พระพุทธเจ้า ทรงแนะนำให้กินเจ
คำสอนจาก มหายานลังกาวตารสูตร ตอนที่ ๕
[0624b11] 爾時世尊重說頌言：
สมัยนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า
ตรัสพระคาถาเพื่อให้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่า
「悉曾為親屬， 眾穢所成長，
恐怖諸含生， 是故不應食。(๘.๔)
ทั้งหมดเคยเป็นเครือญาติ
ความสกปรกมากหลายได้เติบโต
ปวงสิ่งมีชีวิตหวาดกลัว
ด้วยเหตุนี้ไม่สมควรบริโภค
一切肉與葱， 韮蒜及諸酒；
如是不淨物， 修行者遠離。(๘.๕)
เนื้อและต้นหอมทั้งหลาย
กุยช่าย กระเทียม และปวงสุรา
เป็นของไม่สะอาดอย่างนี้
ผู้ประพฤติปฏิบัติ ย่อมหลีกห่าง
亦常離麻油， 及諸穿孔床；
以彼諸細蟲， 於中大驚怖。(๘.๖)
เว้นจากน้ำมันงาโดยตลอดด้วย
และเตียงที่ถูกเจาะเป็นรูทั้งหลาย
เพราะหนอนแมลงเรียวบาง
ในนั้นทั้งหลายหวั่นเกรงยิ่งนัก
飲食生放逸， 放逸生邪覺；
從覺生於貪， 是故不應食。(๘.๗)
อาหารและเครื่องดื่มทำให้บังเกิดความประมาท
ความประมาททำให้เกิด มิจฉาสังกัปปะ
บังเกิดซึ่งราคะจากความรู้สึก (สังกัปปะ)
ด้วยเหตุนี้จึงไม่สมควรบริโภคเนื้อสัตว์
邪覺生貪故， 心為貪所醉；
心醉長愛欲， 生死不解脫。(๘.๘)
มิจฉาสังกัปปะ ทำให้บังเกิดราคะ
จึงเป็นจิตใจที่มัวเมาในราคะ
ความมัวเมาใจ และตัณหาราคะยืดยาว
ย่อมเกิดตาย (สังสารวัฏ) ไม่หลุดพ้น (วิมุตติ)
為利殺眾生， 以財取諸肉；
二俱是惡業， 死墮叫喚獄。(๘.๙)
การฆ่าสรรพสัตว์เพื่อผลกำไร
เพราะโภคทรัพย์จึงนำเนื้อสัตว์ทั้งหลายมา
ทั้ง ๒ ประการเป็นอกุศลกรรม
ตายย่อมตกล่วงสู่โรรุวนรก
不想不教求， 此三種名淨；
世無如是肉， 食者我訶責。(๘.๑๐)
ไม่คิด ไม่กล่าว ไม่ร้องขอ
๓ ประการนี้ชื่อว่าสะอาด ซึ่งโลกไม่มีเนื้อเช่นนี้ ผู้บริโภคเราย่อมตำหนิติเตียน
更互相食噉， 死墮惡獸中；
臭穢而癲狂， 是故不應食。(๘.๑๑)
หากยังคงบริโภคและลิ้มรสร่วมกัน
ตายย่อมตกล่วงสู่ท่ามกลางสัตว์ร้าย
ซึ่งเหม็นเน่าสกปรกและ วิกลจริต
ด้วยเหตุนี้จึงไม่สมควรบริโภค
獵師旃茶羅， 屠兒羅剎娑；
此等種中生， 斯皆食肉報。(๘.๑๒)
นายพราน และจัณฑาล
คนขายเนื้อ (หรือคนบริโภคเนื้อสุนัข) และรากษส
บังเกิดท่ามกลางตระกูลเหล่านี้ เป็นต้น
นี้ล้วนเป็นวิบากของการบริโภคเนื้อสัตว์
食已無慚愧， 生生常癲狂；
諸佛及菩薩， 聲聞所嫌惡。(๘.๑๓)
บริโภคแล้วก็ไม่มีหิริ โอตัปปะ
จริตวิกลเสมอในทุกภพ
พระพุทธเจ้าทั้งหลาย และพระโพธิสัตว์
พระสาวกรังเกียจ
《象脇》與《大雲》《涅槃》《央掘摩》，
及此《楞伽經》，我皆制斷肉。(๘.๑๔)
หัสติกักษยสูตร และมหาเมฆสูตร
นิรวาณสูตร อังคุลิมาลิกสูตร
และลังกาสูตรนี้
เราล้วนบัญญัติเว้นขาดจากเนื้อสัตว์
先說見聞疑， 已斷一切肉；
以其惡習故， 愚者妄分別。(๘.๑๕)
ที่กล่าวในกาลก่อนว่าเห็น ได้ยินและสงสัย
แล้วพึงเว้นขาดจากเนื้อทุกประการ
เพราะสั่งสมความชั่วร้ายนั้น
ผู้โง่เขลาจึงแจกแจงเป็นเท็จ
如貪障解脫， 肉等亦復然；
若有食之者， 不能入聖道。(๘.๑๖)
ดังโลภะกั้นขวางวิมุตติ เนื้อสัตว์เป็นต้นก็ดุจกัน
หากมีผู้บริโภคอยู่ ย่อมไม่อาจเข้าถึงอริยมรรค
未來世眾生， 於肉愚癡說；
言此淨無罪， 佛聽我等食。(๘.๑๗)
สรรพสัตว์ในอนาคตกาล
กล่าวถึงเนื้อสัตว์อย่างลุ่มหลง (โมหะ)
กล่าวว่าสิ่งนี้ สะอาด ปราศจากบาป
พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้เราเป็นต้นบริโภค
淨食尚如藥， 猶如子肉想；
是故修行者， 知量而行乞。(๘.๑๘)
เป็นอาหารสะอาดเปรียบดังยา
เปรียบดังดำริบริโภคเนื้อบุตร
ด้วยเหตุนี้ ผู้ประพฤติปฏิบัติ
พึงทราบประมาณการแล้วจึงเที่ยวบิณฑบาต
食肉背解脫， 及違聖表相；
令眾生生怖， 是故不應食。(๘.๑๙)
การบริโภคเนื้อสัตว์เป็นภาระแก่วิมุตติ
และละเมิดเครื่องหมายแห่งพระอริยเจ้า
ยังสรรพสัตว์ให้บังเกิดความกลัว
ด้วยเหตุนี้จึงไม่สมควรบริโภค
安住慈心者， 我說常厭離；
師子及虎狼， 應共同遊止。(๘.๒๐)
ผู้ตั้งอยู่โดยสงบ (วิหาระ) อยู่ในเมตตาจิต
เรากล่าวเสมอว่า ย่อมละจากความเบื่อหน่าย
สิงห์ เสือและหมาป่า
พึงอาศัยอยู่และเที่ยวไปร่วมกัน
若於酒肉等， 一切皆不食；
必生賢聖中， 豐財具智慧。」(๘.๒๑)
ในบรรดาสุรา และเนื้อสัตว์เป็นต้น
ล้วนไม่บริโภคโดยประการทั้งปวง
ย่อมจะบังเกิดท่ามกลางบัณฑิตอริยชน
มีโภคทรัพย์มากมาย ปัญญาบริบูรณ์
.จาก : มหายานลังกาวตารสูตร (มหายาน-อวตาร-ลังกา-สูตร, 大乘入楞伽經) บทที่ ๘ เว้นขาดจากการบริโภคเนื้อสัตว์
(มามสะภักษะณะ, 斷食肉品)
พระตรีปิฎกธรรมาจารย์ศึกษานันทะ
แห่งอาณาจักรโคตัน สนองรับพระราชบัญชาให้แปล ในสมัยต้าโจว
สวี่หยางกวง 許陽光 แปลสู่ภาคภาษาไทย
ที่มา : คณะโพธินันทประทีป
มหากรุณาพุทธาลัย 大悲佛殿
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
