#ฤารักลมหวล ep2
โชติขับรถมาถึงที่พักช่วงค่ำ จันทร์จรัสรีบพาลูกกินข้าวเย็น จากนั้นบอกให้ไปอาบน้ำ พาเข้านอน
"แม่จ๋า ทำไมพ่อไม่กลับมาด้วย"
"พ่อไม่สบายค่ะ อาหมอ
บอกว่าพ่อยังไม่หายดีต้องอยู่ในโรงพยาบาล"
"แม่กับวิศากลับมาทำไมคะ วิศาอยากอยู่กับพ่อและแม่ค่ะ"
"รอพ่อหายก่อนนะคะ พ่อต้องมาหาวิศาแน่นอน "
"วิศาอยากคุยกับพ่อ แม่โทรหาพ่อได้ไหมคะ"
"รอพ่อหายก่อนดีไหม พ่อต้องให้ยาแล้วจะหลับตลอด ถ้าเราโทรไปพ่อก็คงไม่ได้รับ"
"โทรหาพี่ฟลุคก็ได้ วิศาไม่ได้หาพ่อและพี่ฟลุคเลย"
"แม่โทรให้วิศาคุยกับพี่ฟลุคได้นิดหน่อยแล้ววิศาต้องนอนนะคะ เราเดินทางมาทั้งวันเหนื่อยกันแล้ว"
"ฮัลโล พี่ฟลุค วิศาคิดถึงพ่อกับพี่ฟลุค เมื่อไรจะมาหาวิศา"
"ตอนนี้พ่อยังป่วย พี่ต้องเฝ้า พ่อหลับอยู่ ไว้พ่อหายพี่กับพ่อจะมาหาวิศานะ บอกแม่ด้วยว่าพ่อหมดสติตอนแม่กลับไป เท่านี้นะ"
"แม่จ๋า พ่อเป็นลมไปจ๊ะ พี่ฟลุ๊คบอกว่ารอพ่อหายก่อนจะมาหาวิศา"
"ลูกนอนได้แล้วนะคะ พี่เขาบอกแล้วใช่ไหมว่ารอพ่อหายจะมาหา"
"พรุ่งนี้เช้าพ่อตื่นวิศาโทรหาพ่อนะคะ"
"หนูต้องไปโรงเรียน กลับมาบ้านตอนเย็นค่อยโทรหานะคะ อย่าเพิ่งกวนพ่อ ให้พ่อรักษาตัวก่อนจะได้หายไว ๆ "
หลังรอจนลูกสาวหลับไปแล้ว จันทร์จรัส เดินมาพิงหน้าต่างมองท้องฟ้าในเดือนแรม รำพึงในใจ
"จันทร์ไม่ได้คิดทำร้ายจิตใจของพี่ แต่พี่เป็นผู้ปล่อยสายป่านยาวเกินไปจนไม่สามารถบังคับว่าวให้กลับมาได้ ปล่อยให้ว่าวได้ลอยลมไปตามกำลังแรงของลมด้วยเถอะ
คิดถึงลูกจะมาหา หรือไม่แล้วแต่พี่จะกำหนด "
จันทร์จรัสปิดไฟเข้านอนเดินไปกอดลูกสาว
"แม่จะสอนลูกให้เป็นคนเข้มแข็ง สู้กับแรงลมได้ขออย่าให้มีใครมาปล่อยสายป่านว่าวของลูกอย่างเช่นที่แม่โดนกระทำเลย
ลูกคือสิ่งเดียวที่มีค่าที่สุดในชีวิตที่แม่เหลืออยู่ แม่ขอให้ลูกมีความสุข อย่าโดนกระทำซ้ำแล้วซ้ำอีกเช่นแม่อีกเลย"
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น จันทร์จรัสสะดุ้งตื่นจากเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
"แม่จันทร์ครับ พ่อขอคุยกับน้อง"
"วิศายังไม่ตื่น ไว้รอตอนเย็นแม่จะให้น้องโทรไปหานะ แกคงเพลียจากการเดินทางเดินทางไปกลับ แม่ไม่อยากปลุกน้อง"
"ครับ ผมจะบอกพ่อให้ทราบนะครับ ตอนนี้พ่ออาการยังไม่ดีครับ"
"ขอบใจที่บอก ฟลุคดูแลพ่อก็แล้วกันนะ อยู่ที่โรงพยาบาลไม่น่าเป็นห่วงอะไร"
พ่อไม่ยอมกินอะไรเลยครับ ฟลุคไม่รู้จะทำอย่างไร"
"อยู่ที่พ่อเขาจะเลือกเองเท่านี้นะ น้องตื่นพอดี "
"พ่อครับแม่วางสายไปแล้ว บอกว่าตอนเย็นจะให้น้องโทรมาหา"
ชวิศพยักหน้ารับรู้ นอนนิ่งหลับตาไม่พูดอะไร
ฟลุคมองหน้าบิดา รำพึงในใจ
"ผมไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย พ่อไม่พูด ไม่ยอมกินอาหาร แล้วจะมีแรงหายได้ไว ๆ อย่างไร"
ตอนบ่ายหมอกระแสแวะมาดูอาการของชวิศ เจอหน้าฟลุคที่นอนหน้าเครียด พอเห็นหน้าอาหมอ ก็ระบายออกมา
”อาหมอครับ พ่อไม่เคยเป็นแบบนี้เลย เวลาพ่อนอนป่วยอยู่โรงพยาบาล จะมีแม่จันทร์มาดูแล ตอนนี้ผมเฝ้าพ่อ แต่พ่อไม่ยอมกินอะไร ไม่พูดอะไร เวลาผมถามก็ใช้พยักหน้า หรือไม่ก็ส่ายหน้าแทน เอาแต่นอนนิ่ง ๆ ถามอะไรก็ไม่พูด“
“ฟลุคไม่ต้องกังวลหรอก อีกไม่นานพ่อก็หายดีดังเดิม อาคิดว่าไม่ช้าพ่อคงไปหาแม่กับน้องที่กรุงเทพ รอเวลาอีกหน่อย ฟลุคก็ต้องทำใจ มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เราเป็นเด็กอยู่เฉย ๆ ไว้ ให้พ่อและแม่เขาคุยกันเองดีที่สุด”
“ผมก็แค่อยากให้พ่อแม่เป็นอย่างเดิมก็ได้ พูดกัน คุยกันตามปกติ เป็นเพื่อนกันก็ได้นี่ครับ”
“เอาเถอะ ตอนนี้ฟลุคตั้งใจเรียนอย่าทำตัวให้เป็นภาระ พ่อจะได้สบายใจ”
“ครับผมไม่เกเรแน่นอนครับ ผมรู้ดีว่าพ่อก็เหนื่อยในการหาเงิน”
“ดีแล้วที่ฟลุคพอเข้าใจว่าควรต้องทำตัวอย่างไรให้พ่อเขาสบายใจ ส่วนเรื่องของพ่อแม่ไม่นานก็คงจะดีขึ้นมาเอง”
“แต่เรื่องพ่อไม่ยอมกินอะไรจะทำอย่างไรดีครับ”
“ตอนนี้พ่อได้ยาบำรุง อยู่ในน้ำเกลือ ไม่เป็นอะไรหรอก อีกไม่นานพ่อก็ทำใจได้แน่นอน อย่าไปกังวลแทน ตอนนี้ให้ฟลุคตั้งใจเรียนดีที่สุด วันหยุดก็กลับไปอยู่เป็นเพื่อนพ่อเข้าใจไหม”
“เข้าใจแล้วครับ”
หมอกระแส เดินออกมาจากห้องชวิศ จัดการโทรหาหมอเทวา
“พี่ครับว่างวันไหนผมอยากเชิญพี่ลองมาคุยกับพี่ชวิศดูหน่อย ผมว่าอาการของแก เป็นมากกว่าอาการของคุณจันทร์”
“วันนี้ตอนค่ำพี่จะแวะไปดูให้นะ วันนี้มีตรวจคนไข้ ตอนบ่ายมีสอนด้วย เสร็จจากสอนไม่มีอะไรจะแวะไปคุยดูให้”
“พี่ว่าการที่คุณจันทร์เธอทำเช่นนั้นเธอยังป่วยอยู่ไหมครับ”
“พี่ว่าเกิดจากความเจ็บช้ำที่สะสมมานานในการรอคอยคุณชวิศ ไม่ทำอะไรเลย แกก็หวังอยากร่วมทุกข์สุขกับคุณชวิศ แต่ที่แกเสียใจก็ตอนที่ผู้ชาย อยู่ ๆ ก็ไม่พูดคุยด้วย จากมาโดยไม่ร่ำลา พี่สังเกตดูแล้วแกไม่ได้ป่วยอะไร แต่แววตา บอบช้ำ จนทำให้เกิดเหตุการณ์นั้น”
“แล้วแกมาหาพี่ชวิศทำไมครับ”
“ความผูกพันธ์ ความเป็นห่วง ที่ตัดไม่ขาด ถ้าแกตัดขาดจริง แกคงไม่เปิดทางให้ชวิศยังไปมาหาสู่กับลูกได้แน่นอน จากนี้ไป อยู่ที่คุณชวิศจะต้องแก้ปัญหานี้ด้วยความตั้งใจ จริงใจ จนคุณจันทร์ไว้ใจได้ อาจจะคืนดีกันได้“
”เท่าที่ผมได้พอสัมผัสกับคุณจันทร์ ผมกลัวว่าพี่ชวิศจะหมดหนทาง เพราะแกปล่อยจนว่าวขาดลอยไปแล้ว“
“เอาน่าในความเป็นจริง ส่วนใหญ่เจ้าของว่าวถ้ายังรัก ยังชอบว่าวของตัวเองอยู่แล้ว เขาต้องตามเก็บมาจนได้”
“ขอให้เป็นจริงตามนั้นนะครับ”
ธ กฤตยา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
