ว่าด้วยเรื่องของต้นกำเนิดของขนมปัง
เคยสงสัยไหมว่าคนสมัยก่อนรู้ได้ไงว่าเมล็ดข้าวสาลีเอามาทำเป็นแป้ง แล้วสงสัยต่ออีกไหมว่าทำไมคนสมัยก่อนถึงเปลี่ยนแป้งให้กลายเป็นขนมปังได้
ทั้งหมดเป็นเรื่องของความบังเอิญ การสังเกต กลิ่นหอมอันยั่วยวน การลองชิม การค้นพบความอร่อย การถ่ายทอด และการลองผิดลองถูก
เริ่มต้นเดิมทีคนสมัยก่อนน่าจะตั้งแต่ยุคหินรู้ว่าธัญพืชอย่างข้าวสาลีกินได้ แต่เวลากินมันแข็ง ต้องเคี้ยว พอเคี้ยวหรือบดให้เป็นเม็ดเล็กลงก็กินได้ง่าย หรืออาจเป็นความบังเอิญ ที่เมล็ดข้าวสาลีที่อยู่ก้นถุง ถูกของหนักทับ บดไปบดมากลายเป็นผงเฉย ก็เลยเกิดเป็นแป้งขึ้นมา
พอทีนี้ก็อาจมีเด็กบางคนเล่นขายของเอาแป้งไปผสมน้ำ เขาพบว่าถ้าผสมน้ำเยอะๆ มันก็ได้แป้งเหลวๆ กลายเป็นโจ๊ก
แล้วถ้าบังเอิญวันนั้นน้ำเหลือน้อย จึงเทน้ำไปได้แค่นิดเดียวเอาไม้กวนๆ อยู่ดีๆ พ่อแม่เรียกให้ออกไปล่าสัตว์ ก็เลยทิ้งก้อนแป้งผสมน้ำหนืดๆ ไว้แบบนั้น
หารู้ไม่ว่ายีสต์ที่มีอยู่ทั่วไปในอากาศบนพื้นดิน บนแท่งไม้ที่เอามากวนแป้ง มันเห็นก้อนแป้งเป็นอาหารอันโอชะ มันก็ลงมาย่อยแป้งและเปลี่ยนแป้งเป็นก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ และเอทานอล แป้งสาลีดันเป็นแป้งที่มีโปรตีนกลูเตนอยู่สูง ซึ่งมันจะสร้างโครงสร้างที่แข็งแรงและยืดหยุ่น แล้วดักก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เอาไว้ทำให้แป้งขึ้นฟู
เด็กคนนั้นลืมแป้งที่ตัวเองเล่นไว้ มานึกได้อีกทีในอีก 2-3 วัน กลับมาดูอีกทีกลายเป็นก้อนแป้งขึ้นฟูดูนุ่มนิ่ม พอเอามาชิมดูมันก็หนุบหนับดีก็เลยวิ่งเอาเจ้าก้อน โดขนมปัง ไปให้แม่ดู
เด็กคนเดิมพกก้อนโดไปไหนมาไหนแล้วนำไปอวดเพื่อนบ้าน เพื่อนบ้านบอกให้เขาสอนทำ โด บ้าง เด็กคนนั้นก็เอาแป้งผสมน้ำน้อยๆ แบบที่เคยทำ แต่ทิ้งไว้อยู่นานมันก็ยังไม่ ฟู เหมือนโดของเขาสักที เด็กคนนั้นก็เลยแอบเอาโดของตัวเองไปผสมกับแป้งที่เพิ่งผสมใหม่ ปรากฏว่าแป้งขึ้นฟูกลายเป็นโดเร็วขึ้น สาเหตุก็เพราะยีสต์ที่เขาเลี้ยงไว้ในก้อนแป้งที่เขาภูมิใจนักหนา มันคือสตาร์ตเตอร์ของซาวร์โด
คืนหนึ่งอากาศหนาวทุกคนมานั่งล้อมกองไฟ เด็กคนนั้นพกแป้งโดของเขามาด้วย เขาเผลอนั่งสัพหงก แม่ของเขาหวังดีเห็นเขาหลับก็เลยเอาแป้งโดที่เขานั่งถือไว้วางลงบนหิน ใกล้ๆกองไฟ แล้วจัดท่านอนให้เขาใหม่
เด็กชายสะดุ้งตื่นขึ้นมาในตอนเช้า และพบว่าแป้งโดของเขาหายไป เขาวิ่งไปถามแม่ว่าเห็นแป้งโดของเขาไหม แม่บอกกับเขาว่าเอาวางไว้บนหินข้างกองไฟ เด็กคนนั้นวิ่งกลับไปที่กองไฟที่กำลังมอด เขาไม่เห็นแป้งโดสีขาวของเขา และคิดว่ามีคนเอามันไป หรือไม่ก็ไหม้ไฟไปแล้ว เขาเสียใจมาก
แต่ทันใดนั้นเองเขาก็พบ เจ้าก้อนกลมๆ สีออกน้ำตาลๆ ขนาดเท่าแป้งโดของเขาอยู่ข้างกองขี้เถ้า เขาเอาไม้เขี่ยออกมาแล้วหยิบมันขึ้นมาพินิจพิเคราะห์ใกล้ ๆ เนื้อข้างนอกเป็นสีน้ำตาลดูแข็งๆ เขาได้กลิ่นหอมๆ ไหม้ๆ ออกมาจากมัน เขาลองบิมันออกมาและพบว่ามันหลุดออกมาอย่างง่ายดาย ข้างในเป็นสีน้ำตาลอ่อนดูนุ่มและมีรูพรุน เขากลืนน้ำลายจนลูกกระเดือกขยับ เขาอดทนต่อกลิ่นหอมยั่วยวนของมันไม่ไหวจึงลองกัดไปหนึ่งคำ ยูเรก้า! เขาได้ค้นพบ ขนมปัง แล้ว
ขอบคุณเด็กชายคนนั้นที่ทำให้เราได้กินขนมปังในวันนี้
เรื่องแต่งล้วนๆ แต่ประวัติศาสตร์การค้นพบขนมปังก็คงประมาณนี้แหละ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
