Value ที่ไม่ได้มีสูตรสำเร็จ?
หลายวันก่อนเห็นเพจนึงเป็นเซลล์ขายบ้านบอกว่าลูกค้าที่จะซื้อบ้านงบ 8-9 ล้าน แต่ขับรถราคา 10 ล้านมาดู ทำให้เซลล์ต้องโทษตัวเองนิด ๆ ว่ามองลูกค้าผิดไป น่าจะเสนอบ้าน 20-30 ล้านให้
ทำให้นึกถึงบางกรณี แม้รายได้น้อยจนต่อเดือนไม่พอใช้ถึงขั้นเดือดร้อน แต่รู้สึกว่าการซื้อเดรสตัวละ 4 พันกว่ามันสมเหตุสมผลและราคาถูกจนต้องรีบคว้าไว้ และแปลกมากตรงที่ ด้วยกิริยาท่าทางเขา ณ ตอนนั้น ไม่ได้ทำให้เรารู้สึกว่าเขากำลังฟุ่มเฟือยเลย
บางคนใส่เสื้อผ้าถูก ๆ รถกลาง ๆ แต่นาฬิกาแพงกว่ารถ
บางคนรถหรู 6-7 ล้าน แต่คุณภาพชีวิต สภาพแวดล้อมของบ้านดูเป็นคนละเรื่องกัน
บางคนบ้านที่ดินมูลค่าสูงหลายสิบล้าน แต่แต่งตัวเชย ไม่เซตผมให้มันดี ๆ ขึ้นรถสาธารณะ
บางคนผ้าปูที่นอนเนื้อดี ๆ ไม่ซื้อ แต่ค่าหัตถการทำสวยหลายหมื่นนี่สู้ตาย
ราคาข้าวเที่ยงออฟฟิศ 90 บาท บ่นแพง แต่ซื้อกาแฟราคา 90 ต่อจากกินข้าวนี่ปกติมาก
คนเราซับซ้อนกว่าที่คิด ไม่มีอะไรเป็นสูตรสำเร็จ ไม่เหมือนในละครที่รวยก็ต้องแพงทุกอย่าง ฐานะกลาง ๆ ก็กลางไปซะหมด
สุดท้ายมันขึ้นกับว่าแต่ละคนให้ความสำคัญกับเรื่องอะไรมากกว่ากัน และเปรียบเทียบมูลค่านั้นกับอะไร
มันเลยไม่แปลกที่บางครั้งคนที่ดูไม่เหมือนเป็น target กลับกลายเป็นคนที่ตัดสินใจซื้อของเรา
แบรนด์ทุกวันนี้เลยประกาศตัวตนว่าของเราคุณสมบัติเป็นยังไง คาแรคเตอร์ image ราคาแบบไหน ใครชอบเราก็มาได้หมดยกเว้นราคาเอื้อมถึงยากเกินจริง ๆ ที่สำคัญประสบการณ์ต้องอ่านลูกค้าแต่ละแบบให้ขาด
ปล. ถ้ารูปประกอบนี้เป็นบ้านราคา 60 ล้าน คุณคิดว่าใครจะเป็นลูกค้าบ้าง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
