เมื่อลูกๆป่วยไข้
ผมมานั่งเฝ้าไข้ลูกคนเล็กที่โรงพยาบาลครับ เฝ้ามาหลายวันแล้วด้วย
มันเริ่มมาจากเมื่ออาทิตย์ก่อนที่จู่ๆลูกคนโตบ่นปวดท้อง ผมกับแฟนไม่ได้เอะใจอะไรเพราะวันนั้นกินเยอะ
พอวันอาทิตย์เย็นนี่สิ ไข้ก็เริ่มมา
เอาล่ะกินยาก็พอหาย เราเลยวางใจ
ดูอาการไปก่อนก็แล้วกัน
เช้ามาก็ได้เรื่อง อาการไข้เริ่มกินยาก็เอาไม่อยู่ แต่ยังพอไหว
พอตกบ่ายได้เรื่อง ยาไม่ได้ผล ผมกับแฟนเลยตัดสินใจพาไปโรงพยาบาล
หมอสั่งสวอปจมูกดูทันที แฟนรอฟังผล ผมเฝ้าร้านเพราะเปิดทำการอยู่
...
คุณๆ ลูกเป็นไข้หวัดใหญ่สายพันธุ์Bน่ะ ไข้สูง ตอนนี้หมอให้แอดมิทนะ
จัดไปเลยเธอ
...
กลัวจะอาการแรงกว่านี้เพราะหลายคนว่าBหรือAก็หนักทั้งนั้น ต้องได้ยาต้านถึงจะดีขึ้น
แฟนนั่งเฝ้าแล้วให้แม่บ้านเปลี่ยนมือไปรับคนเล็กที่โรงเรียน
กลับมาก็บอกให้คนเล็กเข้าใจและปลอบว่าอยู่ที่นี่ไม่ต้องไปโรงพยาบาลนะ เดี๋ยวไปติดไข้กลับมาจะยุ่ง
ลูกคนเล็กรับคำ
แฟนผมเลยไปเฝ้าไข้ได้สบายใจหน่อย
วันต่อมาผมไปส่งที่โรงเรียนแล้วเย็นแฟนไปรับเหมือนเคย ต่อด้วยกลับไปเฝ้าคนโต
คืนนั้นก็ได้เรื่อง
ผมตื่นมาเจ้าห้องน้ำแล้วลองจับตัวลูกดูว่ามีไข้หรือเปล่าเพราะเกรงจะติดจากคนพี่
เฮ้ย อุ่นๆว่ะ
ตาสว่างแล้วรีบเอาที่วัดไข้แบบดิจิตอลมาลองวัดดู
หนแรกก็ดูปกติ หนที่2เริ่มเตือนสีเหลือง
สุดท้ายก็สีแดงแบบไข้สูง
ผมยืนงงสักพักก็รีบหายาแก้ไข้ทันทีพร้อมโทรกลับไปหาแฟนเพื่อจะถามหายา
เมื่อติดต่อได้ก็ง่ายขึ้น แฟนบอกว่ายาอยู่ที่ไหน
จริงๆผมหาเจอแล้วแต่อยากให้แน่ใจว่าไม่ผิด ไม่งั้นเรื่องยาว พร้อมกับไปหาพวกเจลลดไข้มาโปะหัว
เที่ยงคืนกว่า อาการดูไม่ค่อยดี แฟนเลยตัดสินใจบอกพยาบาลให้หาห้องคู่ให้หน่อย แล้วให้ผมพาลูกมาเลย
พยาบาลว่ายังไม่มีห้อง ต้องพรุ่งนี้สายๆถึงจะมี คืนนี้ให้พาลูกมานอนในห้องกระเตงกันไปก่อน
...
ผมพาลูกมาส่งที่ห้อง แฟนมารับแล้วดูอาการว่าเหมือนดีขึ้นเยอะเพราะยา แล้วก็ให้นอนเลย ส่วนผมกลับบ้านไปก่อน พรุ่งนี้ค่อยเข้ามา
สายๆผมไปวอร์ดเด็กก็พบว่าหมอรับไปตรวจเอ็กซเรย์ปอดพร้อมสวอปจมูก แต่ยังไม่เจาะเลือดหรือให้น้ำเกลือ
น่าจะรอผลก่อนน่ะคุณ แฟนว่า
ส่วนคนโตอัดทั้งยาทั้งน้ำเกลือเต็มที่ กะจะเอาให้อยู่หมัดทีเดียว
ผมกลับไปรอที่บ้าน เปิดร้านตามปกติ เย็นก็มาเยี่ยมพร้อมเอาของที่แฟนบอกให้หยิบมาด้วย
นอนห้องคู่ ดูทีเดียวไม่ต้องแบ่งภาค
ผลล่ะว่าไง?
ไม่เจอไข้หวัดใหญ่อะไรเลย ไม่เจอเชื้ออะไรด้วย แต่หมอให้ยาฆ่าเชื้อไปก่อน รอดูผล
ดีแล้วที่มาก่อน แต่ว่ามันจะไม่ติดโรคข้ามกันหรือ นอนห้องเดียวกันแบบนี้
ก็ทำไงได้ล่ะคุณ
...
เช้ามาบ้านดูเงียบแปลกๆ แม่บ้านก็ยังไม่ลงมาทำความสะอาดทั้งที่สายแล้ว ผมเลยไปเคาะเรียกแล้วขึ้นไปเดินออกกำลังบนบ้าน
แปลกนะ ไม่มีสัญญาณว่าทำความสะอาด มีแค่ทำมื้อเช้า
หลังมื้อเช้าแฟนก็โทรเข้ามาบอกว่าแม่บ้านไม่สบายหนัก ช่วยพาไปหาหมอที
ฉันเองก็ไม่สบายเหมือนกัน สงสัยติดเจ้าคนโต นี่ก็ว่าจะหาหมอเอายามาเลยดีกว่า
แล้วลูกเป็นไงบ้าง สวอปไม่เจออะไรนี่
หมอสงสัยว่าเป็นมัยโคพลาสม่ามากกว่า นี่จะลงสวอปอีกรอบ อ้อ หมอให้แยกห้องเลยเพราะะกลัวติดข้ามกัน
อ้าว แล้วเอาไงล่ะเนี่ย แม่บ้านก็ไม่สบาย
ก็คุณนั่นล่ะต้องมาเฝ้า
อ้าว เฮ้ย! ฉันไม่เคยเฝ้าไข้ลูกนะ ร้านก็ต้องเปิด
ฉันเองก็ไม่ไหว แม่บ้านก็ไม่ไหว เหลือแต่คุณนี่ล่ะที่ยังไหว
ผมสะระตะแล้วตกลงมาเฝ้าลูกคนเล็กตามที่แฟนบอก
บ่ายนั้นผมหอบของใข้ที่จำเป็นมาเฝ้าลูกคนเล็ก ห้องก็เพิ่งจะได้
จัดเรียบร้อยผมก็ทักทายลูก พอดีกำลังจะได้เวลามื้อเย็นเลยรีบจัดการให้เสร็จแล้วแวบไปหามื้อเย็นกิน ลูกไม่ได้งอแงอะไร บอกว่าอยู่คนเดียวได้ถ้าดูการ์ตูน(ซะงั้น)
พอดีแฟนมีกับข้าวผมเลยกินในห้องเลย
หมอว่าลูกเป็นปอดบวม(นิวมอเนีย)จากแบคทีเรีย ปอดเป็นฝ้า เสียงปอดไม่ค่อยดี เผลอๆอาการหนักกว่าคนโตอีกทั้งที่ไข้ไม่สูง
เอาล่ะสิ ทำไง?
ก็รักษาตามอาการ พรุ่งนี้สวอปซ้ำ ถ้าเจอก็ต้องเปลี่ยนยา น่าจะเอาอยู่
ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะนะ
...
คืนนั้นผมนอนที่โรงพยาบาลในฐานะคนเฝ้าคนป่วยเป็นครั้งแรก
เวลาผมไม่สบายแล้วต้องนอนโรงพยาบาล ส่วนมากผมจะบอกให้ที่บ้านไม่ต้องมาเฝ้าหรอก อยู่คนเดียวได้
เหตุผลคือตอนนั้นพี่น้องยังเรียนหนังสือกันทั้งรั้น มีแค่เจ๊2คนที่จบแล้ว คนหนึ่งช่วยงานที่บ้าน อีกคนทำนอกบ้าน ป๊าม้าเขาก็ทำงาน ไม่มีใครว่างมาหรอก
ผมเลยชินกับการอยู่คนเดียวมากกว่ามีคนเฝ้า แต่ก็มีคนมาดูเหมือนกัน ไม่นาน เว้นแต่อาการหนัก ม้าจึงจะมาเฝ้า
แต่คราวนี้กลับกัน
...
แรกๆก็นอนไม่หลีบ ลูกก็ไม่หลับ ขอให้เล่านิทานให้ฟังผมก็เล่าให้ฟัง
พอลูกหลับผมก็เริ่มง่วง
ตื่นมาเข้าห้องน้ำจับตัวเหมือนจะอุ่น พอดีพยาบาลมาวัดไข้
ไม่มีไข้ค่ะคุณพ่อ
โล่งอก
นอนต่อรวดเดียวเช้าเลย
เช้ามาก็จัดให้ลูกกินมื้อเช้า รอหมอ ปล่อยให้ดูทีวีแล้วผมปลีกไปหามื้อเช้ากิน กลับมานักกายภาพก็มาเคาะปอด จบแล้วก็พ่นยา เรีบบร้อยก็ว่าง
นอนดูทีวีกับลูกไป เล่นมือถือไป
เที่ยงก็จัดแจงให้ลูกกินข้าว แล้วผมก็ลงไปหามื้อเที่ยงพร้อมกับซื้อกับข้าวมื้อเย็นมาเลย
ถามลูกว่าจะเอาอะไรเพิ่มไหมก็ส่ายหน้า บอกอิ่ม
สงสัยจะอิ่มน้ำเกลือเพราะกินข้าวไม่ได้มากเหมือนปกติ อันนี้เข้าใจได้
บ่ายๆก็เหมือนเดิมกับเช้า
เย็นมาก็เหมือนกันจัดมื้อเย็นแล้วไม่นานก็เข้านอน
หมดไปอีกวัน
วัฏจักรวนลูปจนลูกคนโตกลับบ้าน ผมก็ต้องเฝ้าต่อเพราะแฟนอาการยังไม่ดีขึ้น
ร้านก็ปิด แม่บ้านเหมือนอาการดีขึ้นเพราะเปลี่ยนยาแบบลูกคนเล็กมาให้
มัยโคน่ะคุณ หมอก็ว่าใช่
เธอเป็นไงบ้างล่ะ
ดีขึ้นแต่แสบตา สู้แสงไม่ไหวน่ะ
งั้นพักไปเลยก็แล้วกัน
อือ
...
อยู่ที่ห้องก็ว่างงาน ทำอะไรก็ติดขัดเพราะต้องคอยดูแลถึงจะไม่เท่าไหร่ก็เหอะ ยังไงก็ลูก
ว่างก็นั่งคุยกับChatGptไปเรื่อยแบบสัพเพเหระ นึกอะไรได้ก็ถาม
...
อาการลูกคนเล็กมีไข้ช่วงบ่าย ได้ยาก็จบ
...
หมออยากให้อยู่อีกวันค่ะ หมอจะเปลี่ยนยาฆ่าเชื้อตัวใหม่ให้ เอาเรื่องไข้ให้จบ อ้อ เสียงปอดดีขึ้นนะคะ เสมหะก็น้อยลง สีอ่อนลง กินได้ไหมคะ?
กินได้ครับแต่น้อยหน่อย ถ้าคนนี้กินไม่ได้แล้วอาเจียนด้วยนี่เรื่องใหญ่ครัย
หมอพยักหน้ารับ
...
ผมนึกว่าจะได้กบับก็ต้องนอนเฝ้าต่อไปอีก เลยแวะกลับบ้านไปเอาของใช้จำเป็นมาเพิ่มนิดหน่อย
ลูกคนโตอาการดีขึ้นแต่ยังไอ
แฟนดีขึ้นมากแต่ก็ยังไอหนัก
แม่บ้านก็เหมือนกัน แต่ปรับยาก็ดีขึ้น
เช้ามาเจอกมอ หมอว่าอาการดีขึ้น ไข้ไม่มีแล้ว แสดงว่ายาได้ผล จะกลับวันนี้ก็ได้นะคะ หมอจะให้ยาฆ่าเชื้อตัวนี้กลับไปด้วยเลยแล้วอาทิตย์หน้ามาเอ็กซเรย์ปอดอีกรอบ
ครับผม ขอบคุณคุณหมอมากนะครับ
...
หลังจ่ายบิลโรงพยาบาล ผมก็เคลียร์ของในห้องพักเรียบร้อย รอแค่มื้อกลางวันกับเย็นเพราะกะจะกลับบ้านแบบไม่ต้องทำมื้อเย็นเผื่อ
มื้อเย็นจบก็เปลี่ยนชุดกลับบ้าน
กลับบ้านซะที หมดทุกข์โศกโรคภัยแล้วเน้อ
เอาเข้าจริงผมไม่ได้ถนัดจะเฝ้าไข้ใครหรอดครับถ้าไม่จำเป็น เหตุผลคือผมเป็นพวกนอนหลับแล้วถ้าจู่ๆตื่นขึ้นมาจะปวดหัวมาก ทำอะไรไม่ค่อยได้ จึงไม่ค่อยมีประโยชน์นัก
แต่ที่อาการที่ว่ามาดีขึ้นก็ตั้งแต่มีลูกนี่ล่ะ ต้องคอยดูตอนเขายังเล็ก บางทีแฟนก็เพลียมากจนต้องฝากให้ดูแทนบ้าง หลังๆเลยชิน
และอีกอย่างคือแฟนผมเป็นคนละเอียดเรื่องการดูแลคนป่วยกับลูก มันเลยเหมือนเป็นเหมือนแบ่งหน้าที่กันกลายๆ
ผมทำงานหน้าร้านไป แฟนคอยช่วยผลัดหน้าร้านบ้าง
เปิดมาทำงานหาเงินไว้ใช้จ่ายในบ้านไม่ว่าจะยามดีหรือยามไข้
เวลาลูกไม่สบาย แฟนผมจะกลายเป็นตัวหลักทันที ผมดูหน้าร้านไปเหมือนเดิม
แฟนคุมร้านได้ก็จริง แต่บางทีการมีผู้ชายอยู่หน้าร้านมันดูปลอดภัยกว่าหน่อย
อีกอย่างเวลาป่วยไข้ เด็กๆจะร้องหาแม่ก่อนพ่อนะครับ เป็นกันทุกบ้าน เว้นแต่ครอบครัวเลี้ยงเดี่ยว
...
เอาเข้าจริงการดูแลคนป่วยในโรงพยาบาล ย้ำนะครับว่าในโรงพยาบาล ง่ายกว่าดูเองเพราะมีพยาบาลคอยดูแลด้วย พ่อแม่อย่างบ้านผมบางทีก็ลุกไม่ขึ้นเหมือนกันเพราะผิดที่กับห่วงกังวลผสมกันไป
มันเหนื่อยแบบบอกไม่ถูก
ผมตอนแรกก็เก้ๆกังๆ ตอนนี้สบายมาก
แต่ผมว่าอย่าเลย ไม่ต้องชินหรือสบายอะไรหรอกนะ
ลูกๆหรือคนในครอบครัวอย่าป่วยไข้เลย
มันไม่สนุกนะครับเวลามาเฝ้าไข้
มันไม่สนุกตอนต้องมาดูลูกไม่สบายแล้วทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ยืนดูอย่างเดียว รอหมอรอยาทำงาน
มันเป็นเรื่องเครียดโดยแท้สำหรับพ่อแม่ครับ
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
