1 ก.พ. เวลา 08:00 • นิยาย เรื่องสั้น

บทที่ 2 ย้ายถิ่น

เด็กชายตัวน้อยอายุราว 9 ขวบ มีคุณน้าที่คนจีนเรียกว่ากระไรก็จำได้ไม่แม่นหมายถึงผู้เขียนที่ไม่ถนัดด้านภาษาจีนเรียกว่า อาโก..ถ้าสอบถามได้ความจะเข้ามาแก้ไขนะคะสาเหตุของการที่ต้องย้ายถิ่น พี่เปี๊ยกเล่าว่าเพราะว่าแม่เริ่มมีน้องๆมากขึ้นทยอยเกิดมา จนพ่อแม่เลี้ยงไม่ไหวก็ต้องเอาลูกๆไปให้คุณตาคุณยาย (อากง อาม่า)ช่วยเลี้ยง โดยมีคุณน้ามารับ..วันที่เดินทางออกมาจากคลองสิบสาม อาโกวเป็นคนปั่นจักรยานพี่เปี๊ยกคนซ้อนท้ายมา ปั่นเลาะคันนามาแล้วมาขึ้นรถโดยสารประจำทางตั้งแต่เช้ามืด
แล้วอาโกก็จับอาเปี๊ยกเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่เอี่ยมอ่อง
ด้วยชุดเดิมนั้นดูยับเยินมากไป เด็กชายตัวน้อยๆที่ต้องจากอ้อมอกของแม่คงจะเหงาและหว้าเหว่ จับมืออาโกแน่น แต่เต็มไปด้วยความกล้าหาญพร้อมเผชิญกับโลกใหม่ ...ถึงอำเภอท่าตะโก จังหวัดนครสวรรค์ในเวลาพลบค่ำ ชีวิตหลานเจ็กโรงงานเส้นก๋วยเตี๋ยวในตลาดชื่อ "ไทยนิยม"ได้เริ่มขึ้นแล้วตั้งแต่บัดนั้น..พี่เปี๊ยกบอกฉันว่าไม่ชอบเลยเวลาได้ยินใครเรียกขานแบบนั้น อาเปี๊ยกของอาม่าเป็นที่สนิทเสน่หาของอาม่าอย่างมาก อาเปี๊ยกมังเรียงเก่ง...ตามสำเนียงชาวจีนพูดไทย
อากงอพยพมาจากเมืองจีน ฉันถามพี่ว่า มณฑลใหน.พี่ตอบว่าไม่รู้ลืมถาม แต่มีสกุลแซ่อุ้ย
พี่เปี๊ยกบอกว่าอยู่คลองสิบสามก็เป็นหัวแหวนของแม่คือเป็นที่รัก มาอยู่ท่าตะโกก็เป็นที่รักของอาม่า เมื่อยามมีงานงิ้วประจำปีของอำเภอ อาม่าที่ชอบดูงิ้ว เด็กชายเปี๊ยกจะเป็นผู้ยกเก้าอี้ไปให้อาม่านั่งชมงิ้ว ดูไปก็จะชมถึงความสวยงามของตัวละครนั้นว่าสวย เป็นภาษาจีนไม่ขาดปาก ที่ฉันอาจไม่สันทัดในการถ่ายทอด...พี่เปี๊ยกบอกว่าถ้าอาม่าได้มีชีวิตมาพบฉัน จะต้องบอกว่าอาเปี๊ยกแฟนลื้อสวยมาก ต้องกลับมาแก้คำเป็นภาษาจีนให้ได้คะ เป็นความภาคภูมิใจอย่างหนึ่งที่คนรักมองฉันด้วยสายตาที่สวยงามและมีเมตตาอย่างเหลือล้น
อาม่าเป็นคนประหยัดและมัธยัสถ์ แต่ถ้าหลานๆจะกินอะไรจะให้กินเต็มที่ ส่วนตัวท่านนั้นจะกินแค่เกี๊ยมฉ่ายกับข้าวต้มเท่านั้น พี่เปี๊ยกรักและผูกพันกับอาม่ามาก เล่าเรื่องราวไปยิ้มอย่างเป็นสุข. พี่เปี๊ยกมักจะถูกใช้ให้ไปส่งเส้นหมี่เส้นก๋วยเตี๋ยว ไปร้านโน้นร้านนี้อยู่เสมอ และไม่เคยเกี่ยงงอน บ้านห้องแถวไม้ สองชั้นแห่งความสุขนั้นทำให้ฉันตั้งปณิทานว่าสักวันฉันต้องไปเยือนบ้านพี่ให้ได้
ความทรงจำที่เด่นชัดของพี่ เล่าต่อไปว่า พี่ยังจำกระบวนการทำเส้นก๋วยเตี๋ยวได้นะ หมักข้าว บดแป้ง ถ้าเส้นหมี่ก็มีใส่ไข่ด้วย..ฉันจำไม่ได้หมดหรอกคะมันละเอียดซะจนนำมาบรรยายได้ไม่หมด แถมยังจำวิธีการทำลูกชิ้นได้อีก...ให้ทำตอนนี้ก็ยังทำได้ พี่ยิ้มกว้างให้ฉันอย่างโอ้อวด
โฆษณา