EP. 3
จิตวิทยาแห่งชนชั้น เมื่อระบบหล่อหลอมให้เรารู้สึกว่า ทุกอย่างสมควรเป็นเช่นนั้น
อำนาจที่แท้จริง ไม่ใช่อำนาจที่บังคับให้คนเชื่อ แต่คืออำนาจที่ทำให้คนไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเชื่อ
1. ชนชั้นเหนือกฎหมาย จิตวิทยาแห่งพระเจ้า
พวกเขาไม่รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในสังคมเดียวกับใคร เพราะเติบโตมาในโลกที่ทุกสิ่งตอบสนองได้เพียงปลายนิ้ว
กฎคือสิ่งที่ใช้กับคนอื่น ไม่ใช่กับพวกเขา
ในมโนสำนึกลึกๆ พวกเขาเชื่อว่าอำนาจเป็นสิ่งที่ติดมากับสายเลือด ไม่ใช่สิ่งที่ต้องพิสูจน์ด้วยความดี
จิตใต้สำนึกของกลุ่มนี้คือ “เราคือผู้ถูกเลือก”
และการอยู่เหนือคนอื่นคือภาระ
ไม่ใช่ความอยุติธรรม
2. ชนชั้นอภิสิทธิ์
จิตวิทยาแห่งสิทธิ์พิเศษ
คนกลุ่มนี้เติบโตมากับคำว่า “สิทธิ์” สิ่งที่คนอื่นต้องต่อแถวรอ พวกเขาได้รับทันทีโดยไม่รู้สึกว่าผิด จิตวิทยาของพวกเขาคือการ ทำให้สิ่งพิเศษกลายเป็นเรื่องปกติ ไม่รู้ตัวว่ากำลังใช้ช่องทางลัด เพราะช่องทางลัดนั้นถูกปลูกฝังตั้งแต่เกิด และเมื่อใครพูดถึงความเท่าเทียม พวกเขาจะรู้สึกเหมือนถูกคุกคาม เพราะความเท่าเทียมในสายตาพวกเขาคือ “การสูญเสียความพิเศษ”
3. ชนชั้นผู้มีอำนาจทางนโยบาย
จิตวิทยาแห่งการควบคุม
กลุ่มนี้ไม่เชื่อในความดีครับ
แต่เชื่อใน “ความจำเป็น”
ทุกการตัดสินใจของพวกเขาจะอ้างว่า เพื่อส่วนรวม ทั้งที่แท้จริงคือเพื่อรักษาเสถียรภาพของระบบที่พวกเขาเป็นส่วนหนึ่ง พวกเขาไม่ใช่คนชั่ว แต่เป็นคนที่หลงคิดว่าความมั่นคงของโครงสร้างสำคัญกว่าความยุติธรรม
จิตวิทยาของพวกเขาคือ
“เราคือผู้รักษาความสงบ”
แม้ความสงบนั้นจะสร้างขึ้นจากความเงียบของผู้ถูกกดขี่ก็ตาม
4. ชนชั้นผู้ถือครองทุน
จิตวิทยาแห่งความกลัว
แม้จะดูร่ำรวยและมั่นคงที่สุด แต่จิตใต้สำนึกของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความกลัว
กลัวสูญเสีย กลัวถูกแย่ง กลัวการล่มสลายของสิ่งที่สร้างขึ้น
คนกลุ่มนี้มักพยายามซื้อความมั่นคงทางอารมณ์ด้วยทรัพย์สิน และเชื่อว่าตราบใดที่พวกเขายังมีเงินมากกว่าคนอื่น พวกเขายัง “มีค่า”
แต่ในทางลึก พวกเขาไม่ได้ครอบครองระบบ พวกเขาแค่เช่าความมั่นคงจากมัน
5. ชนชั้นกลางระดับสูง
จิตวิทยาแห่งภาพลักษณ์
นี่คือชนชั้นที่ใช้ชีวิตอยู่ใน “กระจก” พวกเขามีอิสรภาพพอจะเลือก แต่กลัวจะไม่เป็นที่ยอมรับ ชีวิตจึงกลายเป็นการแสดงที่ต่อเนื่อง อวดความสำเร็จให้เห็น เพื่อยืนยันว่าตัวเองไม่ตกชั้น
จิตวิทยาของชนชั้นนี้คือ “การกลัวการตก” มากกว่าความปรารถนาจะขึ้น พวกเขาไม่ได้แข่งเพื่อเหนือกว่าใคร แต่แข่งเพื่อไม่ให้หล่นจากภาพของตัวเอง
6. ชนชั้นกลางทั่วไป
จิตวิทยาแห่งความหวัง
คนกลุ่มนี้เชื่อใน
“เรื่องเล่าของระบบ” มากที่สุด
พวกเขาคือผู้ศรัทธาในความพยายามส่วนบุคคล และเชื่อว่าความไม่เท่าเทียมคือธรรมชาติของโลก
นี่คือจิตวิทยาที่ระบบชอบที่สุด เพราะมันไม่ต้องใช้กำลัง เพียงแค่ให้พวกเขาเห็น “ตัวอย่างของคนที่ขึ้นได้”
ก็เพียงพอจะทำให้พวกเขายอมทำงานทั้งชีวิตโดยไม่ถามว่าทำไมคนส่วนใหญ่ขึ้นไม่ได้
7. ชนชั้นแรงงานและคนชายขอบ
จิตวิทยาแห่งความอดทน
ชนชั้นนี้เติบโตมากับความคิดว่า ชีวิตต้องสู้
แต่การสู้ของพวกเขาไม่ใช่เพื่อเปลี่ยนโลก เป็นเพียงเพื่อให้อยู่รอดอีกวัน
จิตใต้สำนึกของพวกเขาคือ “อย่าคาดหวังมาก จะได้ไม่ผิดหวัง”
นี่คือจิตใจที่ถูกฝึกให้ยอมแพ้ตั้งแต่ยังไม่เริ่ม
ระบบไม่จำเป็นต้องกดขี่พวกเขา เพราะพวกเขาถูกสอนให้กดขี่ตัวเองอยู่แล้ว
8. ชนชั้นใต้สุด
จิตวิทยาแห่งการไร้ตัวตน
นี่คือชนชั้นที่ถูกระบบทำให้เชื่อว่าตัวเองไม่มีค่า จนกระทั่งพวกเขาไม่ต่อสู้ ไม่โกรธ ไม่หวัง และไม่ฝัน
จิตใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความเงียบ ความเฉยชา และการยอมจำนนต่อโชคชะตา
ระบบไม่ต้องใช้กฎหมายควบคุมพวกเขา เพราะพวกเขาเชื่ออยู่แล้วว่าชีวิตตนเอง ไม่คู่ควรกับสิทธิ์ใดๆ
นี่คือระดับลึกที่สุดของการกดขี่
เมื่อผู้ถูกกดขี่ไม่รู้ตัวว่าตัวเองถูกกด
สังคมไม่ได้ถูกขับเคลื่อนด้วยความเกลียดชัง แต่ด้วย “ความยินยอม”
คนทุกชนชั้นต่างมีเหตุผลทางจิตที่ทำให้ยอมอยู่ในที่ของตัวเอง
คนบนสุดยึดติดในอำนาจ
คนกลางยึดติดในภาพลักษณ์
คนล่างยึดติดในความหวัง
และคนใต้สุดยึดติดในโชคชะตา
ทุกการยึดติดเหล่านี้รวมกันเป็นโซ่ตรวนที่เรียกว่า “ระเบียบสังคม”
ซึ่งไม่ต้องการการปฏิวัติใดๆ
เพราะตราบใดที่คนยังเชื่อในตำแหน่งของตน ระบบจะคงอยู่ตลอดไป
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
