4 ชั่วโมงที่แล้ว • ปรัชญา
วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม

ธรรมะคู่กับการประพฤติการปฏิบัติ

ธรรมะคือหน้าที่หน้าที่คือธรรมะ ก้าวไปคู่กับการประพฤติการปฏิบัติในปัจจุบัน เพราะเหตุผลว่าอดีตก็มารวมกันอยู่ที่ปัจจุบันแล้ว อนาคตที่จะไปข้างหน้าก็อยู่ที่ปัจจุบันนี้เอง ปัจจุบันนี้คือการประพฤติการปฏิบัติของเรา เอาความรู้กับการประพฤติการปฏิบัติเดินไปพร้อม ๆ กัน อันหนึ่งความรู้อันหนึ่งปฏิบัติ อันหนึ่งธรรมอันหนึ่งวินัย
ให้พวกเรารู้เข้าใจ มีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ ความสุขนั้นคือความไม่มีทุกข์ เป็นความสุขเป็นพระนิพพาน ที่เป็นความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติ ความรู้กับการปฏิบัตินั้นจะเป็นพระนิพพานในปัจจุบัน เรารู้เข้าใจเรื่องเหตุปัจจัยของความทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์
เรามีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ ชีวิตของเราก็จะเป็นพระนิพานชั่วขณะ ๆ
ให้เราทุกคนพากันรู้พากันเข้าใจนะ ปัจจุบันเราต้องมีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ เอาพระธรรมพระวินัยมาใช้มาปฏิบัติในปัจจุบัน
ปัจจุบันนี้มีเพียงครั้งเดียว ไม่มีโอกาสให้แก้ตัวได้นะ ทุกอย่างเป็นขณะ ๆ ไป
ให้เราเข้าใจ สิ่งทั้งหลายจะได้จบลงในปัจจุบัน จบลงเพียงผัสสะนี้ ความสุขกับควาสงบมันคืออันเดียวกันนะ คือความไม่มีทุกข์นะ จะเรียกว่าพระนิพพานชั่วขณะสำหรับเสขบุคคลพึงประพฤติปฏิบัติ เพื่อประพฤติปฏิบัติให้ติดต่อต่อเนื่องเพื่อเป็นพระนิพพานที่ถาวร ความรู้ความเข้าใจนี้ไม่ใช่ความจำนะ
เราต้องรู้เข้าใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างนั้นเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปเกิดจากเหตุเกิดจากปัจจัยนะ เราต้องรู้เหตุรู้ปัจจัย ความรู้นี้ถึงไม่ใช่ความจำเป็นความเข้าใจ
การประพฤติการปฏิบัติของเรานั้นอยู่ที่ปัจจุบัน ปัจจุบันนั้นแหละคือการชิงแชมป์ การชิงแชมป์นั้นอยู่ที่ปัจจุบัน การฝึกซ้อมให้แข็งแรงทั้งกายวาจากิริยามารยาทอาชีพอันนั้นคือการฝึกซ้อมนะ เพื่อให้เกิดความพร้อม มันเป็นเพียงวอร์ม
ปัจจุบันนี้มันเป็นเรื่องจิตเรื่องใจเป็นความตั้งใจ เราต้องตั้งใจตั้งเจตนา มีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ เพราะสุขใดก็สู้พระนิพพานไม่ได้ เราต้องมีพระนิพพานทางกายวาจากิริยารมารยาทมารวมลงที่ใจ ใจที่มีความสุขที่เราได้ยกเลิกวัฏฏสงสาร เราต้องพากันรู้พากันเข้าใจอย่างนี้
เราทุกคนต้องพากันหยุดทำอะไรตามใจตามอัธยาศัย อย่าให้เสียกาลเสียวลาในการประพฤติการปฏิบัติ อย่าให้เสียทรัพยากรในความเป็นมนุษย์ ที่ปล่อยโอกาสปล่อยเวลาผ่านไป คนที่เป็นคนดีนั้นมีมากนะ มีมากมายคนที่เป็นคนดี แต่ไม่มีสติไม่มีสัมปชัญญะ ไม่มีความตั้งใจในปัจจุบัน
คนที่มีปัญญานั้นมีมาก แต่ว่าขาดความตั้งใจ ไม่เห็นสิ่งที่เป็นปัจจุบันนี้สำคัญ ผู้มีปัญญามากตั้งอยู่ในความประมาท ความประมาทมันเป็นสาเหตุให้เกิดความผิดพลาดเป็นความเสียหาย มันจะพังทลายอย่างเดียวเช่นเดียวกับตึก สตง. สำนักงานตรวจเงินแผ่นดินของเมืองไทยประเทศไทยนะ มันจะเป็นอย่างเดียวกันไม่ผิดเลย
การทำหน้าที่ของเรานี้มันเป็นความดีและปัญญา ไม่ใช่อวิชชาไม่ใช่ความหลงนะ เราทุกคนต้องพากันมีความสุขในการประพฤติในการปฏิบัติในการทำหน้าที่ เพื่อให้ความดีและปัญญาได้เป็นปฏิปทาติดต่อต่อเนื่อง เป็นปัจจุบัน เป็นฟอร์มสด เป็นหน้าที่ หน้าที่ที่มีความสุข หน้าที่ที่เป็นพระนิพพาน เรามามีความสุขในการทำหน้าที่ในการทำงาน การทำงานกับการปฏิบัติธรรม ๒ อย่างนี้ต้องควบคู่กันไปเลยนะ ๒ อย่างนี้จะแยกกันไม่ได้ ความรู้ต้องคู่กับการประพฤติการปฏิบัติ
ปัจจุบันเราต้องรู้เข้าใจ ปัจจุบันเราต้องประพฤติต้องปฏิบัติ เพื่อเข้าหาฟอร์มสด สดชื่นเบิกบาน รู้ตื่นเบิกบานในปัจจุบัน ถือเอาปัจจุบันนี้เป็นสิ่งที่สำคัญ เอาการทำธุรกิจหน้าที่การงานให้เป็นพระนิพพาน ให้เป็นความสุขจากหน้าที่
ทุกคนอย่าเอาตัวตนเป็นพื้นฐาน อย่าเอาความขี้เกียจขี้คร้านเป็นพื้นฐาน ตัวตนนั้นมันจะลูบคลำในศีลในข้อวัตรข้อปฏิบัติ ที่เป็นสัญชาตญาณที่เป็นนิติบุคคลตัวตน
ตัวตนนั้นแหละคือปัญหา คือเจ้าปัญหา คือเจ้าเสือร้ายเจ้าอันตราย ผู้มีปัญญามาก ๆ ถึงต้องปฏิบัติมาก ๆ มีปัญญาเท่าไหร่ปฏิบัติเท่านั้น ให้ปัญญากับการปฏิบัติมันเสมอกัน ให้มีความสุขกับความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติ เพื่อให้ปัญญากับการปฏิบัตินั้นเสมอกันไป ผู้มีปัญญามาก ๆ ถึงต้องปฏิบัติมาก ๆ เพราะการปฏิบัติมันเป็นความสุข มันไม่มีความทุกข์อยู่แล้วเพราะมันเป็นความสุข
การปฏิบัติธรรมนั้นเป็นสติเป็นสัมปชัญญะไม่ไปตามกระแสไม่ไปตามสิ่งแวดล้อม ไม่ไปตามธาตุตามขันธ์ตามอายตนะ สิ่งทั้งหลายทั้งปวงนั้นมันจะจบลงที่ปัจจุบัน จบลงที่ผัสสะ ปัญหาต่าง ๆ นั้นก็จะกลายเป็นปัญญา เป็นปัญญานั้นเป็นคู่กับการประพฤติการปฏิบัติไปอย่างมีความสุข
เราพากันเอาความสงบและปัญญาควบคู่กันไป อันหนึ่งออกซิเจน อันหนึ่งถ่ายเทของเสียเอาคาร์บอนไดออกไซด์ออกไป เป็นปัญญาประดิษฐ์ทั้งกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ อาชีพที่มีความสุขที่สุดในโลก เพราะความสุขใดมันจะยิ่งกว่าพระนิพพานไม่มี เพราะเป็นความดีไม่หวังผลตอบแทน เพราะเราทำดีมันก็ดีอยู่แล้ว เป็นทานศีลสมาธิภาวนาที่มีความสุขไม่หวังอะไรตอบแทน มันเป็นความสุขมาก ๆ มีความสุขจริง ๆ
ให้เรารู้เข้าใจ มันเป็นความรู้ทุกข์ รู้เหตุเกิดทุกข์ รู้ข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ มีความสุขในการประพฤติการปฏิบัติ มีพระนิพพานเป็นบ้านเป็นที่อยู่ที่อาศัย ที่เกิดจากความรู้คู่กับการประพฤติการปฏิบัติในปัจจุบัน
เราจะได้เข้าถึงบางอ้อ ว่าอ้อ...ทำไมมันมีความสุขแท้ ความสุขเพราะเราทำความดีที่ประกอบด้วยปัญญา มันก็ต้องมีความสุขอย่างนี้แหละ เพราะนี้มันคือความดับไม่เหลือที่เป็นความรู้ความเข้าใจพร้อมทั้งการประพฤติการปฏิบัติที่เป็นธรรมเป็นปัจจุบันธรรม
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้พวกเราเข้าใจในเรื่องทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ เราต้องเข้าใจในเรื่องทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ เราอย่าไปหาเรื่องหาราวให้ตัวเองเป็นทุกข์ หาเรื่องหาราวให้คนอื่นเป็นทุกข์
เราทุกคนต้องรู้เข้าใจ เพื่อจะผ่านด่านอวิชชา ด่านความหลง วิบากกรรมที่เกิดมีธาตุทั้ง ๔ ขันธ์ทั้ง ๕ อายตนะ ๑๒ มันเป็นวิบากกรรมของความไม่รู้ไม่เข้าใจในเรื่องทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ ข้อปฏิบัติถึงความดับทุกข์ เราลยหาเรื่องหาราวให้กับตนเอง หาเรื่องหาราวให้กับคนอื่น
องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เรารู้เข้าใจ มีความสุขในการประพฤติในการปฏิบัติในการทำหน้าที่ ทำหน้าที่ของเราให้ดี ๆ ให้มีความสุขในการทำหน้าที่ในปัจจุบัน
เรามารู้เรื่องกรรม กฎแห่งกรรม ผลของกรรม กรรมนั้นคือความไม่รู้ไม่เข้าใจในเรื่องทุกข์ เหตุเกิดทุกข์ กรรมนั้นได้เกิดจากกายวาจากิริยามารยาทอาชีพ เราพากันมีความสุขในการสร้างบาปสร้างกรรมสร้างเวรสร้างภัยสร้างอันตรายทั้งหลายทั้งปวง ด้วยเหตุผลนี้เราต้องมารู้เรื่องกรรม กฎแห่งกรรม ผลของกรรม วิบากของกรรม
โอวาทขององค์หลวงพ่อกัณหา สุขกาโม
เมตตาให้ไว้ในเช้าวันศุกร์ที่ ๓๐ มกราคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
ณ วัดป่าทรัพย์ทวีธรรมาราม ต.วังหมี อ.วังน้ำเขียว จ.นครราชสีมา
โฆษณา