ซุปเปอร์โนวาชนิด 2 เป็นผลจากการยุบตัวและระเบิดอย่างรุนแรงของดาวฤกษ์มวลสูง(มวลเกิน 8 เท่าดวงอาทิตย์) ซุปเปอร์โนวาแบบแกนกลางยุบตัว(core-collapse SNe; CC SNe) ชนิดสอง สามารถสว่างกว่าการเปล่งแสงโดยรวมของกาแลคซีต้นสังกัดของมันได้ ช่วยให้นักดาราศาสตร์ได้ตรวจสอบบั้นปลายวิวัฒนาการดาว และการศึกษา CC SN e ชนิด 2 ในเอกภพยุคต้นก็น่าจะเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในการระบุแบบจำลองวิวัฒนาการดาวในยุคต้นได้
ขณะนี้ กลุ่มนักดาราศาสตร์ที่นำโดย David A. Coulter จากมหาวิทยาลัยจอห์น ฮอบกินส์ ในบัลติมอร์ มารีแลนด์ ดูเหมือนจะพบซุปเปอร์โนวาชนิด 2 จากเอกภพยุคต้นแล้ว พวกเขารายงานว่าด้วยการใช้กล้องเวบบ์สำรวจเลนส์ความโน้มถ่วง(gravitational lensing) ซึ่งนำไปสู่การปรากฏของพหูภาพจากวัตถุพื้นหลังที่ถูกขยายแสง ได้จำแนกซุปเปอร์โนวาที่น่าจะสลัวเกินกว่าจะตรวจจับได้โดยใช้เทคนิคอื่น
ในกรอบอ้างอิงหยุดนิ่ง(rest frame) อีออสมีการเปล่งคลื่นในช่วงยูวีไกลที่แปรแสง, สว่าง และเพิ่มสูง การวิเคราะห์การเปล่งคลื่นยูวีบ่งชี้ว่าอีออสเป็น Type IIP ที่อยู่ในช่วงจบของสถานะที่ราบสูง(plateau) โดยรวมแล้ว SN e IIP จะยังคงสว่าง(สูงคงที่เหมือนที่ราบสูง) ต่อไปหลังจากที่สว่างที่สุด ก่อนจะสลัวลงอย่างช้าๆ(เทียบกับ Type II-L จะมืดลงอย่างสม่ำเสมอตามเวลา)