24 ม.ค. เวลา 04:42 • ความคิดเห็น
คุณเป็นคนลำเอียงไหม? ถ้าหากคนที่ไม่สนิทกับคนที่สนิททะเลาะกัน?
คำถามนี้ถูกลบ
แนวทางในการรับมือ
1. แยก "ความถูกต้อง" ออกจาก "ความจงรักภักดี"
ในเชิงความจริง: ถ้าคนในครอบครัวทำผิด การเข้าข้างแบบไม่ลืมหูลืมตา (ตรรกะแบบ "พวกมากลากไป") อาจทำให้ปัญหาบานปลายและคนในครอบครัวเราเสียคนได้
ในเชิงความรู้สึก: การเป็นครอบครัวไม่ได้แปลว่าต้องเห็นด้วยทุกเรื่อง แต่หมายถึงการ "ไม่ทอดทิ้งกัน" แม้ในวันที่เขาทำผิดครับ
2. หลักการ "ปกป้องในที่แจ้ง ตักเตือนในที่ลับ"
นี่คือวิธีที่รักษาน้ำใจได้ดีที่สุด:
ต่อหน้าคนนอก: ไม่จำเป็นต้องด่าทอคนในครอบครัวซ้ำเติม หากเขาผิดจริง ให้พยายามทำให้สถานการณ์เย็นลง หรือขอโทษแทนในส่วนที่ควรทำ เพื่อยุติความขัดแย้ง
เมื่ออยู่กันลำพัง: นี่คือเวลาที่คุณควรใช้เหตุผลพูดคุย บอกเขาตรงๆ ว่าจุดไหนที่เขาผิด การตักเตือนด้วยความหวังดีคือการรักสมาชิกในครอบครัวอย่างถูกต้อง
3. พิจารณาจากประเภทของความขัดแย้ง
เรื่องไร้สาระ/อารมณ์: หากเป็นการใช้อารมณ์ทั้งคู่ การวางตัวเป็น "คนกลาง" ที่คอยดึงสติจะดีที่สุด
เรื่องความถูกต้อง/กฎหมาย: หากคนในครอบครัวทำสิ่งที่ผิดกฎหมายหรือศีลธรรมร้ายแรง การเข้าข้างอย่างผิดๆ อาจส่งผลเสียต่อตัวคุณเองด้วย ในกรณีนี้ควรยึดหลักความถูกต้องเป็นหลัก
ระวังตรรกะวิบัติที่มักเกิดในสถานการณ์นี้
ตรรกะวิบัติเรื่องความกตัญญู/สายเลือด: "เป็นลูกหลานต้องเข้าข้างคนในบ้านเสมอ ไม่ว่าเขาจะทำเลวแค่ไหน" (การเอาความสัมพันธ์มาปนกับความถูกผิด)
การเหมารวม: "ถ้าฉันเข้าข้างคนนอก แปลว่าฉันไม่รักครอบครัว" (ซึ่งจริงๆ เราสามารถรักครอบครัวไปพร้อมๆ กับการยอมรับความจริงได้)
สรุปแล้วควรทำอย่างไร?
คำตอบที่ดีที่สุดอาจไม่ใช่การเลือกว่า "จะเข้าข้างใคร" แต่เป็นการเลือก "ความสงบสุขและความถูกต้อง" ครับ
หยุดการปะทะก่อน: ไม่ว่าใครจะผิดหรือถูก
ฟังข้อมูลทั้งสองด้าน: เพื่อให้เห็นภาพรวม
ประคับประคองความรู้สึก: บอกคนในครอบครัวว่า "เรารักเขา แต่งานนี้เราเห็นว่าเขามีส่วนผิด"
โฆษณา