📂 กรงที่เปิด ความผิดที่ต้องชี้ ใครต้องรับเมื่อเสือหลุด (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1235/2567)
ตอนที่ 1 : วันที่กรงเสือไม่ควรเปิด
🧑🤝🧑 ตัวละครหลัก (ใช้นามสมมติ เพื่อให้อ่านไม่สับสน)
👦🏻 ด.ช.อานนท์
เด็กชายวัยประถม ผู้ตกเป็นผู้เสียหายจากเหตุเสือหลุดออกจากกรง เด็กธรรมดาที่มาเที่ยวสวนสัตว์พร้อมครอบครัว แต่ต้องเผชิญเหตุการณ์ที่เปลี่ยนชีวิตไปตลอดกาล
👱🏻♂️ นายรวิศ
บิดาของ "ด.ช.อานนท์" ผู้พยายามปกป้องลูกในวินาทีคับขัน และต่อสู้เพื่อความยุติธรรมในฐานะพ่อ
👩🏻🦰 นางรัตนา
มารดาของ "ด.ช.อานนท์" ผู้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดต่อหน้าต่อตา และเป็นเสียงสะท้อนของความเจ็บปวดในคดีนี้
🏢 บริษัท ไพรม์ซาฟารี จำกัด
นิติบุคคลผู้ประกอบกิจการสวนสัตว์ เปิดให้ประชาชนเข้าชมสัตว์ป่าเพื่อการท่องเที่ยว
👨💼 นายกฤตภพ
กรรมการผู้มีอำนาจลงนามแทน "บริษัท ไพรม์ซาฟารี จำกัด" ไม่ได้ดูแลเสือโดยตรง แต่เป็นผู้แทนบริษัทในทางกฎหมาย
🏢 บริษัท ประกันอาคเนย์ทัวร์ จำกัด (มหาชน)
บริษัทประกันภัยที่รับประกันความเสียหายจากอุบัติเหตุแก่นักท่องเที่ยวภายในสวนสัตว์
🐯 เช้าวันหนึ่งที่ควรเป็นความทรงจำของครอบครัว
เช้าวันนั้นเริ่มต้นเหมือนวันท่องเที่ยวธรรมดา เสียงหัวเราะของเด็ก เสียงพูดคุยของนักท่องเที่ยว และเสียงประกาศจากลำโพงภายในสวนสัตว์ ทุกอย่างดูปลอดภัยและเป็นมิตร
"ด.ช.อานนท์" จับมือพ่อแม่เดินผ่านกรงสัตว์ด้วยดวงตาเป็นประกาย สำหรับเด็กคนหนึ่ง สวนสัตว์คือโลกแห่งการเรียนรู้และความตื่นเต้น ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าไม่กี่นาทีต่อจากนั้น ความสุขจะถูกฉีกออกอย่างโหดร้าย
😱 วินาทีที่กรงเสือเปิดออก
บริเวณกรงเสือซึ่งควรเป็นพื้นที่ควบคุมอย่างเข้มงวด ประตูกรงกลับเปิดออกโดยไม่มีใครคาดคิด เสือโคร่งตัวหนึ่งพุ่งออกมาด้วยสัญชาตญาณดิบ ท่ามกลางเสียงกรีดร้องและความโกลาหล
"ด.ช.อานนท์" ถูกกัดเข้าที่ศีรษะและใบหน้า เหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นต่อหน้าพ่อแม่ของเขาในระยะเพียงไม่กี่ก้าว วินาทีนั้นไม่มีคำว่า “ท่องเที่ยว” เหลืออยู่ มีเพียงสัญชาตญาณเอาชีวิตรอดและความตื่นตระหนกสุดขีด
🔇 จากความคึกคัก สู่ความเงียบงัน
สวนสัตว์ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ กลับกลายเป็นพื้นที่แห่งความเงียบ เสียงไซเรนรถพยาบาลแทนที่เสียงเด็ก เสียงสะอื้นแทนที่เสียงท่องเที่ยว ทุกสายตาจับจ้องไปที่ร่างเล็กๆ ที่ถูกหามออกไปด้วยเลือดเปื้อนใบหน้า
ในขณะที่พนักงานสวนสัตว์รีบปิดพื้นที่ เหตุการณ์นี้ไม่ใช่อุบัติเหตุเล็กน้อย แต่มันคือสัญญาณของความผิดพลาดบางอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นตั้งแต่แรก
⚖️ คำถามที่เริ่มก่อตัวขึ้นในวันนั้น
เมื่อบาดแผลทางกายถูกส่งต่อให้แพทย์รักษา บาดแผลทางใจกลับเริ่มตั้งคำถามแทน ครอบครัวของ "ด.ช.อานนท์" ไม่ได้ถามเพียงว่า “ลูกจะรอดไหม” แต่ถามต่อไปว่า “ใครต้องรับผิด”
เสือเป็นสัตว์ดุร้าย สวนสัตว์คือผู้เปิดให้ประชาชนเข้าชม แล้วกรรมการบริษัทที่เป็นผู้มีอำนาจแทนบริษัท ต้องรับผิดด้วยหรือไม่ หรือทุกอย่างจะถูกซ่อนอยู่หลังคำว่า “นิติบุคคล”
🔍 ปลายเปิดของตอนแรก
เหตุการณ์ในวันนั้นไม่ได้จบลงที่ห้องฉุกเฉิน แต่ลากยาวเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม คำถามเรื่องความรับผิดเริ่มเดินทางจากสวนสัตว์ สู่ศาล และจากศาลชั้นต้น สู่ศาลฎีกา เพราะในคดีนี้ ไม่ได้มีเพียงเสือที่หลุดจากกรง แต่ยังมี “เส้นแบ่งความรับผิด” ที่สังคมต้องการคำตอบ
และในตอนถัดไป เราจะเริ่มแกะความจริงว่า สวนสัตว์ในนามบริษัท ต้องรับผิดอย่างไรตามกฎหมาย 🧭📜
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
