การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นเพียงกระบวนการทางการเมืองที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้ให้สภาผู้แทนราษฎรตรวจสอบฝ่ายบริหาร ไม่ใช่กระบวนการยุติธรรมตามกฎหมาย จุดประสงค์คือให้สมาชิกรัฐสภาอภิปราย ตรวจสอบ และลงมติว่าจะยังไว้วางใจให้ผู้บริหารคนนั้นทำงานต่อหรือไม่ หากเสียงส่วนใหญ่ไม่ไว้วางใจ เขาก็ต้องพ้นตำแหน่ง แต่ถ้าคะแนนเสียงยังอยู่ฝ่ายรัฐบาล เรื่องก็ถือว่าจบในทางการเมือง ไม่ใช่คดีอาญาที่จะมีการไต่สวนต่อ
อย่างไรก็ตาม หากมีหลักฐานว่ารัฐมนตรีหรือผู้บริหารกระทำผิดจริง ก็สามารถส่งเรื่องให้หน่วยงานอิสระ เช่น ปปช. หรือศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองดำเนินการแยกต่างหากได้ เพียงแต่ในทางปฏิบัติ กระบวนการเหล่านี้มักไม่เดินหน้าอย่างมีประสิทธิภาพ เพราะองค์กรที่ควรตรวจสอบกลับถูกแต่งตั้งจากผู้มีอำนาจทางการเมืองเสียเอง หรืออยู่ภายใต้บรรยากาศของความเกรงใจและผลประโยชน์ร่วม
และในความเป็นจริงที่พูดกันตรงๆ คือ
หากผู้ที่ถูกอภิปราย มีอำนาจเชื่อมโยงกับขั้วอำนาจใหญ่หรือวงในระดับสูง ในรั้วในวัง การตรวจสอบมักหยุดอยู่เพียงแค่ในสภา ไม่มีใครกล้าส่งต่อให้ถึงขั้นไต่สวนในกระบวนการยุติธรรมจริงๆ
เพราะระบบอำนาจของไทยยังซับซ้อน
และมี (พื้นที่ต้องห้าม) ที่ไม่อาจแตะต้องได้
การอภิปรายจึงมักกลายเป็นเพียงพิธีกรรมทางการเมือง มากกว่ากระบวนการค้นหาความจริงในสังคมครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
