นางกาญจนา จองเดิม ครูเพชรในตมรุ่นที่ 4 ต้องฝ่าฟันบททดสอบชีวิตตั้งแต่ออกสตาร์ท ด้วยการเป็น 1 ใน 8 คนที่ถูกคัดเลือกจากผู้สมัครนับร้อยจากทั่วท้ัง 14 จังหวัดภาคใต้ในเวลานั้น

ท่ามกลางความขัดสนที่ต้องดิ้นรนหารายได้ส่งตัวเองเรียนควบคู่ไปกับการรักษาอุดมการณ์ในฐานะนิสิตจากบ้านนอก แม้ไม่ได้เรียนเก่งจนคว้าเกียรตินิยม แต่ความขยันและการปักธงในใจว่า "ต้องกลับไปพัฒนาบ้านเกิด"

คือแรงผลักดันสำคัญที่ทำให้เธอก้าวข้ามทุกอุปสรรคจนสำเร็จการศึกษาและบรรจุเป็นครูภาษาไทย ณ โรงเรียนคลองหินในปี 2536

การเริ่มต้นชีวิตครูในชุมชนมุสลิมท่ามกลางความไม่ยอมรับในเบื้องต้น กลายเป็นสมรภูมิพิสูจน์ศักดิ์ศรีของครูเพชรในตมที่เธอใช้ความจริงใจเข้าแลก เธออุทิศทั้งแรงกายและทุนทรัพย์ส่วนตัวเพื่อส่งเสริมลูกศิษย์ที่พูดภาษาไทยไม่ได้เลยให้ก้าวไปไกลถึงระดับประเทศ โดยไม่ย่อท้อต่อความลำบากหรือรายได้อันน้อยนิด

กว่าสิบปีที่เธอมุ่งมั่นทำงานหนักจนชนะใจคนทั้งชุมชน เปลี่ยนความระแวงเป็นความรักจนวันที่ย้ายจากไปมีชาวบ้านมารอส่งด้วยความอาลัย สะท้อนให้เห็นว่าหัวใจสำคัญของครูเพชรในตมคือจิตวิญญาณแห่งการเป็นผู้ให้

หากครูทุกคนยึดมั่นในอุดมการณ์เพื่อศิษย์และแผ่นดินเช่นนี้ ครูทุกคนก็คือเพชรน้ำงามที่ไม่ต่างกัน