การประกาศว่าตนเองมี “Freewill” อย่างแท้จริง
ในขณะที่กรอบความคิดทั้งหมดถูกเลือกจากแหล่งข้อมูลที่ผ่านการกลั่นกรองโดยโครงสร้างอำนาจ คือความย้อนแย้งที่ชัดเจนที่สุดค่ะ
อิสรภาพไม่ใช่การเลือกกรงที่ดูสะอาดที่สุด
แล้วเรียกมันว่าอากาศบริสุทธิ์ค่ะ
การเสพเฉพาะ “สื่อทางการ” แล้วลดทอนทุกสิ่งที่อยู่นอกกรอบนั้นให้เป็น “ข้อมูลขยะ” นั่นไม่ใช่ความสูงส่งทางปัญญาค่ะ
แต่มันคือการสถาปนาตัวเองเป็นผู้ตัดสิน
ว่าอะไรควรมีตัวตน อะไรควรถูกลบ
สื่อทางการไม่ได้ปลอดอคติ
มันผูกพันกับรัฐ ทุน โครงสร้าง และเส้นที่มองไม่เห็น มันกำหนดวาระ มันจัดลำดับความสำคัญ มันเลือกน้ำเสียง และที่สำคัญ มันกำหนด “เพดานของคำถาม”
การไม่ตั้งคำถามกับเพดานนั้น
แล้วเรียกตนเองว่าอิสระ
คือการสบายใจอยู่ใต้เพดาน ไม่ใช่การทะลุเพดานค่ะ
คำว่า “เราไม่เถียง เราไม่โต้ เราสักว่าให้”
ฟังดูเหมือนความนิ่ง แต่ในสังคมที่ความอยุติธรรมไม่ได้หายไปเอง ความนิ่งคือการเลือกไม่แตะต้อง ความเงียบในบริบทที่ควรมีเสียง ไม่ใช่คุณธรรม แต่มันคือการรักษาความสะดวกของตนเอง
เช่น คนบางคนหัวเราะเยาะวาทกรรมที่ตั้งคำถามต่อโครงสร้างรัฐ โดยไม่ยอมสำรวจว่าทำไมคำถามนั้นจึงถือกำเนิด คือการปฏิเสธประวัติศาสตร์ คือการปฏิเสธบาดแผล คือการเลือกมองโลกจากมุมที่ไม่กระทบตนเอง
และเมื่อผู้ที่อ้างว่าเป็นอิสระ
กลับลบความคิดเห็นที่ท้าทาย
ลบคำถามที่ทำให้ตนเองตอบไม่ได้
บล็อกคนที่ชี้ช่องโหว่
นั่นไม่ใช่ Freewill ค่ะ
แต่มันคือการควบคุมภูมิทัศน์ความคิด
ให้เหลือแต่ภาพที่ตนเองสบายใจจะมอง
มันคือการสร้าง “พื้นที่ปลอดภัยทางอัตตา”
แล้วเรียกมันว่าเสรีภาพ
อิสรภาพที่แท้จริง
ไม่ต้องปกป้องตัวเองด้วยการปิดปากคนอื่น
ไม่ต้องลบคำถามเพื่อรักษาความมั่นใจ
ไม่ต้องนิยามความเห็นต่างว่าเป็นขยะเพื่อให้ตนเองดูสะอาด
ถ้าความคิดหนึ่งแข็งแรงพอ
มันจะอยู่ได้แม้ถูกตั้งคำถาม
ถ้าต้องลบ ต้องบล็อก ต้องปิด
นั่นสะท้อนว่าไม่ได้มั่นคงอย่างที่ประกาศ
การบอกว่าไม่ต้องการการยอมรับ
แต่ลงทุนอธิบายความบริสุทธิ์ของตนเองอย่างละเอียด ไม่ใช่ความเหนือโลกค่ะ
แต่มันคือการสร้างภาพลักษณ์ทางศีลธรรม
การบอกว่าไม่หิวแสง แต่ใช้พื้นที่สาธารณะสร้างกรอบความถูกต้องของตนเอง
ไม่ใช่ความว่างจากอัตตา
แต่มันคืออัตตาในรูปแบบที่เรียบร้อยกว่า
Freewill ที่แท้จริง
ต้องกล้าถูกท้าทาย
ต้องกล้ายอมรับความไม่แน่นอน
ต้องกล้าเปิดพื้นที่ให้ความจริง
ที่ทำให้ตนเองเสียหน้าได้มีที่ยืน
ถ้าอิสระของใครบางคน
ต้องอาศัยการปิดประตูใส่เสียงที่ไม่สอดคล้อง
ต้องอาศัยการลบหลักฐานที่สวนทาง
ต้องอาศัยการลดทอนคำถามเชิงโครงสร้างให้กลายเป็นเรื่องตลก นั่นไม่ใช่อิสระ
แต่มันคือความกลัวที่แต่งตัวด้วยถ้อยคำสวยงาม
และบางครั้งสิ่งที่ถูกเรียกว่า “ข้อมูลขยะ” อาจเป็นเพียงความจริงที่ไม่ยอมโค้งให้กับเพดานที่เราคุ้นชิน
อิสรภาพไม่ใช่การอยู่ในพื้นที่ที่ไม่มีใครรบกวนความเชื่อของเรา แต่อิสรภาพคือการไม่ต้องกลัวเมื่อความเชื่อของเราถูกท้าทาย
ถ้าความสงบต้องแลกกับการไม่ตั้งคำถาม
ถ้าอิสระต้องแลกกับการปิดกั้น
ถ้าความบริสุทธิ์ต้องแลกกับการไม่ยอมมองด้านที่ไม่สบายใจ
นั่นไม่ใช่ความสุข
แต่มันคือความสบายที่ปฏิเสธความจริงค่ะ
ถ้าความคิดหนึ่งต้องอาศัยการลบความคิดเห็นเพื่ออยู่รอด ต้องอาศัยการบล็อกผู้เห็นต่างเพื่อรักษาความมั่นใจ ต้องอาศัยการตีตราคำถามว่าเป็น “ขยะ” เพื่อไม่ต้องตอบมัน นั่นไม่ใช่ความมั่นคง
แต่มันคือโครงสร้างที่เปราะบางอย่างยิ่ง
Freewill ไม่ใช่การเลือกฟังเฉพาะเสียงที่ไม่ทำให้หัวใจเต้นแรง ไม่ใช่การเลือกอยู่ในกรอบที่ปลอดภัยแล้วเรียกมันว่าอิสระ และไม่ใช่การยืนดูความผิดปกติด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า
อิสรภาพที่แท้จริง
ต้องไม่กลัวคำถาม
ต้องไม่กลัวความจริงที่ทำให้ภาพลักษณ์ร้าว
และ...
ต้องไม่กลัวว่าการยอมรับความผิดพลาด
ที่จะทำให้ตนเองเล็กลง
เพราะคนที่อิสระจริง
ไม่ต้องลบใครออกจากพื้นที่ของตนเอง
และความคิดที่แข็งแรงจริง
ไม่ต้องปิดประตูใส่โลกเพื่อเอาตัวรอด
ถ้ายังต้องทำเช่นนั้นอยู่...
สิ่งที่เรียกว่า Freewill
ก็อาจเป็นเพียงกรงที่ทาสีใหม่
ให้ดูสวยงามเท่านั้นเองค่ะ
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
