ตอนที่ 4 : สิ่งที่หายไปโดยไม่ทิ้งร่องรอย
(บทบันทึกของคนที่ยังไม่หายดี)
บางอย่างไม่ได้จากไปอย่างเอิกเกริก
ไม่ได้ทิ้งคำลา
ไม่ได้ทำให้เกิดเสียงแตกหัก
มันแค่หายไป
เหมือนไม่เคยมีอยู่ตั้งแต่แรก
ไม่มีร่องรอยให้ตาม
ไม่มีหลักฐานให้ยืนยัน
ว่าเคยมีช่วงเวลานั้นจริง
ว่าเคยรู้สึกแบบนั้นจริง
ความทรงจำบางอย่าง
ไม่ได้เจ็บเพราะมันจบ
แต่เจ็บเพราะมันค่อย ๆ เลือน
จนไม่แน่ใจว่า
ควรเก็บไว้ตรงไหนของตัวเอง
ไม่มีภาพสุดท้าย
ไม่มีบทสรุป
มีแค่ช่องว่าง
ที่ไม่รู้จะเรียกมันว่าอะไร
บางคืน
รู้สึกเหมือนทำของสำคัญหาย
แต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร
รู้แค่ว่าหาเท่าไรก็ไม่เจอ
และไม่มีใครช่วยหาได้
การสูญเสียแบบนี้
ไม่มีพิธี
ไม่มีคำปลอบ
ไม่มีใครรู้ว่าควรเสียใจตรงไหน
เพราะต่อให้พูดออกไป
ก็ไม่มีใครเห็นสิ่งที่หายไปนั้นจริง ๆ
มันไม่ได้หายไปจากโลก
แต่มันหายไปจากชีวิต
อย่างเงียบงัน
และไม่ขออนุญาต
สิ่งที่ยากที่สุด
ไม่ใช่การยอมรับว่ามันจากไป
แต่คือการอยู่กับคำถาม
ว่าเคยมีมันอยู่หรือเปล่า
และในวันที่ไม่มีร่องรอยเหลืออยู่
เราต้องเรียนรู้
ที่จะไม่โทษตัวเอง
กับการยังรู้สึกถึงบางอย่าง
ที่พิสูจน์ไม่ได้อีกแล้ว
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
