25 ม.ค. เวลา 05:14

เวลาเปลี่ยน อะไรๆ ก็เปลี่ยน สุดท้ายแค่ต้องยอมรับความจริง!

คิดว่าจะเริ่มเขียนบันทึกครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วก็ล้มเลิก แล้วก็เริ่มใหม่ วนไปวนมา
วันนี้ก็เป็นอีกครั้งที่คิดจะเริ่มบันทึก หรือว่าพูดคุยกับตัวเอง ทำไมถึงนึกอยากจะทำน่ะหรอ? ทุกข์ เพราะความทุกข์ที่ผ่านมา และต่อเนื่องมาทุกๆ วัน เวลาที่ตัวเราเจอกับปัญหา ก็จะตีโพยตีพาย อยากจะให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างที่ใจเราอยากจะให้เป็น
อดีตที่บอกตัวเองว่า เรายึดมั่นในคำสอนขององค์พระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ภูมิใจ คิดว่าตัวเองปฏิบัติได้ดี แต่จริงๆ ไม่ใช่เลย เราคิดผิด มองผิด เข้าใจตัวเองผิด เพราะอะไรน่ะหรอ?
เพราะวันนี้ เวลานี้ เราเผชิญหน้ากับปัญหาต่างๆ ที่คิดว่าใหญ่ๆ หรือหลักๆ เลย ก็คือ ปัญหาเรื่องงาน และเรื่องครอบครัว รู้สึกทุกข์มาก คิดวนเวียน ตอกย้ำ ซ้ำเติมตัวเอง สรุปเราสอบไม่ผ่าน!!! เกือบตกหมด ที่ว่าเกือบ... คือ อย่างน้อย วันนี้เราได้สติ เรียกสติตัวเองได้มานิดนึง
ถึงอยากเขียนบันทึก เขียนมันออกมา สมองเริ่มหายตื้อหน่อย หายใจเข้าลึกๆ ผ่อนลมหายใจออก บอกตัวเองว่า ค่อยๆ ถอยออกมา ทีละก้าวๆ แล้วเริ่มเป็นผู้ดู...ได้แล้ว!!!
โฆษณา