เมื่อวาน เวลา 07:05 • ไลฟ์สไตล์

มั่นใจไงกับคำว่าเริ่มใหม่

วันวานวันก่อนนี้ชีวิตน่ะ
วุ่นวายยุ่งเหยิงมากมาย
ในทุกๆวันทุกชั่วโมงทุกๆ
การโลดแล่นคือม่ะว่างเลย
คำอ้างน่ะว่ายุ่งไม่ว่างเลย
แท้จริงชีวิตมากกว่าครึ่ง
ค่อนชีวิตมี“ชีวา”อยู่ในนั้น
ตลอดออดอ้อนเอาใจเททุ่ม
มุมไหนหลืบใจไหนก่ะมีเธอ
ก่ะเลยใช้คำอ้างกับสังคม
ที่ชีวิตเดินทางไปแม้กระทั้ง
เมื่อยามชีวิตหยุดพักนั่งนอน
ก่ะจะมีกลิ่นไอของ“ออดอ้อน”
เสมอๆ
เธอชอบธรรมชาติมากๆแต่บางเรื่องไม่เป็นธรรมชาติดูเธอขัดแย้งจังโดยเฉพาะความรัก
วันที่วานที่ผ่านมานาน
เราอ้างว่ากับใครๆมานาน
ว่า
“ไม่ว่างไม่มีเวลา“
เพื่อว่างสำหรับใครบางคน
เท่านั้นแม้แต่
”พ่อเฒ่าแม่เฒ่า“ของเราๆเอง
”ว่างและมีเวลาที่สุด“
ว่างในทุกเวลา
ว่างในทุกๆที่
ว่างในเวลาที่ชีวิตวิกฤติสุดๆ
คือว่างที่สุด
ใครนะสำคัญที่สุดกว่าทุกคน
แล้ววันนั้นน้ำตาลป่ะไม่หวานกาแฟก่ะไมหอมกรุ่น!
แล้ววันเมื่อวานถึงวันนี้
บางอย่างเปลี่ยนไปมาก
ไม่มีชีวิตเดิมๆคงอยู่แล้ว
ใครคนที่สำคัญที่สุดหายไป
สภาวะที่ว่างเปล่าของใจ
สภาวะที่ว่างเปล่าของวันนี้
เปลี่ยนความรู้สึกทั้งหมด
จาก“ไม่มีเวลาไม่ว่าง”เดิม
เป็น“ว่างเปล่า”ทั้งหมด
น้องแมวยังบ่นว่าที่รักที่หลงเด๋วนี้ทำไมทาสแมวสองคนดูขมๆเสียจริงเลย
มั่นใจได้อย่างไรนะว่า
ยังมีโอกาสที่จะพบกับ
ใครคนที่เข้ารับตำแหน่ง
คนสำคัญที่สุดอีกครั้งรึ
มั่นใจได้เยี่ยงไรว่าจะได้
พบใครคนเดิมอยู่บนเส้น
ทางที่เดินไปข้างหน้ารึว่า
จะได้พบคนที่สวนทางมา
คนเดิมอีกครั้ง
เมื่อวานวันก่อนที่หวานวันนี้อาจเดินสวนทาง
ช่างเต๊อะ!นะ
ว่าการพบกันมันจะเป็น
เรื่องของฟ้ารึว่าเป็นเรื่อง
ของชะตาเรามันก่ะแค่พบ
กันกับใคร“ใหม่รึเก่า”
เปล่าประโยชน์รึเปล่านะนั่นที่จะมานอนซมเลียแผลใจ
สิ่งสำคัญที่สุดมันอยู่ที่ว่า
วันๆนั้นใจกายและชีวิตเรา
จะยังอยู่ในสภาพที่ชำรุด
ยังไม่หายรึสมบูรณ์ที่จะ
เริ่มต้นอีกครั้งเท่านั้น
โฆษณา