หอดูดาวจีน 4,700 ปี แว่นขยาย จุดดับบนดวงอาทิตย์ ดาวหาง ฝนดาวตก สุริยุปราคา และซูเปอร์โนวา
แว่นขยายที่มีวงแหวนทองคำฝังด้วยคริสตัล อายุ 1,900 ปีก่อน [ครึ่งแรกของศตวรรษที่ 1] จากสุสานของหลิวจิง เจ้าชายแห่งกวางหลิง ในสุสานราชวงศ์ฮั่นหมายเลข 2 ที่เมืองกานฉวน ฮั่นเจียง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แว่นขยายที่มีวงแหวนทองคำฝังด้วยคริสตัล อายุ 1,900 ปีก่อน [ครึ่งแรกของศตวรรษที่ 1] จากสุสานของหลิวจิง เจ้าชายแห่งกวางหลิง ในสุสานราชวงศ์ฮั่นหมายเลข 2 ที่เมืองกานฉวน ฮั่นเจียง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แว่นขยายที่มีวงแหวนทองคำฝังด้วยคริสตัล อายุ 1,900 ปีก่อน [ครึ่งแรกของศตวรรษที่ 1] จากสุสานของหลิวจิง เจ้าชายแห่งกวางหลิง ในสุสานราชวงศ์ฮั่นหมายเลข 2 ที่เมืองกานฉวน ฮั่นเจียง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน ทำด้วยกระจกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.3 เซนติเมตร ฝังอยู่ในวงแหวนทองคำที่มีลวดลายลูกปัด มีน้ำหนัก 2.3 กรัม และขยายภาพได้ 4 ถึง 5 เท่า
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
กระจกนี้พิสูจน์ให้เห็นว่าประเทศจีน สามารถแปรรูปและขัดเงาเลนส์นูนจากหินคริสตัลได้แล้วในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่นตะวันออก อายุ 1,900 ปีก่อน [ครึ่งแรกของศตวรรษที่ 1]
แสดงให้เห็นว่าการผลิตเลนส์ทางแสงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว หากดาวฤกษ์มากกว่า 330 ดวง
ในแผนที่ดาวตุนหวง
ไม่สามารถมองเห็นได้จากทางตะวันตกในสมัยโบราณและต้องใช้เครื่องมือในการมองเห็น เราก็มีเหตุผลที่จะเชื่อว่ากล้องโทรทรรศน์มีอยู่ก่อนราชวงศ์ถังแล้ว
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ดาราศาสตร์จีนมีพื้นฐานควบคู่กับงานเขียน กว่า 10,000 ปี
ค้นพบอักษรภาพที่มีอายุย้อนไปถึง 13,000 ถึง 10,000 ปี ใน
ม่าตี้ อำเภอจงเหว่ย มณฑลหนิงเชีย กลุ่มภาพเขียนบนหินดาไมดี
บทความ/ภาพโดย เฉิน เสี่ยวหง และ หลิว กัง ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ Sina 新浪
มีการค้นพบอักษรภาพที่มีอายุย้อนหลังไป 13,000 ถึง 10,000 ปีในหนิงเซีย
กลุ่มภาพเขียนบนหินดาไมดี
บทความ/ภาพโดย เฉิน เสี่ยวหง และ หลิว กัง ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ Sina 新浪
มีการค้นพบอักษรภาพที่มีอายุย้อนหลังไป 13,000 ถึง 10,000 ปีในหนิงเซีย
หอดูดาวโบราณเถาซี อำเภอเซียงเฟิน เมืองหลินเฟิน มณฑลชานซี ประเทศจีน อายุ 4,700 ปี ก่อสร้างเสาดินอัด 13 ต้น เรียงเป็นรูปครึ่งวงกลม
มีรัศมี 10.5 เมตร
มีความยาวส่วนโค้ง 19.5 เมตร การสังเกตวันเหมายัน เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นเหนือภูเขาตาเออร์ผ่านช่องแคบในเสาดิน
เพื่อวางแผนการทำเกษตรกรรม
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
หอดูดาวโบราณเถาซี อำเภอเซียงเฟิน เมืองหลินเฟิน มณฑลชานซี ประเทศจีน อายุ 4,700 ปี ก่อสร้างเสาดินอัด 13 ต้น เรียงเป็นรูปครึ่งวงกลม
มีรัศมี 10.5 เมตร
มีความยาวส่วนโค้ง 19.5 เมตร การสังเกตวันเหมายัน เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นเหนือภูเขาตาเออร์ผ่านช่องแคบในเสาดิน
เพื่อวางแผนการทำเกษตรกรรม
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
หอดูดาว[ดาวอังคาร] ระเบียงเกโบ (Quebo Terrace) เป็นหอดูดาวที่สร้างขึ้นเมื่อ 4,300 ปีก่อนสร้างโดยเอ๋อป๋อ แคว้นถังบรรพบุรุษของราชวงศ์ชาง เพื่อใช้สังเกตการณ์ดาวอังคารโดยเฉพาะ เมืองโบราณซ่างฉิว มีการบูชาดาวอังคาร สอดคล้องคติความเชื่อของชาวหยางเสา เมื่อมีการค้นพบอ่างดินเผาที่วาดภาพดาวอังคารแบบเมี่ยวตี้โกว
ของวัฒนธรรมหยางเสา
ฉีป๋อ(เอโบ) แคว้นถัง
บรรพบุรุษโบราณของราชวงศ์ชางมีต้นกำเนิดมาจากเมืองชางชิว]
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
หอดูดาว[ดาวอังคาร] ระเบียงเกโบ (Quebo Terrace) เป็นหอดูดาวที่สร้างขึ้นเมื่อ 4,300 ปีก่อนสร้างโดยเอ๋อป๋อ แคว้นถังบรรพบุรุษของราชวงศ์ชาง เพื่อใช้สังเกตการณ์ดาวอังคารโดยเฉพาะ ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
#หอดูดาวจักรพรรดิเหยา 4,300ปีก่อน ณ แหล่งโบราณคดีเถาซีในมณฑลชานซี
#เมืองกำแพงปิรามิดขั้นบันไดสูง 230 ฟุต ซึ่งสามารถสังเกตเห็นดาวบนฟากฟ้าได้ชัดเจนกว่า
อายุ 4,300 ปีก่อน ณ แหล่งโบราณคดีสือเหมา Shimao มณฑลฉานซี ประเทศจีน
หลักฐานเชิงประจักษ์ เซรามิกเถาซีก้นแบน ทาสีแดง 4,400 ปีก่อน [2,400 ก่อนคริสต์ศักราช] และมีอักษรจีนสองตัวเขียนด้วยสีแดง
1. “文” (เหวิน)
2. อ่านได้สามแบบ คือ“尧” (เหยา) “易” (อี้) และ “命” (หมิง)
ซึ่งตรงกับรัชสมัยของจักรพรรดิเหยา โดยมีเถาซีเป็นเมืองหลวง
ยุโรปเพิ่งมีหอดูดาวแห่งชาติในศตวรรษที่ 17 แม้แต่หอดูดาวเติงเฟิง 700 ปีก่อน ของประเทศจีน ก็เก่าแก่กว่า หอดูดาวปารีส 347 ปีก่อน หอดูดาวกรีนวิช 343 ปีก่อน
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
หอดูดาวเติงเฟิง 700 ปีก่อน ของประเทศจีน ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
เปรียบเหมือนหอดูดาว
#รูปบนหอดูดาวเติงเฟิง 700 ปีก่อน
#รูปล่างหอดูดาวปารีส 347 ปีก่อน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หอดูดาวปารีส 347 ปีก่อน ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
คำศัพท์ดาราศาสตร์เฉพาะของจีนโบราณ
ละติจูดและลองจิจูด เส้นศูนย์สูตรและสุริยวิถี ขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ เส้นเมริเดียน
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
คำศัพท์ดาราศาสตร์เฉพาะของจีนโบราณ
ละติจูดและลองจิจูด เส้นศูนย์สูตรและสุริยวิถี ขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ เส้นเมริเดียน
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
แปดฤดูกาลตามปฏิทินสุริยคติในแผนภาพวงกลมเก้าเก้าเหมือนกับแปดฤดูกาลในแผนภาพแปดทิศก่อนสวรรค์ของฟู่ซี ซึ่งทั้งสองอย่างหมายถึงแปดฤดูกาลตามปฏิทินสุริยคติ
ดังนั้น สมัยของฟู่ซี ตารางการคูณได้ถูกพัฒนาขึ้นและนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายในการคำนวณเรื่องต่างๆ แล้ว
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แปดฤดูกาลตามปฏิทินสุริยคติในแผนภาพวงกลมเก้าเก้าเหมือนกับแปดฤดูกาลในแผนภาพแปดทิศก่อนสวรรค์ของฟู่ซี ที่มา แอป จือหู #นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แปดฤดูกาลตามปฏิทินสุริยคติในแผนภาพวงกลมเก้าเก้าเหมือนกับแปดฤดูกาลในแผนภาพแปดทิศก่อนสวรรค์ของฟู่ซี
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แปดฤดูกาลตามปฏิทินสุริยคติในแผนภาพวงกลมเก้าเก้าเหมือนกับแปดฤดูกาลในแผนภาพแปดทิศก่อนสวรรค์ของฟู่ซี
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
คณิตศาสตร์จีนมีต้นกำเนิดมาจากการสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ เช่น เลขฐานสองอี้จิ้ง และถูกนำมาใช้ในระบบปฏิทินเป็นครั้งแรก ต่างจากแนวคิดเดิม ที่ว่า มนุษย์มีสิบนิ้ว จึงทำให้เกิดระบบ "ทศนิยม"
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ก่อนยุคฟู่ซี ชาวจีนโบราณได้สร้างแผนผังเหอตูและหลัวซูขึ้นมาแล้ว โดยอาศัยการสังเกตดวงอาทิตย์มาเป็นเวลานาน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ก่อนยุคฟู่ซี ชาวจีนโบราณได้สร้างแผนผังเหอตูและหลัวซูขึ้นมาแล้ว โดยอาศัยการสังเกตดวงอาทิตย์มาเป็นเวลานาน ที่มา แอป จือหู #นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แบบอักษรตัวเลขจีน
บางแบบก็มีที่มาจากปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์จีน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แบบอักษรตัวเลขจีน
บางแบบก็มีที่มาจากปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์จีน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ทรงกลมท้องฟ้าและโลก เส้นศูนย์สูตรและสุริยวิถี และด้วยดาวเหนือเป็นศูนย์กลางและกลุ่มดาวหมีใหญ่เป็นดาวนำทาง จึงได้มีการจัดตั้งระบบโหราศาสตร์ 28 กลุ่ม การกำหนดฤดูกาลทั้งสี่และ 24 ฤดูกาล และการสร้างกลุ่มดาวจักรราศี 12 กลุ่มและสัตว์จักรราศี 12 ตัว
ในที่สุด จีนได้มีการสร้างปฏิทินเพื่อบันทึกปีและเวลา ในระบบดาราศาสตร์จีน ไท่จี๋หยินหยาง (สองขั้ว) สัญลักษณ์ทั้งสี่ ไตรแกรมทั้งแปด กลุ่มดาวจักรราศี 12 กลุ่ม สัตว์จักรราศี 12 ตัว (และต่อมาคือกลุ่มดาว 12 กลุ่ม) ฤดูกาลทั้ง 24 และ 28 กลุ่ม ล้วนมีความเชื่อมโยงกันอย่างเป็นระบบ
ทรงกลมท้องฟ้าและโลก เส้นศูนย์สูตรและสุริยวิถี และด้วยดาวเหนือเป็นศูนย์กลางและกลุ่มดาวหมีใหญ่เป็นดาวนำทาง จึงได้มีการจัดตั้งระบบโหราศาสตร์ 28 กลุ่ม การกำหนดฤดูกาลทั้งสี่และ 24 ฤดูกาล และการสร้างกลุ่มดาวจักรราศี 12 กลุ่มและสัตว์จักรราศี 12 ตัว
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ทรงกลมท้องฟ้าและโลก เส้นศูนย์สูตรและสุริยวิถี และด้วยดาวเหนือเป็นศูนย์กลางและกลุ่มดาวหมีใหญ่เป็นดาวนำทาง จึงได้มีการจัดตั้งระบบโหราศาสตร์ 28 กลุ่ม การกำหนดฤดูกาลทั้งสี่และ 24 ฤดูกาล และการสร้างกลุ่มดาวจักรราศี 12 กลุ่มและสัตว์จักรราศี 12 ตัว
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
กลุ่มดาวหมีใหญ่โคจรรอบดาวเหนือ ตำราเหอกวนจื่อ สมัยราชวงศ์จ้านกั๋ว กล่าวว่า "เมื่อด้ามของกลุ่มดาวหมีใหญ่ชี้ไปทางทิศตะวันออก จะเป็นฤดูใบไม้ผลิทั่วโลก เมื่อชี้ไปทางทิศใต้ จะเป็นฤดูร้อนทั่วโลก เมื่อชี้ไปทางทิศตะวันตก จะเป็นฤดูใบไม้ร่วงทั่วโลก และเมื่อชี้ไปทางทิศเหนือ จะเป็นฤดูหนาวทั่วโลก"
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
กลุ่มดาวหมีใหญ่โคจรรอบดาวเหนือ ตำราเหอกวนจื่อ สมัยราชวงศ์จ้านกั๋ว กล่าวว่า "เมื่อด้ามของกลุ่มดาวหมีใหญ่ชี้ไปทางทิศตะวันออก จะเป็นฤดูใบไม้ผลิทั่วโลก เมื่อชี้ไปทางทิศใต้ จะเป็นฤดูร้อนทั่วโลก เมื่อชี้ไปทางทิศตะวันตก จะเป็นฤดูใบไม้ร่วงทั่วโลก และเมื่อชี้ไปทางทิศเหนือ จะเป็นฤดูหนาวทั่วโลก"
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ลวดลายสวัสติกะ มีที่มาจากกลุ่มดาวหมีใหญ่ด้วย โดยเป็นการแสดงภาพ "หยุดนิ่ง" ของกลุ่มดาวหมีใหญ่ที่โคจรรอบดาวเหนือตลอดทั้งปี เกิด 4 ฤดูกาล
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ลวดลายสวัสติกะยังมีที่มาจากกลุ่มดาวหมีใหญ่ด้วย โดยเป็นการแสดงภาพ "หยุดนิ่ง" ของกลุ่มดาวหมีใหญ่ที่โคจรรอบดาวเหนือตลอดทั้งปี เกิด 4 ฤดูกาล
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ลวดลายสวัสติกะปรากฏอยู่บนเครื่องปั้นดินเผาที่ทาสีมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ กว่า 5,000 ปีที่แล้ว
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ลวดลายสวัสติกะปรากฏอยู่บนเครื่องปั้นดินเผาที่ทาสีมาตั้งแต่ยุคหินใหม่ กว่า 5,000 ปีที่แล้ว
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
"แผนผังไท่เก๊ก" และ "สวัสติกะ (卍)" และของวัฒนธรรมทริโบเย ประเทศยูเครน เมื่อ"5,000 ปีที่แล้ว" และมีลักษณะคล้ายคลึงกับแผนผังไท่เก๊กของจีน สัญลักษณ์ทั้งสองนี้เดินทางมาถึงยูเครนเมื่อกว่า 5,000 ปีที่แล้วผ่านการแลกเปลี่ยนทางอารยธรรมและวัฒนธรรมธรรม สัญลักษณ์"แผนผังไท่เก๊ก" และ "สวัสติกะ (卍)" ของอารยธรรมตรีโบเยทำหน้าที่เหมือนอักษร และผู้คนใช้ "อักษร" เหล่านี้ในการบันทึกการเคลื่อนไหวและการเปลี่ยนแปลงของดวงดาว
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แผนผังไท่เก๊กของยูเครนจาก "5,000 ปีที่แล้ว" และมีลักษณะคล้ายคลึงกับแผนผังไท่เก๊กของจีน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อารยธรรมทริโบ 5,000 ปี ประเทศยูเครน
มีสิ่งประดิษฐ์ที่มีอักษรคล้ายสัญลักษณ์สวัสติกะ ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อารยธรรมทริโบ 5,000 ปี ประเทศยูเครน มีสิ่งประดิษฐ์ที่มีอักษรคล้ายสัญลักษณ์สวัสติกะ ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
"แผนผังไท่เก๊ก" และ "สวัสติกะ (卍)" คล้ายกับแขนเกลียวของกาแล็กซีทางช้างเผือกที่เห็นได้จากภาพถ่ายดาวเทียมของนาซา
ผู้คนในสมัยนั้นบูชาดวงอาทิตย์ สัญลักษณ์สวัสติกะ และสัญลักษณ์ไท่เก๊ก
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
การค้นพบกงล้อปั่นด้าย อายุ 4,600 ปีที่แล้ว ทำจากเครื่องปั้นดินเผาทาสีจากวัฒนธรรมฉู่เจียหลิง ประเทศจีน ลายไท่เก็ก
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
เมื่อ 4 600 ปีที่แล้ว; กงล้อปั่นด้ายทำจากเครื่องปั้นดินเผาทาสีจากวัฒนธรรมฉู่เจียหลิง ประเทศจีน; หวีงาช้างจากวัฒนธรรมต้าเหวินโข่ว เมื่อกว่า 4 500 ปีที่แล้ว
ที่มา แอป จือหู #นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
หวีงาช้างจากวัฒนธรรมต้าเหวินโข่ว ลายไท่เก็ก เมื่อกว่า 4 500 ปีที่แล้ว
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หวีงาช้างจากวัฒนธรรมต้าเหวินโข่ว ลายไท่เก็ก ประเทศจีน เมื่อกว่า 4 500 ปีที่แล้ว
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
เซรามิกหม่าเจียเหยา ลายไท่เก็ก 5,400 - 4,300 ปีก่อน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
เซรามิกหม่าเจียเหยา ประเทศจีน ลายไท่เก็ก 5,400 - 4,300 ปีก่อน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
#ประเทศจีนใช้ระบบการฉายภาพทรงกระบอกก่อนเมอร์เคเตอร์ถึง 800 ปี
แผนที่ดาวสมัยราชวงศ์ถังที่ตุนหวงใช้สองวิธีที่แตกต่างกันในการแสดงดาวในบริเวณเส้นศูนย์สูตรและบริเวณใกล้ขั้วโลกเหนือ บริเวณเส้นศูนย์สูตรใช้การฉายภาพทรงกระบอก แบ่งออกเป็นสิบสองส่วน เริ่มตั้งแต่เดือนธันวาคม โดยอิงตามตำแหน่งโดยประมาณของดวงอาทิตย์ในแต่ละเดือน พร้อมข้อความอธิบายแทรกอยู่ภายใน ส่วนบริเวณใกล้ขั้วโลกเหนือใช้การฉายภาพทรงกลม โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ขั้วฟ้า บนพื้นผิวเรียบ
#ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ความเชื่อเดิม ก่อนหน้านี้ การฉายภาพทรงกระบอกมักถูกยกให้เป็นผลงานของเมอร์เคเตอร์ แต่การค้นพบแผนที่ดาวสมัยราชวงศ์ถังที่ตุนหวงพิสูจน์ให้เห็นว่านักดาราศาสตร์ชาวจีนใช้การฉายภาพทรงกระบอกมาก่อนเมอร์เคเตอร์กว่า 800 ปี แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าอย่างมากในวิธีการนี้ แผนที่ดาวสมัยใหม่ยังคงใช้วิธีนี้อยู่ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ แผนที่ดาวสมัยใหม่แสดงดาวใกล้ขั้วโลกใต้บนแผนที่วงกลมแยกต่างหาก
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
จีนใช้ระบบการฉายภาพทรงกระบอกก่อนเมอร์เคเตอร์ถึง 800 ปี การค้นพบแผนที่ดาวสมัยราชวงศ์ถังที่ตุนหวงพิสูจน์ให้เห็นว่านักดาราศาสตร์ชาวจีนใช้การฉายภาพทรงกระบอกมาก่อนเมอร์เคเตอร์กว่า 800 ปี ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
“2 เมืองหลวง 2 สัญลักษณ์แห่งอารยธรรมลุ่มแม่น้ำเหลือง เมื่อ 4,300 ปีก่อน”
เมืองเถาซีและเมืองสือเหมาซึ่งถูกแบ่งแยกด้วยแม่น้ำเหลือง
4,300 ปีก่อน ชาวเถาซีได้สร้างเมืองหลวงบนพื้นดินที่อัดแน่นตามริมฝั่งของแกรนด์แคนยอนจินซานในบริเวณตอนกลางของแม่น้ำเหลือง
ในขณะที่ชาวสือเหมาได้สร้างเมืองโดยใช้การก่อสร้างด้วยหินบนที่ราบสูงโลสทางตอนเหนือของมณฑลฉานซี
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
4,300 ปีก่อน ดาราศาสตร์จีน ใช้ทำนายผลผลิตทางการเกษตร และการวัดความยาวของเงาที่ทอดลงมาตอนเที่ยงในวันเหมายัน วันวสันตวิษุวัตและวันครีษมายัน ซึ่งเป็นการยืนยันข้อความในคัมภีร์โบราณที่ระบุว่า "เพื่อสั่งสอนผู้คนเกี่ยวกับฤดูกาลด้วยความเคารพ" และปฏิบัติกันอยู่บ้างในบางพื้นที่ของลุ่มแม่น้ำเหลืองและแม่น้ำห้วย
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
9,000 ปีที่แล้ว ณ เมืองเจียหู มณฑลเหอหนาน ส้อมกระดูกและขลุ่ยที่ใช้ในการกำหนดฤดูกาลโดยการสังเกตเงาของดวงอาทิตย์ จากหลักฐานของขลุ่ยกระดูก 9,000 ปีก่อน สามารถสร้างเสียงได้ครบเจ็ดโทน และตำแหน่งของรูบนขลุ่ยถูกกำหนดโดยการสังเกตเงาของดวงอาทิตย์
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แหล่งโบราณคดีหมู่บ้านชิงไท่ ตำบลกวงหวู่ เมืองชิงหยาง เจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน ได้ค้นพบภาชนะไหเซรามิก จำนวน 9 ใบ วางตามตำแหน่ง รูปกลุ่มดาวหมีใหญ่ ที่มีอายุย้อนหลังไปกว่า 5,000 ปี ที่มา : เว็บไซต์ชิงไถ
- 1.แหล่งโบราณสถานชิงไท่เป็นโบราณสถานวัฒนธรรมหยางเสา เมืองเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน
- 2.แหล่งโบราณคดีชิงไท่: ครอบคลุมพื้นที่ 120,000 ตารางเมตรฐาน ค้นพบฐานรากบ้าน เตาเผาเครื่องปั้นดินเผา หลุมเถ้า และสุสาน
- 3.โบราณวัตถุเหล่านี้แบ่งออกเป็นสามช่วง: ช่วงที่ 1 เก่าแก่กว่าแบบเมี่ยวตี้โกวตอนต้น ช่วงที่ 2 คล้ายกับแบบฉินหวางจ้ายตอนต้น และช่วงที่ 3 เหมือนกับแบบฉินหวางจ้ายตอนปลาย
- 4.ซากการบูชาไหเซรามิก "เก้าดาวแห่งกระบวยใหญ่ หรือดาวหมีใหญ่"
- 5.โบราณวัตถุผ้าไหมอายุ 5,500 ปี และ รูปแกะสลักไหมงาช้างจากแหล่งโบราณคดีซวงฮวาซู
แหล่งโบราณคดีเถาซีอายุ 4,000 -4,300 ปี ได้มีการค้นพบหอดูดาวเทาซีใช้เสาดินอัด 13 ต้นเพื่อกำหนดฤดูกาลต่างๆ 20 ฤดูกาล [หอดูดาวเทาซีมีอายุเก่าแก่กว่าสโตนเฮนจ์ในอังกฤษถึง 500 ปี]
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
นาฬิกาแดดเถาซี แท่งวัดเงาเถาซี อายุ 4,000-4,300 ปี วิธีการนี้ใช้ไม้บรรทัดยาวหนึ่งฟุต ตั้งตรงตอนเที่ยงเพื่อวัดความยาวของเงา เงาที่ยาวกว่าจะดีกว่าเงาที่สั้นกว่า: "หนึ่งฟุตเจ็ดนิ้ว ไก่จะอดตาย; หนึ่งฟุตแปดนิ้ว พอใช้ได้; หนึ่งฟุตเก้านิ้ว ทุกครอบครัวจะมีอาหารอุดมสมบูรณ์"
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หน้าที่หลักของหอดาราศาสตร์เถาซี อายุ4,000-4,300 ปี คือการกำหนดฤดูกาลตามสุริยคติและจัดทำปฏิทินโดยการสังเกตการเคลื่อนที่ของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดวงดาว เพื่อใช้เป็นแนวทางในการผลิตทางการเกษตรและกิจการของชาติ นอกจากนี้ ยังค้นพบ พระราชวัง สถานที่บูชายัญ และสุสานที่มีลำดับชั้นแตกต่างกัน
ที่มา เว็บไซต์ชิงไถ
จักรพรรดิเหยาทรงสั่งการให้ขุนนางทั้งหก ได้แก่ ซี เหอ ซีจง ซีซู เหอจง และเหอซู ร่วมกันการสังเกตการณ์ดาวฤกษ์พระอาทิตย์ และพระจันทร์ขึ้นและตก เพื่อจัดทำปฏิทิน กำหนดฤดูกาลทั้งสี่
ปฏิทินระบบสุริยจันทรคติจักรพรรดิเหยา ในหนึ่งปีมีสี่ฤดู การเชื่อมโยงช่วงพลบค่ำและจุดสูงสุดของดวงดาวใกล้เส้นศูนย์สูตรกับฤดูกาลทั้งสี่ ได้แก่ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว สอดคล้องกับทิศหลักทั้งสี่
คือ ทิศตะวันออก ทิศใต้ ทิศตะวันตก และทิศเหนือ ตามลำดับ โดยมีโลกทิศตรงกลาง
เป็นจุดสังเกต จึงรวมเป็น ห้าทิศ
#ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
4,300 ปีก่อน จักรพรรดิเหยา ทรงรับสั่งให้ซีจง สำรวจทิศใต้ วันที่ดาวนกใต้ หงส์ใต้
(แอนทาเรส) ขึ้นทางทิศใต้พอดีในยามพลบค่ำ นั่นคือช่วงกลางฤดูใบไม้ผลิ และวันนั้น ซีจง จึงกำหนดให้เป็นวันวิษุวัตฤดูใบไม้ผลิ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
4,300 ปีก่อน จักรพรรดิเหยา ทรงรับสั่งให้ซีซู สำรวจทิศตะวันออก วันที่ดาวอังคาร (อันทาเรส) ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดกลุ่มดาวมังกรฟ้าทางทิศตะวันออก ขึ้นสู่ท้องฟ้าทางทิศใต้พอดี เป็นวันกลางฤดูร้อน และวันนั้น ซีซู จึงกำหนดให้เป็นวันครีษมายัน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
4,300 ปีก่อน จักรพรรดิเหยา ทรงรับสั่งให้หมิงและจง สำรวจทิศใต้ของดาวซูในกลุ่มดาวเต่าดำเหนือเจ็ดดวง ปรากฏอยู่ทางทิศใต้ของจุดสูงสุดบนท้องฟ้าในยามพลบค่ำ ช่วงกลางฤดูใบไม้ร่วง และวันนี้หมิงและจงจึงถูกกำหนดให้เป็นวันวิษุวัตฤดูใบไม้ร่วง
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
4,300 ปีก่อน จักรพรรดิเหยา ทรงรับสั่งให้เหอซู สำรวจทิศใต้ช่วงเวลากลางวันสั้นที่สุดและกลุ่มดาวลูกไก่ ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดกลุ่มดาวเสือขาวทางทิศตะวันตก ปรากฏอยู่ทางทิศใต้พอดีในยามพลบค่ำ เหอซูจึงสรุปได้ว่าเป็นช่วงกลางฤดูหนาว และวันนั้นจึงถูกกำหนดให้เป็นวันเหมายัน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
4,300 ปีก่อน กำเนิดปฏิทินซีเหอ,
จักรพรรดิเหยาทรงกำหนดให้ปีหนึ่งมี 366 วัน ประกอบด้วยสี่ฤดู ได้แก่ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว โดยเพิ่มเดือนอธิกมาสทุกๆ สามปี เพื่อปรับปฏิทินให้สอดคล้องกับฤดูกาล เกษตรกรมีความมั่นใจได้ว่าการทำการเกษตรในแต่ละปีจะมีความแม่นยำ ปฏิทินนี้สอดคล้องกับวัฏจักรของสวรรค์ และสอดคล้องกับฤดูกาลทางการเกษตรและปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ ซึ่งแสดงถึงความกลมกลืนอย่างสมบูรณ์ระหว่างสวรรค์ โลก และมนุษยชาติ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
เมืองเถา ของจักรพรรดิเหยา (ปัจจุบันคือเมืองติงเถา เหอเจ๋อ มณฑลชานตง) ต่อมาพระองค์ทรงย้ายไปที่เมืองถัง (ปัจจุบันคือเมืองหลินเฟิน มณฑลชานซี) ซึ่งเขาได้สถาปนาเมืองหลวงของเขาที่เมืองผิงหยาง
บิดาของจักรพรรดิเหยา คือจักรพรรดิคู และพี่ชายของเขาคือจักรพรรดิจือ
4,300 ปีก่อน ปรากฏการณ์พระอาทิตย์ 10 ดวง และการบันทึกจุดดับบนดวงอาทิตย์ คือ อีกาสามขาในประเทศจีน
เมื่อเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ เมื่อ 4,300 ปีก่อน บังเอิญเกิดปรากฏการณ์ดวงอาทิตย์สิบดวง จักรพรรดิเหยาทรงสั่งการให้
โฮ่วอี้ใช้ลูกธนูศักดิ์สิทธิ์ยิงทำลายดวงอาทิตย์หลอกลวงทั้งเก้าดวงที่คุกคามมนุษยชาติ
ดวงอาทิตย์กลายร่างเป็นอีกาและตกลงสู่พื้นดิน เหลือดวงอาทิตย์จริงมาถึงทุกวันนี้
#นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
ปัจจุบัน ปรากฏการณ์ซันด็อกส์ (Sundogs) คือ ปรากฏการณ์พระอาทิตย์ 10 ดวง เมื่อ 4,300 ปีก่อน ในสมัยจักรพรรดิเหยา
เกิดเป็นจุดสว่างคล้ายดวงอาทิตย์เลียนแบบ (Mock Sun) เพิ่มอีกข้างดวงอาทิตย์จริง 9 ดวง เมื่อแสงอาทิตย์ตกกระทบผลึกน้ำแข็ง จะเกิดการหักเหของแสงทำมุมประมาณ 22 องศา ทำให้เกิดเป็นจุดสว่างคล้ายดวงอาทิตย์เพิ่มขึ้นทางด้านซ้ายและขวาของดวงอาทิตย์จริง
ดวงอาทิตย์ 7 ดวงเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน 20 ส.ค. 2024
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ดวงอาทิตย์ 7 ดวงเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน 20 ส.ค. 2024 #นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
จักรพรรดิเหยาทรงคิดค้นเกม โก๊ะ เพื่อให้ผู้คนเข้าใจหลักการสมดุลของหยินและหยาง
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ดาราศาสตร์จีน 5 พันปีก่อนครอบคลุม ตั้งแต่แม่น้ำเหลืองถึงแม่น้ำแยงซี
จากบันทึกใน "ศตวรรษของจักรพรรดิ" และ "ลู่ซือชุนฉิว" เผ่าซานเมี่ยวซึ่งเป็นลูกหลานของเผ่าจิ่วหลี่ และก่อกบฏในสมัยของจักรพรรดิเหยา
ดังนั้น จักรพรรดิเหยาจึงส่งกองทัพไปลงโทษและปราบปรามเผ่าซานเมี่ยวที่แม่น้ำตาน[ลุ่มน้ำแยงซีตอนกลางของจีน]
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
วัฒนธรรมฉู่เจียหลิง เข้าสู่ยุคโลหะ เข้าใกล้ยุคอารยธรรมณ ลุ่มน้ำแยงซีตอนกลางของจีน มีอายุ 5,300 - 4,600 ปีก่อน [3,300 ถึง 2,600 ปีก่อนคริสตกาล] ฉีโย่ว มีศีรษะเป็นทองสัมฤทธิ์และหน้าผากเป็นเหล็กเป็นผู้ปกครองชาวจิ่วหลี่, ชาวตงอี้และ ชนเผ่าซานเมี่ยว
ฉีโย่วมีพี่น้อง 81 คน
[จิ่วหลี่เป็นชื่อโบราณของซานเมี่ยว] ฉีโย่วเป็นทายาทของไท่ฮ่าว แห่งตระกูลเฟิง ซึ่งอยู่ในกลุ่มตงอี้ อาศัยอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลซานตงและทางตะวันออกของมณฑลเหอหนาน
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
สันนิษฐานว่า กษัตริย์ฉีโย่วและพี่น้อง 81 คน เกิดสงครามกับจักรพรรดิเหลือง ทำให้วัฒนธรรมฉู่เจียหลิง ล่มสลายไปเมื่อ 4,600 ปีก่อน
[2,600 ปีก่อนคริสตกาล]
วัฒนธรรมฉู่เจียหลิงมีระบบชลประทานประกอบด้วยเขื่อน พื้นที่เก็บน้ำ การทำนาข้าว มีการค้นพบซากข้าวฟ่างที่เก่าแก่ที่สุดและเมล็ดข้าวที่ไหม้เกรียมในบริเวณตอนกลางของแม่น้ำแยงซี
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อารยธรรมฉือเจียเหอ
[วัฒนธรรมชิจิอาเหอ] ของชนเผ่าซานเมี่ยว ซึ่งนับถือนกฟีนิกซ์ ณ เมืองเทียนเหมิน มณฑลหูเป่ย ค้นพบแท่งทองสำริดสัญลักษณ์จารึกที่คล้ายตัวอักษร มีผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส การถลุงทองแดงที่แหล่งโบราณคดีเติงเจียหวัน อารยธรรมฉือเจียเหอ
[วัฒนธรรมชิจิอาเหอ] ชนเผ่าซานเมี่ยว ครอบคลุมพื้นที่มากกว่า 1.2 ล้านตารางเมตร
เมื่อ 5,025 ถึง 4,325 ปีก่อน[3,000 ปีก่อนคริสตกาลถึง 2,300 ปีก่อนคริสตกาล]
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อารยธรรมฉือเจียเหอ
[วัฒนธรรมชิจิอาเหอ] ชนเผ่าซานเมี่ยว ล่มสลายไปเมื่อ 4,300 ปีก่อน [2,300 ปีก่อนคริสตกาล] สันนิษฐานว่า เกิดสงครามกับจักรพรรดิเหยา โดยจักรพรรดิเหยาทรงบัญชาการให้หยูไปปราบชนเผ่าซานเมี่ยว
ภายหลังบรรดาขุนนางคัดเลือกให้หยูได้เป็นจักรพรรดิหยู ราชวงศ์เซี่ย
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
4,300 ปีก่อน จักรพรรดิเหยาทรงมีพระราชดำริให้บันทึกอักษรปฏิทินลงบน กระดองเต่า จารึกด้วยอักษรคล้ายลูกอ๊อดที่บันทึกเหตุการณ์สำคัญของมนุษย์นับตั้งแต่การสร้างฟ้าดิน
แต่หลักฐาน เศษกระดองเต่าที่เจียหู ประเทศจีน มีจารึกบนกระดองเต่าอายุ 8,000 ปี ซึ่งมีสัญลักษณ์ที่แตกต่างกัน 11 แบบ ซึ่งเก่าแก่กว่าสมัยจักรพรรดิเหยา 3,700 ปี
แหล่งที่มา สารานุกรมไบดู(Baidu Encyclopedia TA Says)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
"การสร้างอักษรฟู่ซี 8,000 ปีก่อน " ตามบันทึกประวัติศาสตร์จีน "ในสมัยโบราณ เมื่อฟู่ซีปกครองโลก เขาได้วาดแผนภูมิแปดทิศและสร้างตัวอักษรขึ้นเพื่อแทนที่ระบบการปกครองแบบใช้เชือกผูกปม และด้วยเหตุนี้บันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษรจึงเกิดขึ้น" และบ้านเกิดฟู่ซีอยู่ที่กานซู ประเทศจีน สอดคล้องกับอักษรแกะสลักต้าตี้หวัน ส่วนหัวหนาและส่วนหางบาง คล้ายลูกอ๊อด จึงเรียกว่า อักษรลูกอ๊อด ณ ต้นแม่น้ำเหลือง
แหล่งที่มา สารานุกรมไบดู(Baidu Encyclopedia TA Says)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรยี่ Yi จากหลักฐาน สัญลักษณ์ที่แกะสลักไว้ในต้าตี้หวัน มณฑลกานซู ประเทศจีน เมื่อ 8,000 ปีก่อน
เปรียบเทียบกับ
อักษรบันโปในซีอาน
อักษรเจียงไจ่ในหลินตง
มณฑลกานซู
อักษรเจียงไจ่ในหลินตง มณฑลฉานซี
อักษรเผิงโถวซานในหูหนาน
อักษรเอ้อร์ลี่โถวในเหยียนซี มณฑลเหอหนาน
อักษรหลิวหวานในเล่อตู มณฑลชิงไห่
อักษรอู๋เฉิงในชิงเจียง มณฑลเจียงซี
อักษรเหลียงจูในเจ้อเจียง
แหล่งที่มา สารานุกรมไบดู(Baidu Encyclopedia TA Says)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
อักษรจารึกจากต้าตี้หวันในมณฑลกานซู ปัจจุบันสามารถถอดรหัสอักษรจารึกบนเครื่องปั้นดินเผาได้ 30 จาก 36 ตัว โดยใช้อักษรยี่ ซึ่งคิดเป็น 83.3% ของอักษรทั้งหมด
ที่มา พงศาวดารชาวอี๋ตะวันตกเฉียงใต้ เล่ม 4 ถึง 10 สำนักพิมพ์ชนชาติกุ้ยโจว ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2531
แหล่งที่มา สารานุกรมไบดู(Baidu Encyclopedia TA Says)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
สัญลักษณ์สลัก 8,000 ปีก่อน ที่ขุดพบที่ต้าตี้หวัน สามารถพบได้ในแหล่งโบราณคดีบานโป หม่าเจียเหยา และหม่าฉาง ในซีอาน ในยุคหลัง และต่อมาเป็นการผสมผสานทางวัฒนธรรมระหว่างกลุ่มชาติพันธุ์ Yi และฮั่น
แหล่งที่มา สารานุกรมไบดู
(Baidu Encyclopedia TA Says)
ที่มา พงศาวดารชาวอี๋ตะวันตกเฉียงใต้ เล่ม 4 ถึง 10 สำนักพิมพ์ชนชาติกุ้ยโจว ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2531
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
เครื่องมือทางดาราศาสตร์ที่สำคัญอีกชิ้นหนึ่งที่ขุดพบในแหล่งโบราณคดีเทาซี คือ เสาบอกเวลา (gnomon) 4,125 - 4,025 ปีก่อน [2100-2000 ปีก่อนคริสตกาล]ไม้บรรทัดนี้เคลือบเงาสีดำ มีความยาวรวม 1.596 ฟุต เป็นเสาแนวตั้งที่ใช้สำหรับวัดเงาของดวงอาทิตย์ เรียกอีกอย่างว่า "槷" หรือ "臬"
ตรงกับบันทึกใน *โจวปี่ซวนจิง* (ตำราคณิตศาสตร์) ที่ระบุว่า "ความยาวของเงาในวันครีษมายันคือ 1 ฟุต 6 นิ้ว"
การวิจัยทางโบราณคดีบ่งชี้ว่าไม้บรรทัดวัดนี้อาจถูกใช้เพื่อกำหนดความยาวของเงาในช่วงเวลาสำคัญทางสุริยคติ เช่น วันวสันตวิษุวัต วันศารทวิษุวัตวันครีษมายัน และวันเหมายัน
#นฤพนธ์เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
แผ่นแนวนอนที่ใช้สำหรับวัดความยาวของเงาของเสาบอกเวลา ซึ่งวางหันหน้าไปทางทิศใต้และทิศเหนือ เรียกว่า "gui" ภายใต้แสงแดดเที่ยงวัน เงาของเสาบอกเวลาจะฉายลงบน gui และโดยการสังเกตทิศทางและความยาวของเงา เราสามารถอ่านฤดูกาลและเวลาได้ ดังนั้นคำว่า "光阴" (guāngyīn แปลว่า เวลา)
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
- 1.หมายเหตุ
แท่งวัดเงา (gnomon) 4 300 ปีก่อน คือ แท่งไม้เคลือบเงาความยาวที่ยึดแท่งวัดเงาตรงกับขนาดความยาวแปดฟุต เป็นไม้บรรทัดมีเครื่องหมายพิเศษที่ตรงกับความยาวของเงาในวันครีษมายัน ซึ่งบ่งชี้ว่ามันถูกใช้เพื่อวัดเงา สำหรับการกำหนดความยาวของปีสุริยคติ
หลักฐานเชิงประจักษ์ เซรามิกเถาซีก้นแบน ทาสีแดง 4,300 ปีก่อน และมีอักษรจีนสองตัวเขียนด้วยสีแดง
1. “文” (เหวิน)
2. อ่านได้สามแบบ คือ“尧” (เหยา) “易” (อี้) และ “命” (หมิง)
ซึ่งตรงกับรัชสมัยของจักรพรรดิเหยา โดยมีเถาซีเป็นเมืองหลวง
#นฤพนธ์เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
สามก๊ก ยุคที่สองของจีน เมื่อ 3,800 ปีก่อน อารยธรรมเทือกเขาหลงซาน มี
สามมณฑล สามวัฒนธรรม และสามกลุ่มชาติพันธุ์
1. อารยธรรมเซี่ยยุคหลัง มณฑลเหอหนาน เอ้อหลี่โถว ราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์เซี่ยอยู่ทางตอนกลาง
2. อารยธรรมชาง ซีป๋อ ราชวงศ์ชาง มณฑลซานตง ราชวงศ์ชางอยู่ทางตะวันออก
3. อารยธรรมโจว มณฑลฉานซี ราชวงศ์โจวอยู่ทางตะวันตกจากบันทึกของราชวงศ์ชาง ชาวโจวอยู่ร่วมกับชาวชางและชาวเซี่ย ไม่ต่ำกว่า 3,800 ปีมาแล้ว
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ชาวชางส่วนใหญ่อยู่ในที่ราบลุ่มแม่น้ำเหลืองเครื่องมือทางดาราศาสตร์ที่เก่าแก่และเรียบง่ายที่สุดในประเทศของข้าพเจ้าคือ นาฬิกาแดด หรือที่เรียกว่า เข็มนาฬิกาแดด ใช้สำหรับวัดความยาวของเงาของดวงอาทิตย์ที่มาภาพ แอป Zhihu จือหู
เครื่องมือทางดาราศาสตร์ที่เก่าแก่และเรียบง่ายที่สุดในประเทศจีน คือ นาฬิกาแดด หรือที่เรียกว่า เข็มนาฬิกาแดด ใช้สำหรับวัดความยาวของเงาของดวงอาทิตย์ ที่มาภาพ แอป Zhihu จือหู
บันทึก 2,265 ปีก่อน [240 ปีก่อนคริสตกาล] การพบเห็นดาวหางในประเทศจีนเป็นบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดของโลก ในการพบเห็น ดาวหางฮัลเลย์
และปี ค.ศ. 1986 ดาวหางฮัลเลย์ได้โคจรกลับมายังประเทศจีน รวมบันทึกทั้งสิ้น 30 ครั้ง ซึ่งทั้งหมดถูกบันทึกไว้ในประเทศจีนประเทศเดียว
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ปี 1973 นักโบราณคดีชาวจีนได้ค้นพบแผนที่ดาวหางในสุสานเมืองหม่าหวางตุ้ย ในฉางชา มณฑลหูหนาน สมัยราชวงศ์ฮั่นที่ ในแผนที่ยังแสดงถึงเมฆ ปรากฏการณ์ทางบรรยากาศ การบังกันของดวงจันทร์ และดวงดาว นับเป็นแผนที่ดาวหางที่เก่าแก่ที่สุดในโลก
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ไขปริศนาการวาดภาพดาวหางสามหางและสี่หาง ของชาวจีน มองเห็นแกนกลางของดาวหาง ซึ่งเป็นสิ่งที่ยากจะมองเห็นได้แม้แต่ด้วยกล้องโทรทรรศน์ขนาดใหญ่ในปัจจุบัน นั่นคือ วงแหวนทองคำฝังคริสตัลที่มีกำลังขยายหลายเท่า
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แหวนเลนส์ขยาย 1,900 ปีก่อน ราชวงศ์ฮั่น ประเทศจีน แว่นขยายที่มีวงแหวนทองคำฝังด้วยคริสตัล อายุ 1,900 ปีก่อน [ครึ่งแรกของศตวรรษที่ 1] จากสุสานของหลิวจิง เจ้าชายแห่งกวางหลิง ในสุสานราชวงศ์ฮั่นหมายเลข 2 ที่เมืองกานฉวน ฮั่นเจียง มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
ที่มา แอป จือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ปฏิทินโช่วซือของกัว โช่วจิงราชวงศ์หยวน ปี ค.ศ. 1280 กำหนดปีสุริยคติได้ 365.2425 วัน ค่านี้เท่ากับปฏิทินเกรกอเรียนที่ใช้กันทั่วโลกในปัจจุบัน
ก่อนปฏิทินเกรกอเรียนในยุโรปถึง 300 ปี
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หลัวเซี่ยหงแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตกได้ปรับปรุงทรงกลมจำลองท้องฟ้า ในการวัดตำแหน่งดวงดาว
จางเหิงแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกได้สร้าง ทรงกลม จำลองท้องฟ้า ที่ขับเคลื่อนด้วยน้ำ เป็นครั้งแรกของโลก
กัวโชวจิงแห่งราชวงศ์หยวนได้สร้างทรงกลมจำลองท้องฟ้าแบบง่าย นาฬิกาแดด และเครื่องมือวัดมุมอะซิมุธ
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
บันทึกการเกิดสุริยุปราคาและจันทรุปราคา หนังสือ "ซ่างซู" บันทึกไว้ว่าในปี 2 137 ก่อนคริสต์ศักราช หรือ 4,163 ปีก่อน
ซีเหอ ข้าราชการผู้รับผิดชอบด้านดาราศาสตร์ หลังยุคจักรพรรดิเหยา คำนวณทำนายสุริยุปราคาผิดพลาด
ต่อมาถูกกษัตริย์เซี่ยโจมตี
[บันทึกสุริยุปราคาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก]
การบันทึกสุริยุปราคา
ตั้งแต่ต้นราชวงศ์ฮั่น ประเทศจีน ถึงปี ค.ศ. 1785 ประเทศจีนบันทึกปรากฏการณ์สุริยุปราคาจำนวน 925 ครั้ง และจันทรุปราคาจำนวน 574 ครั้ง
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
" กานซือซิงจิง " แคตตาล็อกดวงดาวของประเทศจีน 2,400 ปีก่อน เก่าแก่ที่สุดในโลก เขียนโดยกานเต๋อแห่งรัฐฉู่ ราชวงศ์โจว และซือเสินรัฐเว่ย ราชวงศ์โจว ต้นฉบับเดิมสาบสูญ แคตตาล็อกดาวที่ระบุรายชื่อดาวหลายร้อยดวงในสถานที่ต่างๆ และบันทึกพิกัดของดาว 120 ดวง ซึ่งมีมาก่อนแคตตาล็อกดาวฮิปปาร์คัส (Hipparchus) กรีกโบราณ 2,200 ปีก่อน ประมาณสองร้อยปี
#ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
" กานซือซิงจิง " 2,400 ปีก่อนราชวงศ์โจวระบุรายชื่อดาวหลายร้อยดวงในสถานที่ต่างๆ
ต่อมา แผนที่ดาวสมัยราชวงศ์ถังที่ค้นพบในถ้ำตุนหวงมีการะบุ ดวงดาวกว่า 1,300 ดวง
ต่อมาแผนภูมิทางดาราศาสตร์แกะสลักหิน สมัยราชวงศ์ซ่งใต้
ในปี 1247 มีดวงดาว 1,434 ดวง
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ตั้งแต่สมัยอารยธรรมหยางเสา ชาวหยางเสาได้วาดภาพดวงอาทิตย์ที่ส่องประกายและบันทึกการเปลี่ยนแปลงบนดวงอาทิตย์ไว้บนเซรามิก เขียนจุดบนดวงอาทิตย์ที่มีขนาดเท่ากระสุนปืนและมีรูปร่างเอียงอยู่บริเวณขอบดวงอาทิตย์
โจเซฟ นีดแฮม นักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษกล่าวว่า "บันทึกทางดาราศาสตร์ของจีนแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเป็นผู้สังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่ต่อเนื่องและแม่นยำที่สุดในโลกก่อนยุคอาหรับ แม้กระทั่งทุกวันนี้"
บันทึกเกี่ยวกับโนวาและซูเปอร์โนวา จากจารึกบนกระดูกสัตว์จากราชวงศ์ชาง ประเทศจีน
กล่าวว่า โนวาที่ปรากฏขึ้นใกล้กับกลุ่มดาวอัลฟา สกอร์ปิ
3,400 ปีก่อน [ศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสต์ศักราช]
ตำราดาราศาสตร์ คัมภีร์ฮั่นราชวงศ์ฮั่น [134 ก่อนคริสต์ศักราช] บันทึกว่า "ในเดือนที่ห้าของปีแรกแห่งรัชสมัยหยวนกวง
ดาวฤกษ์ดวงหนึ่ง(โนวา)
ปรากฏขึ้นในกลุ่มดาวฟาง" นี่คือบันทึก ปรากฏการณ์ โนวา ครั้งแรกของโลก บันทึกของจีนไม่เพียงแต่ระบุเวลาเท่านั้น แต่ยังระบุสถานที่ด้วย ดังนั้น นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ปิโอต์ จึงจัดให้บันทึกจาก คัมภีร์ฮั่น อยู่ในอันดับแรกใน คอลเลกชันโนวา
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
บันทึก ค.ศ. 1054 ในสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ คือซูเปอร์โนวาที่ระเบิดใกล้ดาวเทียนกวน หรือเนบิวลาปูในปัจจุบัน
จีนได้บันทึกการระเบิดของโนวาและซูเปอร์โนวาในประวัติศาสตร์จีน 90 ครั้ง
#ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
*พงศาวดารไผ่* บันทึกไว้ว่า "ในปีที่สิบห้าแห่งรัชสมัยจักรพรรดิกุ้ยแห่งราชวงศ์เซี่ย ดาวตกโปรยปรายลงมาดุจฝนในยามค่ำคืน"
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
บันทึก *จั่วจ้วน* กล่าวว่า ในปีที่เจ็ดแห่งรัชสมัยเจ้าฟ้าจ้วงแห่งราชวงศ์หลู่ "ในคืนซินเหมา เดือนที่สี่ของฤดูร้อน มองไม่เห็นดวงดาว และดาวตกโปรยปรายลงมาดุจฝนในยามค่ำคืน" ซึ่งเป็นการบันทึกปรากฏการณ์ฝนดาวตกไลริดที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ประเทศจีนโบราณบันทึกปรากฏการณ์ฝนดาวตกไว้มากถึง 180 ครั้ง
ที่มา แอปจือหู
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
สุริยุปราคาเป็นปรากฏการณ์ที่ดวงอาทิตย์ถูกดวงจันทร์บดบัง ในหนังสือ *ซ่างซู่* (คัมภีร์ประวัติศาสตร์) บทที่สี่ของหมวด *หยินเจิ้ง* บันทึกไว้ว่า "ในวันแรกของเดือนสุดท้ายของฤดูใบไม้ร่วง ดวงดาวไม่ได้เรียงตัวกันที่บ้าน" และ "นักดนตรีตาบอดตีกลอง ข้าราชบริพารวิ่งวุ่น และประชาชนทั่วไปวิ่งหนี" ซึ่งบรรยายถึงเหตุการณ์ความโกลาหลในช่วงสุริยุปราคาในปีแรกของการครองราชย์ของจักรพรรดิจงคังแห่งราชวงศ์เซี่ย
ในหนังสือ *ซื่อจิง* (คัมภีร์เพลง) หมวด *เสี่ยวหย่า* ก็บันทึกถึงสุริยุปราคาในรูปแบบบทกวีเช่นกันว่า "ในวันเปลี่ยนเดือนที่สิบ ในวันซินเหมาของเดือนแรก เกิดสุริยุปราคา เป็นสุริยุปราคาที่น่าเกลียดน่ากลัวอย่างแท้จริง"
ตั้งแต่ยุคชุนชุนจนถึงปีที่สิบเอ็ดของรัชสมัยถงจือแห่งราชวงศ์ชิง (770 ปีก่อนคริสตกาล – 1872 ปีคริสตกาล) มีการบันทึกสุริยุปราคาไว้ 985 ครั้ง ในจำนวนนี้ มีเพียง 8 ครั้งเท่านั้นที่บันทึกไว้เนื่องจากความคลาดเคลื่อนของวันที่หรือขาดรายละเอียดสุริยุปราคาที่ตรวจสอบได้ ซึ่งคิดเป็นน้อยกว่า 1% ของจำนวนทั้งหมด
ปรมาจารย์เล่าจื้อและขงจื้อ เมื่อกว่า 2,500 ปีก่อน สองปรมาจารย์ได้หยุดสนทนาและหยุดประกอบพิธีกรรม ขณะเกิดสุริยุปราคา
ประเทศจีนมีประวัติศาสตร์การสังเกตและศึกษาดาวหางมานานกว่า 4,000 ปี และครอบครองบันทึกเกี่ยวกับดาวหางที่เก่าแก่และสมบูรณ์ที่สุดในโลก ในสมัยโบราณ ประเทศจีนเรียกว่า "ซิงป๋อ" (星孛) *พงศาวดารฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง* บันทึกถึงดาวหางที่ปรากฏขึ้นในปีที่ 14 แห่งรัชสมัยของดยุคเหวินแห่งหลู่ (613 ปีก่อนคริสตกาล) ว่า "ในเดือนที่เจ็ดของฤดูใบไม้ร่วง ดาวหางซิงป๋อได้เข้ามาในกลุ่มดาวหมีใหญ่" นี่คือบันทึกที่เก่าแก่ที่สุดของดาวหางฮัลเลย์
[ดาวหางประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่ โคมา นิวเคลียส และหาง]
จุดบนดวงอาทิตย์นั้น จีนมีบันทึกการสังเกตการณ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโลก หนังสือ *Huainanzi* ซึ่งเขียนขึ้นราว 140 ปีก่อนคริสตกาล กล่าวถึง "อีกา 3 ขาในดวงอาทิตย์" ปัจจุบัน อีกา 3 ขาเป็นสัญลักษณ์กีฬาฟุตบอลของญี่ปุ่น
บันทึกที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดเกี่ยวกับจุดบนดวงอาทิตย์นั้นพบได้ใน *Book of Han, Treatise on the Five Elements* ซึ่งบรรยายถึงจุดบนดวงอาทิตย์ที่ปรากฏขึ้นในเดือนมีนาคมของปีแรกในรัชสมัยเหอผิง (28 ปีก่อนคริสตกาล) ว่า "ในปีแรกของรัชสมัยเหอผิง... ในวันที่อี้เหวย์ของเดือนที่สาม ดวงอาทิตย์ขึ้นเป็นสีเหลือง และมีจุดสีดำขนาดเท่าเหรียญปรากฏขึ้นตรงกลางดวงอาทิตย์" บันทึกนี้ให้รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาและสถานที่ที่จุดบนดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้น
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
