ชื่อบท: อุบัติเหตุที่จุดจบสวยงาม
ตัวละคร:
เก่ง (25 ปี): พนักงานส่งของ ขยัน สุภาพ
ฟ้า (24 ปี): หญิงสาวขับรถเก๋ง จิตใจดี ขี้ตกใจแต่รับผิดชอบ
ฉากที่ 1: ถนนยามบ่าย
(บรรยากาศถนนที่การจราจรเบาบาง เก่งขี่มอเตอร์ไซค์บรรทุกกล่องพัสดุเต็มท้ายรถ)
เก่ง: (บ่นกับตัวเอง) อีก 3 หลังสุดท้าย... ฮึบไว้ตัวเรา!
(จังหวะที่เก่งเลี้ยวโค้ง กล่องพัสดุกล่องหนึ่งหล่นลงจากท้ายรถ เก่งเบรกกะทันหัน จอดรถข้างทางแล้วรีบวิ่งลงไปเก็บของกลางถนน)
เก่ง: เฮ้ย! ของลูกค้า!
(ในขณะที่เก่งกำลังก้มเก็บของ รถเก๋งของฟ้าขับมาพอดี เธอเบรกไม่ทัน! เสียงเบรกดังสนั่น เอี๊ยดดด! ตามด้วยเสียงกระแทก ปึ้ก!)
เก่ง: โอ๊ยยยย! (ล้มลงกุมขาตัวเองด้วยความเจ็บปวด)
ฉากที่ 2: โรงพยาบาล
(เก่งนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ขาข้างซ้ายเข้าเฝือกหนาเตอะ ฟ้านั่งอยู่ข้างเตียงด้วยสีหน้ากังวลและรู้สึกผิด)
ฟ้า: คุณเก่ง... ฟ้าขอโทษจริง ๆ นะคะ ฟ้ามองไม่เห็นจริง ๆ ค่ะ พอเห็นอีกทีคุณก็อยู่หน้ารถแล้ว
เก่ง: (ยิ้มแห้ง ๆ) ไม่เป็นไรครับคุณฟ้า ผมเองก็รีบจนไม่ได้ดูรถให้ดี ขาหักแค่นี้... หมอบอกพักเดือนเดียวก็เดินได้แล้วครับ
ฟ้า: ยังไงฟ้าก็นอนไม่หลับค่ะถ้าไม่รับผิดชอบให้ถึงที่สุด เดี๋ยวเราไปสถานีตำรวจกันนะคะ ไปลงบันทึกประจำวันไว้ก่อน ฟ้าจะจัดการเรื่องค่ารักษาให้ทั้งหมดค่ะ
ฉากที่ 3: สถานีตำรวจ
(เก่งนั่งรถเข็น โดยมีฟ้าเป็นคนเข็นให้ ทั้งคู่เดินออกมาจากห้องร้อยเวรหลังจากเซ็นเอกสารเรียบร้อย)
ฟ้า: นี่ค่ะคุณเก่ง (ยื่นซองเงินให้) ค่ารักษาพยาบาลฟ้าจ่ายให้โรงพยาบาลไปแล้ว ส่วนนี่คือเงิน 150,000 บาท เป็นค่าทำขวัญและค่าเสียรายได้ที่คุณต้องหยุดงานนะคะ
เก่ง: (ทำท่าปฏิเสธ) โห คุณฟ้า มันเยอะไปครับ จริง ๆ แค่ค่าหมอก็เกรงใจจะแย่แล้ว
ฟ้า: รับไว้เถอะค่ะ ถือว่าเป็นน้ำใจจากฟ้า ไม่งั้นฟ้าคงรู้สึกผิดไปตลอดชีวิตแน่ ๆ เลยนะคะ
เก่ง: (รับซองมาอย่างซึ้งใจ) ขอบคุณมากนะครับคุณฟ้า คุณเป็นคนขับรถที่นิสัยดีที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอเลย
ฉากที่ 4: หน้าสถานีตำรวจ
(ฟ้าช่วยพยุงเก่งขึ้นรถแท็กซี่ที่เธอกดเรียกให้)
ฟ้า: ดูแลตัวเองดี ๆ นะคะคุณเก่ง อย่าเพิ่งรีบกลับไปยกของหนักล่ะ
เก่ง: ครับผม ขอบคุณอีกครั้งนะครับคุณฟ้า... เอ้อ! ถ้าหายดีแล้ว ผมขออนุญาตส่งไลน์ไปบอกนะครับ จะได้รู้ว่าผมหายซ่าแล้ว!
ฟ้า: (หัวเราะ) ได้เลยค่ะ ฟ้าจะรอนะคะ โชคดีค่ะคุณเก่ง!
(รถแท็กซี่เคลื่อนตัวออกไป ทั้งคู่โบกมือให้กันด้วยรอยยิ้ม ความขัดแย้งจบลงด้วยมิตรภาพที่เริ่มต้นขึ้น)
ตอนที่ 2
ชื่อบท: อุบัติเหตุรัก...กับดักหัวใจ
ฉากที่ 1: ร้านเหล้ายามค่ำคืน
(เก่งในชุดดูดีขึ้น นัดฟ้ามาดื่มเพื่อขอบคุณที่ช่วยเรื่องอุบัติเหตุ ทั้งคู่นั่งอยู่ในมุมสลัว เสียงดนตรีคลอเบาๆ)
เก่ง: (รินเหล้าให้ฟ้า) วันนั้นถ้าไม่ได้คุณฟ้าช่วย ผมคงลำบากแน่ วันนี้ผมขอเลี้ยงคืนนะครับ
ฟ้า: (ยิ้มหวาน เริ่มหน้าแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์) คุณเก่งก็น่ารักเกินไปค่ะ ฟ้าแค่ทำในสิ่งที่ควรทำเอง
(เก่งมองฟ้าด้วยสายตาคลั่งรัก เขาตกหลุมรักเธอตั้งแต่เห็นที่โรงพยาบาลแล้ว และวันนี้เขาก็ตั้งใจจะ "รุก" เพื่อขยับความสัมพันธ์)
ฉากที่ 2: ความเผลอเรอในคืนเหงา
(ทั้งคู่ดื่มหนักจนแทบประคองสติไม่อยู่ ฟ้าพิงหัวลงบนไหล่เก่ง เก่งประคองเธอออกมาที่รถ)
เก่ง: คุณฟ้า... บ้านอยู่ที่ไหนครับ? ผมว่าคุณไม่ไหวแล้วนะ
ฟ้า: (พึมพำ) ไม่อยากกลับบ้าน... ไม่อยากอยู่คนเดียว...
(ด้วยความรักที่บังตาและความเมา เก่งตัดสินใจขับรถเลี้ยวเข้า "ม่านรูด" แห่งหนึ่งเพื่อพักผ่อน แต่บรรยากาศและอารมณ์ที่พาไป ทำให้คืนนั้นทั้งคู่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกันด้วยความเสน่หา)
ฉากที่ 3: เช้าวันใหม่ในห้องพัก
(แสงแดดส่องผ่านผ้าม่าน ฟ้าตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของเก่ง เธอตกใจเล็กน้อยแต่ก็เห็นเก่งที่ตื่นอยู่ก่อนแล้วมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรับผิดชอบ)
เก่ง: ฟ้า... ผมขอโทษที่เรื่องมันเลยเถอะ แต่ผมรักฟ้าจริงๆ นะครับ รักตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน
ฟ้า: (เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสบตาเก่ง) เก่งจะรับผิดชอบฟ้ายังไงคะ?
ฉากที่ 4: การขอแต่งงานที่เรียบง่าย
(เก่งคุกเข่าลงข้างเตียง แม้จะยังอยู่ในชุดเมื่อคืน แต่แววตามั่นคงมาก)
เก่ง: ผมอาจจะเป็นแค่คนส่งของ ไม่ได้ร่ำรวยอะไร... แต่จากวันนี้ไป ผมจะทำทุกอย่างให้ฟ้ามีความสุขที่สุด ผมไม่อยากเป็นแค่คนรู้จักแล้ว
เก่ง: "แต่งงานกับผมนะครับฟ้า"
ฟ้า: (น้ำตาคลอ พยักหน้ายิ้ม) ค่ะ... ฟ้าจะลองเชื่อใจเก่งดูสักครั้ง
ตอนที่ 3
ชื่อบท: วิวาห์เลือด...คำสาปนิรันดร์
ฉากที่ 1: งานแต่งงานที่แสนหวาน
(บรรยากาศงานแต่งงานในสวนสวยงาม เก่งในชุดสูทสีขาวและฟ้ายืนอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ ทั้งคู่กำลังแลกแหวนกันด้วยรอยยิ้มท่ามกลางแขกเหรื่อ)
เก่ง: ผมสัญญาว่าจะรักและดูแลฟ้าไปจนลมหายใจสุดท้าย
ฟ้า: (น้ำตาคลอด้วยความสุข) ฟ้าก็เหมือนกันค่ะเก่ง...
ฉากที่ 2: แขกที่ไม่ได้รับเชิญ
(ในขณะที่ทั้งคู่กำลังจะจูบกัน "บาส" แฟนเก่าของฟ้า ปรากฏตัวขึ้นในชุดดำที่ดูซอมซ่อ แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและขาดสติ เขาชักปืนออกมาเล็งไปที่เวที)
บาส: (ตะโกนเสียงดัง) มึงแย่งของของกูไป! ถ้ากูไม่ได้... ใครหน้าไหนก็ต้องไม่ได้ทั้งนั้น!
(เสียงปืนดังขึ้น ปัง! ทุกอย่างหยุดชะงัก ฟ้าผลักเก่งออกไปและรับกระสุนเข้าที่หน้าอกแทน ร่างของเธอล้มลงจมกองเลือดต่อหน้าต่อตาเก่ง)
เก่ง: ฟ้า!!! (ประคองร่างฟ้าไว้ในอ้อมแขนอย่างบ้าคลั่ง)
ฉากที่ 3: บทสรุปของคนเลว
(ตำรวจพุ่งเข้าชาร์จตัวบาสที่พยายามจะยิงตัวตายตามแต่กระสุนหมด บาสถูกลากตัวออกไปในสภาพที่หัวเราะเหมือนคนเสียสติ)
ตำรวจ: (พูดขณะใส่กุญแจมือ) มึงเตรียมตัวไปเน่าในคุกตลอดชีวิตเถอะไอ้บาส!
(บาสถูกพิพากษาจำคุกตลอดชีวิต ทิ้งให้ความทรงจำที่สวยงามพังทลายลง)
ฉากที่ 4: ความเงียบเหงาที่สุสาน
(เวลาผ่านไป 1 ปี เก่งในชุดดำถือช่อดอกไม้สีขาวมาวางหน้าหลุมศพของฟ้า เขาดูซูบผอมและแววตาไร้ความรู้สึก)
เก่ง: (ลูบรูปบนป้ายหลุมศพ) ฟ้าครับ... วันนี้ครบปีแล้วนะ ผมยังจำกลิ่นหอมของฟ้าในวันแต่งงานได้อยู่เลย...
(เพื่อนสนิทของเก่งเดินเข้ามาหาและตบไหล่เบา ๆ)
เพื่อน: เก่ง... เปิดใจให้ใครบ้างเถอะว่ะ ฟ้าเขาคงไม่อยากเห็นมึงเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิตหรอก
เก่ง: (ส่ายหน้าเบา ๆ สายตายังจ้องที่รูปของฟ้า) หัวใจของผมมันตายไปพร้อมกับฟ้าในวันนั้นแล้วว่ะ... ผมจะไม่ขอมีใครอีก ความรักของผมมันเริ่มที่ฟ้า และมันก็จะจบที่ฟ้าคนเดียว
ฉากที่ 5: ตอนจบ
(เก่งเดินหันหลังออกจากสุสานเพียงลำพัง ท่ามกลางท้องฟ้าที่มืดครึ้ม เขาขี่มอเตอร์ไซค์คันเดิมออกไปสู่ถนนที่อ้างว้าง พร้อมกับคำสาบานในใจว่าจะครองตัวเป็นโสดเพื่อระลึกถึงผู้หญิงที่เขารักที่สุดตลอดไป)
--- จบบริบูรณ์ ---
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
