1 ก.พ. เวลา 09:18 • นิยาย เรื่องสั้น

บทที่ 3 การศึกษา

เมื่อมาอยู่ที่อำเภอท่าตะโก พี่เปี๊ยกได้เข้าเรียนที่โรงเรียนอนุบาลประจำอำเภอ และเรียนเก่ง จนกระทั่งเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนท่าตะโก ซึ่งเขารักและผูกพันธ์กับโรงเรียนนี้มาก เขาจะชี้ชวนให้ฉันดู น้องเห็นภูเขาหลังโรงเรียนนั่นไหม พี่เคยไปเดินเล่นไปปีนต้นไม้เอาข้าวไปกินบนต้นไม้..ฉันมองตามสิ่งที่เขาให้ดูนั้นด้วยความรัก เห็นหนุ่มน้อยหน้าตานิ่งๆเดินมุ่งมั่นในโรงเรียนไปเรียนด้วยขยัน และอดทน
พี่บอกฉันว่าเขาชอบเรียนคณิตศาสตร์ โดยเฉพาะพืชคณิต ซึ่งต่างกับฉันซึ่งเป็นไม้เบื่อไม้เมากับวิชานี้ นั่งเรียนมองไปที่ครูสอนหน้าห้อง กลับนั่งแช่งชักขอให้เจ้าของทษฎี คณิตถ้าฉันเข้ามุดอดีตไปได้ ฉันจะไปฆ่าแกร..พวกแกทำให้ฉันปวดหัว.รู้สึกอึดอัดทุกครั้งเมื่อถึงวิชานี้...พี่เรียนเก่งจนขึ้นชื่อของโรงเรียนและในตัวอำเภอผลการเรียนได้ที่1ที่ 2ในบางปีแข่งกับเพื่อนที่มีอาชีพเป็นแพทย์ในปัจจุบัน ฉันตั้งใจฟังการเล่าเรื่องราวในชีวิตของเขาด้วยความสนใจจากลูกหลานชาวจีนแดนมังกรโพ้นทะเล ฟังไปด้วยใจที่เปี่ยมรักและชื่นชม
พี่เล่าว่า อาม่าชอบไปดูงิ้ว หลานชายแอบไปหลงรักนางเอกงิ้ว ต้องไปแอบดูหน้านางเอกอยู่บ่อยๆ แต่ก็แห้วเพราะจีบสาวไม่เป็น อยู่โรงเรียนแอบชอบสาวคนใหน อยากพูดคุยกับเขา ดันไปชวนเขาทำการบ้านซะนี่..แห้วไปกินทุกครั้งไป...
โฆษณา