การชิงแชมป์ระหว่างอวิชชากับปัญญา
วันเสาร์วันอาทิตย์เป็นวันหยุดของข้าราชการ เพื่อเป็นหลักการในการดำเนินชีวิต เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจในเรื่องเหตุเรื่องปัจจัย เพื่อจะได้เอาทางสายกลางนำชีวิต พัฒนาใจพัฒนาวัตถุไปพร้อม ๆ กัน
พระนิพพานนั้นเป็นชื่อของความสุข ความสุขคือความไม่มีทุกข์ทางจิตใจ กายนั้นมันมาจากผลของความไม่รู้ไม่เข้าใจที่เราเวียนว่ายตายเกิดนั้นเป็นกรรมเป็นกฎแห่งกรรมเป็นผลของกรรมเป็นอดีตที่ผ่านมาเป็นเกษียณที่ผ่านมา มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว แก้ไขได้เพียงแต่บรรเทา
เรามาเอาที่ปัจจุบัน เพราะอดีตก็มาอยู่ที่เป็นกรรมเก่าก็มารวมอยู่ที่ปัจจุบัน อนาคตที่จะเป็นกรรมใหม่ก็อยู่ที่ปัจจุบัน ปัจจุบันถึงเป็นสิ่งที่สำคัญ เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจ มีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ คำว่าความสุขนี้เป็นชื่อของพระนิพพาน พระนิพพานเป็นความรู้ความเข้าใจเป็นความว่างจากสิ่งที่มีอยู่ ไม่ใช่ว่างจากสิ่งที่ไม่มี เพราะสิ่งที่มีอยู่ในปัจจุบันนี้มันเป็นกรรมเก่า เราเข้าใจกรรมใหม่ที่จะก้าวไปข้างหน้า เราต้องมีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติในปัจจุบัน
ธรรมะคือหน้าที่ หน้าที่คือธรรมะ มีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ
เรามีหน้าที่ทำดี ๆ ใจดี ๆ ใจสบายปัจจุบันเราต้องมีความสุขให้เต็มที่อย่างเต็มที่ ทำความดีไม่ต้องหวังอะไรตอบแทน เพราะเราทำความดีมันก็เป็นความดีอยู่แล้ว ทำความดีก็ต้องมีปัญญา ถ้าไม่มีปัญญาแล้วมันจะหวังสิ่งตอบแทน มันจะเป็นการให้ทานเพื่อหวังประโยชน์ตอบแทน เป็นการรักษาศีลเพื่อหวังประโยชน์ตอบแทน เป็นการทำสมาธิเพื่อหวังประโยชน์ตอบแทน การทำอะไรเพื่อหวังประโยชน์ตอบแทนมันเป็นความปรุงแต่ง ความปรุงแต่งมั้นหยุดสัยชขาตญาณไม่ได้ หยุดตัวหยุดตนไม่ได้ หยุดตัวเราของเรา ตัวเขาของเขา ตัวกูของกู ตัวสูของสูไม่ได้
เราต้องรู้เข้าใจ การให้ทานถึงจะเป็นคุณสมบูรณ์ การรักษาศีล การทำสมาธิ การเจริญปัญญาถึงจะเป็นคุณสมบูรณ์ ที่ว่าบริสุทธิคุณคือไม่หวังผลอะไรตอบแทนเรียกว่าบริสุทธิคุณ มีปิติมีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ ไม่หวังผลอะไรตอบแทนคือบริสุทธิคุณ เป็นความรู้ความเข้าใจแล้วปฏิบัติติดต่อต่อเนื่องเพื่อเอาปัญหาต่าง ๆ ให้เป็นปัญญา ให้เอาความแก่เจ็บตายพลัดพรากมาเป็นปัญญา เราเจ็บแล้วเราต้องจำ อย่าไปซ้ำรอย อย่าไปซ้ำแผลเก่า คำว่าบาปนั้นคือบาดแผล เราต้องรู้เข้าใจ มันเป็นบาดเป็นแผลแล้วเราจะไปซ้ำแผลเก่ารอยเก่า
เราต้องรู้เข้าใจ เราต้องทำความดีเพื่อความดี ไม่หวังผลอะไรตอบแทน มีปิติมีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติอย่างนี้ การปฏิบัตินี้มันเป็นการชิงแชมป์นะ การปฏิบัตินี้มันเป็นการชิงแชมป์นะ การปฏิบัตินี้มันเป็นการชิงแชมป์นะ มันเป็นปัจจุบันเป็นหลักนะ เพราะอดีตก็มารวมอยู่ที่ปัจจุบันอนาคตภายหน้าก็อยู่ที่ปัจจุบัน เป็นการชิงแชมป์ระหว่างอวิชชากับปัญญานะ ความรู้ต้องคู่กับการการปฏิบัตินี้มันเป็นการชิงแชมป์นะมีความสุขน่ะ ความสุขนั้นคือพระนิพพานนะ เป็นการหยุดกรรมหยุดกฎแห่งกรรม หยุดผลของกรรมนะ ด้วยความรู้ความเข้าใจ
ทุกคนน่ะพากันมีความสุขในการทำหน้าที่ปฏิบัติหน้าที่ ไม่ไปหวังอะไรตอบแทน อย่าไปอยู่ด้วยความหวัง ความหวังมันคือความปรุงแต่งนะ ถ้ามีความหวังมันก็มีความไม่สมหวัง เพราะมันคือความปรุงแต่งนะ
เรามามีความสุขในการทำหน้าที่ มีความสุขในการทำงานเพื่อเข้าถึงความพอดีความพอเพียงในปัจจุบันอย่างนี้ เพราะความสุขมันอยู่ที่ปัจจุบันนี้นะ ความหวังนั้นมันเป็นการความสุขที่อนาคต มันไม่ใช่มันแก้ปัญหาไม่ได้ มันเป็นทะเลที่ไม่อิ่มด้วยน้ำ เหมือนมหาสมุทรที่ไม่อิ่มด้วยน้ำนะ มันเป็นเหมือนไฟที่ไม่อิ่มด้วยเชื้อของเพลิง เอาเชื้อมาเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มไม่พอไม่เต็ม มันเป็นเข้าถึงความถึงความเต็ม ๆ เข้าถึงความพอเพียงเพียงพอนะ
ปัจจุบันนี้เราต้องยกเลิกสิ่งไม่ถูกต้อง องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เรารู้อริยสัจสี่ รู้ทุกข์ รู้เหตุเกิดทุกข์ รู้ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ ให้มีปิติมีความสุขมีเอกัคคตาในการประพฤติการปฏิบัติในปัจจุบัน เพราะปัจจุบันเป็นการชิงแชมป็ระหว่างอวิชชากับปัญญา
เราทุกคนต้องมีสติรู้ตัวทั่วพร้อม เรื่องดีเรื่องชั่วเรื่องผิดเรื่องถูกเรื่องไม่ดีไม่ชั่วไม่ผิดไม่ถูก มีสติรู้ตัวทั่วพร้อมในการยืนเดินนั่งนอนต้องมีสติรู้ตัวทั่วพร้อมเพื่อจะไม่ได้มากเกินไม่น้อยเกินไป เพื่อจะเป็นความพอเพียงเพียงพอเป็นความพอดีเป็นธรรมเป็นปัจจุบันธรรมที่เป็นสติเป็นสัมปชัญญะที่มีความสุขจที่สุดในโลกด้วยความรู้ความเข้าใจ
เราต้องเอาพระนิพพานนำชีวิต พระนิพพานนั้นคือความสุข เราอย่าไปทำอะไรเพื่อหวังอะไร ต้องทำหน้าที่ให้มีความสุขเพื่อเข้าถึงความพอดีความพอเพียง
วันจันทร์อังคาพุธพฤหัสศุกร์เป็นวันทำงานพร้อมกับการปฏิบัติอย่างมีความสุข เพราะความสุขนั้นมันอยู่ที่หน้าที่ หน้าที่อยู่ที่มีความสุขมันอยู่ที่ปัจจุบันไม่ใช่อยู่ที่อนาคต
ให้เราเข้าใจ มีผู้ที่ไปทูลถามองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าว่าตายแล้วเกิดหรือว่าตายแล้วสูญ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสว่าอันนี้ขึ้นอยู่ที่เงื่อนไขขึ้นอยู่ที่เหตุปัจจัย ให้เรารู้เข้าใจอดีตก็มารวมอยู่ที่ปัจจุบันอยู่แล้ว อนาคตที่จะไปข้างหน้าก็อยู่ที่ปัจจุบัน ปัจจุบันคือการประพฤติการปฏิบัติของเราต้องเกิดประโยชน์ทั้งปัจจุบันและอนาคต
เราต้องมีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติในปัจจุบัน ปัจจุบันเราต้องมีความสุขมาก ๆ สุขอย่างยิ่ง เพราะการประพฤติการปฏิบัติเป็นการชิงแชมป์ระหว่างอวิชชากับปัญญา เพื่อเราจะได้ไม่เอาความหลงนำชีวิตไม่เอาความผิดนำชีวิต มันจะเสียหายมันจะพังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกับตึก สตง. ตึกอื่นก็ไม่พัง พังตึกเดียวเฉพาะตึก สตง. แผ่นดินไหวอยู่ตั้งไกลโน้น อยู่ประเทศพม่า ศูนย์กลางอยู่ที่เมืองมัณฑะเลย์ อยู่ห่างจากกรุงเทพฯร่วมพันกิโล เพราะเอาความหลงนำชีวิตเอาความผิดนำชีวิต
เราเอาความไม่ถูกต้องนำชีวิตมันแก้ปัญาหาไม่ได้นะ มันหาเรื่องหาราวให้กับตัวเองหาเรื่องหาราวให้กับคนอื่นมันมีปัญหาทั้งนั้น
เราต้องพากันมารู้จักปัญหา เพื่อเอาปัญหานั้นมาเป็นปัญญา เราต้องขอบใจปัญหาต่าง ๆ นะ ถ้าไม่มีปัญหาไม่มีปัญญา เราอย่าไปกลัวปัญหา ปัญหานั้นคือปัญญา
เราอย่าไปกลัวความทุกข์ ความทุกข์นั้นแหละเราจะเอามารีไซเคิลให้เป็นความสุข ให้รู้เข้าใจ องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านให้เราเข้าใจในเรื่องทุกข์ เรื่องเหตุเกิดทุกข์ เรื่องข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์ พากันมามีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติในการทำหน้าที่ ทำความดีเพื่อความดีอย่าไปหวังอะไรตอบแทน อย่าไปอยู่ด้วยความหวัง มันเป็นการอยู่กับความหลง มันเป็นฝันกลางวัน
โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม
เมตตาให้ไว้ในเช้าวันอาทิตย์ที่ ๒๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
