8 ก.พ. เวลา 16:05 • นิยาย เรื่องสั้น

ผมอยากให้ทุกคนหุบปาก!!! (ep.2)

หลังจากนั้นเพื่อนกับผมจึงลาออก สาเหตุที่เพื่อนลาออกตามเพราะเขาไม่สามารถไปคนเดียวได้ เขาบอกว่าไม่รู้จะไปยังไง เนื่องจากบ้านเพื่อนมันอยู่สระบุรีแต่ที่ทำงานอยู่แก่งคอยและมันไม่มีรถส่วนตัว หลังจากนั้นเราก็หางานอื่นกันแต่ว่าก็ไม่ได้สักที
หลังจากลาออกนั้น 2-3วัน วันที่ 8 ก.พ.2569 ปู่ของผมก็ลงมาสระบุรี เดิมทีเขาอยู่โคราชแต่บางครั้งก็ลงมาสระบุรีบ้าง คงมีสาเหตุอะไรสักอย่าง เขาบ่นผม มีหลายคำมากที่เขาบ่นแต่สมองของผมเลือกที่จะปิดกลั้นและหูทวนลมใส่แต่ประโยคที่เด่นชัดขึ้นมา คือ ประมาณคิดว่าจะอยู่เฉย ๆ ได้
โดยไม่ต้องทำงานใช่มั้ย อยู่อย่างสบายใจเฉิบให้พ่อเลี้ยงให้
ไอสัสหุบปากดิไม่ว่าใครหน้าไหนก็ตามทั้งพ่อที่โกรธแฟนที่บล็อกจนต้องกินเหล้าและมาบ่นกูนะ เอาแต่พูดเรื่องเดิม ๆ อยู่ได้ เรื่องหาแฟนเดี๋ยวกูจัดการเองอีห่า เอาแต่พูดอยู่นั่นแหละว่าต้องเรียนให้จบก่อนค่อยมีแฟน มีแล้วก็พามาพบพ่อด้วยถ้ามันไม่มาก็แปลว่ามันไม่จริงจัง หุบปากดิไอปู่เหี้ยเอาแต่ติคนอื่นอยู่นั่นแหละไม่เคยช่วยแก้ปัญหาเลย จะย้ำอะไรนักหนาอีห่า เหมือนชีวิตตัวเองดีมากมั้งเกาะอาชีพเมียตัวเองแดกเนี่ย จนป่านนี้ลูกหลานทุกคนถึงเอือมระอาไงไอห่า
หุบปากดิคุณย่าของเพื่อนหาเรื่องติได้แม่งทุกอย่างแหละอีสัส อยู่ดี ๆ ก็ติเพื่อนกูเป็นควยไร
หุบปากดิพี่ชายที่ขี้บ่นเพราคนในทีมในเกมไม่ได้ดั่งใจนะมันน่ารำคาญ!!!!
ไอสัสไอสัสไอสัสไอสัสไอสัสไอสัสไอสัสไอสัสไอสัสไอสัสไอสัสไอสัส
ไอ้ห่า!
โฆษณา