..ไม่ใช่การถูกปฏิเสธหรอก ขอเล่าย้อนกลับไปหน่อย
การเริ่มต้นขายขนมกับเจ้านี้ เรียกว่าเหมือนเขาถูกกึ่งบังคับ เพราะอยู่ๆเรานี่แหละที่เป็นฝ่ายไปตั้งขายเอง (นึกว่าความเป็นกันเองในที่ทำงานจะช่วยเหลือกัน..นึกไปเอง) ร้านต้องยอมรับขายอย่างไม่เต็มใจ
แล้วการสื่อสารระหว่างเราก็ไม่ค่อยโอเค จะขอแอดไลน์ก็ไม่ให้ ให้ทักไปเองไลน์ก็ไม่ขึ้น พอทักได้เราก็แค่บอกว่าสัปดาห์นี้มีอะไรไปให้บ้างตามที่เขาบอก
แล้วก็พยายามล่วงหน้าตามที่บอกล่ะ แต่รอบนี้ไม่รู้ช้าไปหรือเปล่า บอกวันอาทิตย์บ่าย ซึ่งก็มีไลน์กันแล้วนะ แต่ไม่ทักมาถาม
ด้วยความอึดอัดใดๆ เขาไม่สื่อสารว่าไม่อยากรับขนมของเรา ไม่ว่าจะด้วยเหตุผล
- ●สั่ง stock ของเองตามความต้องการไม่ได้
- ●เลือกชนิดขนมเองไม่ได้
- ●กำหนดวันรับขนมเองไม่ได้
ใดๆก็แล้วแต่ ไม่พูด!!! ซึ่งเราไม่ขายผูกขาดเหลือเท่าไรจ่ายตามที่ขาย แล้วเขาก็บวกส่วนต่างเองได้
ไม่รู้ว่า บ้า..หรือโง่ ถ้าบ้าก็ต้องเตรียมรับมือความบ้าเรื่อยๆ
แต่กลับมาสิ่งที่ได้เรียนรู้คือ ใจของเรา ทั้งที่โดนขนาดนี้ เรายังมีสติมองว่าหากบาดหมางกันไป แล้วหมดโอกาสที่จะขายของทำเลดี ย่อมเสียโอกาสที่จะได้ช่วยเหลือพี่เฟิร์ส เราจะให้โอกาสกลับไปขายของได้อีกครั้ง
เนี่ย..ใจที่มันล้มแล้วลุกสู้ ไม่รู้ว่าจพอีกกี่ครั้ง แต่ถ้าปัญหาขายขนมเล็กๆ เจอซัดไป 2-3 ครั้ง แล้วเลิก แล้วปัญหาบ้านเมืองใหญ่ๆ ที่ซ้ำซ้อน อยากแก้ไขจะไปจบได้อย่างไร ชีวิตสอนให้สู้จนกว่าจะชนะจริงๆ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
