อยากใช้ทุกวินาทีให้คุ้มค่าที่สุดจนแทบ"ลืมหายใจ"
การดูแลคุณแม่ที่ป่วยเป็นอะไรที่หนักและต้องใช้ความอดทน เข้มแข็งสูงมาก ห่วงจนแทบไม่ๆด้นอนติดต่อกัน จนวันนึงเราวูบ หายใจไม่ออก แน่นหน้าอก เรียกพยาบาลมาคือเกิดภาวะความดันสูง ถึง 220 !
พยาบาลเแาเราขึ้นเตียงลงจากห้องแม่ชั้น 6 ไปฉุกเฉิน ต้องพ้นยาขยายหลอดลม โชคร้ายที่มีอาการแพ้ยาอีก หมอต้องขอให้ฉีดยาอีกเข็มแต่จะง่วง เราเลยขอขึ้นไปนแนที่ห่องปม่ เตียงคนเฝ้าข้างๆเตียงผู้ป่วย
แล้วก็หลับไป ไม่รุนานแค่ไหน มารู้สึกตัวอีกทีคือมีิะไรมาแยงจมูก
ลืมตาขึ้นมาภาพที่เห็นคือ แม่ลุกจสกเตียงยืนในชุดผู้ป่วย เอาวายออิกซิิเจนที่แม่ใส่อยู่มาใส่ให้เรา 😢
ความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่และเสียสละอย่างที่หาอะไรเปรียบไม่ได้จริงๆ แม้ในยามที่ท่านเจ็บป่วย ขนาดนี้สิ่งที่เป็นห่วงที่สุดก็ยังคงเป็นลูกเสมอ เสียสละให้ลูกได้เสมอ คำพวกนี้เคยได้ยินมานานแล้ว แต่ตอนนั้นสิ่งที่เห็นด้วยตาคือของจริง! น้ำตาไหลไม่ออกเลย นี่ไช่ไหมที่แม่บอกว่ารักลูก นี่คือึวามรักของแม่ไช่ไหม มันเปนแบบนี้
เราประมาทไป ควรคิดว่าความสุขสบายใจของคุณแม่คือการได้เห็นลูกแข็งแรงและปลอดภัย หากท่านรู้ว่าคุณต้องอดนอนจนความดันสูงขนาดนี้ ท่านคงจะยิ่งเป็นห่วงและไม่สบายใจ หากเราล้มป่วยไปอีกคน จะไม่มีใครดูแลคุณแม่ได้ดีเท่าเรา
ลมหายใจคือของที่แม่ทิ้งไว้ให้ ทุกลมหายใจเข้าออกตั้งแต่วันที่เราลืมตาดูโลกจนวันที่เราถึงเวลาจากโลกนี้ไป
รักษามันไ้ให้ดี
ชนภา ณ นคร
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
