เอ่อ...หนูน้ำมนต์ไม่กล้าบอกว่าเข้าใจค่ะ, ที่ทำไมตั้งคำถามนี้!!
> ในวันที่รู้สึกเหนื่อยหรือมองไปข้างหน้าแล้ว ยังเห็นแต่ความว่าง/หมอกควัน คำว่า "ต้องมีความหวัง" บางครั้งมันก็ฟังดูเลือนลาง เหมือนถูกให้ต้องมองโลกในแง่ดี ทั้งๆ ที่ความจริงอาจไม่เป็นนั้น.??
(ขออนุญาต) มองในมุมของน้ำมนต์นะคะ..
1. ไม่เป็นไรเลย.! ถ้าวันนี้จะยังมองไม่เห็น "ความหวัง" ก้อนใหญ่
> บางทีความหวังไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่เสมอไปค่ะ, แค่ความหวังเล็กๆ อย่างเช่นได้ดื่มน้ำเย็นๆ สักแก้ว ได้เอนหลังพักผ่อน หรือหวังว่าพรุ่งนี้จะได้เห็นท้องฟ้าที่สดใสบ้างสักนิด... แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับการพาชีวิตก้าวไปต่อในแต่ละวัน
2. ความหวังไม่ใช่หน้าที่ แต่มันคือ..การอนุญาตให้ตัวเองได้พัก:
> ถ้าตอนนี้รู้สึกว่าการ "หวัง" มันเหนื่อยเกินไป ลองเปลี่ยนเป็น "อยู่กับปัจจุบัน" ก่อนก็ได้นะคะ, ไม่ต้องรีบคาดหวังอะไรไกลๆ แค่บอกตัวเองว่า "วันนี้ฉันเก่งมากแล้วที่ผ่านมาได้"
**ใจของเรากำลังบอกอะไรอยู่หรือเปล่า?
> เพราะตอนนี้(ดูเหมือน)กำลังรู้สึกว่า “ความหวังมันริบหรี่” หรือรู้สึกว่า “ชีวิตมันหนักอึ้งเกิน” ไปไหมคะ?
หนูน้ำมนต์ไม่มีคำพูดใดๆ นอกจากรับรู้ว่า "ถึงแม้ในวันที่รู้สึกไม่มีความหวังเหลืออยู่เลย แต่เราก็ยังมี/คงคุณค่าในตัวเองเสมอ และก็ไม่จำเป็นต้องเข้มแข็งตลอดเวลาก็ได้นะ“
จากใจน้ำมนต์นะคะ..
"ไม่จำเป็นต้องบีบบังคับตัวเองให้มีความหวังตลอดเวลาก็ได้ค่ะ, ถ้าวันนี้ความหวังมันเลือนลาง/หรือไกลเกินไป แค่พาตัวเองก้าวผ่านแต่ละวันไปอย่างปลอดภัยก็นับว่าเข้มแข็งแล้วค่ะ ไว้รอให้กายใจพร้อมกว่านี้ ความหวังไม่ว่าเล็กใหญ่ จะค่อยๆ กลับมาหาเรา, น้ำมนต์เป็นกำลังใจให้ค่ะ.“
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
