Midnight Diner UB: Ep 05
"เค้กวิวาห์... ไส้บอระเพ็ด"
🙂 ฝากติดตามและแชร์ ถ้าชอบ งานเขียนชุด #เมื่อผมเป็นมาสเตอร์midnightdinerUB ด้วยนะครับ
Midnight Diner UB: Intro
(เสียงพัดลมเพดานหมุนเอื่อยๆ ตัดกับเสียงแมลงวันบินหึ่งๆ... อากาศร้อนอบอ้าวผิดฤดู เหมือนธรรมชาติกำลังประท้วงความวิปริตของมนุษย์)
[Monologue เปิดร้าน]
"ลมหนาวเมื่อวันวาน... เป็นแค่ 'เดโม' ที่หลอกให้เราตายใจ
วันนี้ความจริงปรากฏ... อากาศร้อนระอุจนเหงื่อกาฬไหลย้อย เหมือนนรกที่เปิดประตูต้อนรับคนบาปในเมืองหลวง ข่าวประกาศก้องว่า 'ดีลจบแล้ว‘
สีแดง สีน้ำเงิน และสีฝุ่นจางๆ... ผสมปนเปกันจนกลายเป็นสีทึมๆ ที่ดูไม่ออกว่าเป็นสีอะไรกันแน่
ณ ร้านอาหารเล็กๆ แห่งนี้... ผมเตรียมจานเปล่าไว้รอรับ 'คู่บ่าวสาว' หมาดๆ ที่กำลังหิวโซ
เวลาทำการ: เที่ยงวัน ยัน เที่ยงคืน
เมนูคืนนี้: 'เค้กวิวาห์หน้าฉ่ำ'... ดูภายนอกหวานหยดย้อย แต่ใครจะรู้ว่าไส้ข้างใน... พ่อครัวเขาใส่อะไรลงไปบ้าง?
กติกา: เบียร์ 1 ลัง... และห้ามพูดคำว่า 'ไม่เอานั้น ไม่เอานี่' หรือ 'ไม่ร่วมพรรค' ให้ได้ยิน... เพราะผมไม่อยากเห็นใครสำลักคำพูดตัวเองตายคาโต๊ะ"
Midnight Diner UB: Ep 05
"เค้กวิวาห์... ไส้บอระเพ็ด"
(เสียงรถขบวนแห่... เอ้ย! รถตู้หรูจอดเทียบหน้าร้าน ประตูเปิดออกพร้อมเสียงหัวเราะร่าเริงที่ดู 'ฝืนๆ')
กลุ่มชายฉกรรจ์ 2 กลุ่มเดินกอดคอกันเข้ามา...
กลุ่มแรกใส่ "เสื้อเชิ้ตแดง" ทับด้วยสูทหรู
กลุ่มสองใส่ "เสื้อเชิ้ตน้ำเงิน" ทับด้วยสูทภูมิฐาน
และมี "กลุ่มคนตัวเล็กๆ" อีก 3-4 คน เดินห้อยท้ายตามมาต้อยๆ คอยถือกระเป๋า ถือรองเท้าให้
"มาสเตอร์! ปิดร้านฉลอง!" เฮียแดง (หัวหน้ากลุ่มแดง) ตะโกนเสียงดัง "วันนี้วันดี! พี่น้องกลับมารักกันแล้วโว้ย!"
"ใช่ๆ!" เฮียน้ำเงิน (หัวหน้ากลุ่มน้ำเงิน) หัวเราะพลางตบไหล่เฮียแดงดังปึก "เลิกทะเลาะกันเพื่อชาติ! มาสเตอร์! จัดเมนูมงคลมาเลย! เอาเค้กที่ใหญ่ที่สุดในร้าน!"
ผมยืนกอดอก มองดูภาพ "รักปาฏิหาริย์" ตรงหน้าด้วยสายตาว่างเปล่า
"เค้กไม่มีหรอกครับ..." ผมตอบเสียงเรียบ "มีแต่ 'ขนมชั้น'"
"ขนมชั้นก็ได้! แต่ขอสีแดงกับสีน้ำเงินนะเว้ย! ให้มันกลมเกลียว!"
ผมเดินไปหลังร้าน หยิบถาดขนมชั้นที่ทำค้างไว้...
แต่ผมแอบหยอด "ไส้พิเศษ" ลงไปตรงกลางระหว่างชั้น
มันคือ "บอระเพ็ดเชื่อม"... ขมจนลิ้นชา ขมจนตาสว่าง
ผมวางถาดขนมชั้น "แดง-น้ำเงิน" ลงกลางโต๊ะ สีสันสวยงามตัดกันฉูดฉาด
พวกพรรคจิ๋วรีบวิ่งกรูเข้ามาจะหยิบกินก่อน
"เฮ้ย! หยุด!" เฮียน้ำเงินตวาด "ผู้ใหญ่ยังไม่ได้กิน เด็กๆ รอไปก่อน! รอเศษร่วงค่อยเก็บกิน!"
พวกพรรคจิ๋วชะงัก ทำหน้าจ๋อย ถอยไปยืนกลืนน้ำลายมุมห้อง
"เอ้า! เชิญครับเฮียแดง พันธมิตรตลอดกาล(เพิ่งตั้งเมื่อกี้)" เฮียน้ำเงินผายมือ
"เชิญครับเฮียน้ำเงิน เพื่อนรักหักเหลี่ยม... เอ้ย เพื่อนตาย!" เฮียแดงยิ้มหวานหยด
ทั้งคู่หยิบขนมชั้นชิ้นโต ยัดเข้าปากพร้อมกัน เคี้ยวตุ้ยๆ ด้วยความตะกละแห่งอำนาจ
"อื้มมม! หวาน! หอม! นี่แหละรสชาติของการปรองดอง!" เฮียแดงหลับตาพริ้ม
แต่ทันใดนั้น... กึก!
ฟันของพวกเขากัดโดน "ไส้บอระเพ็ด" ที่ซ่อนอยู่ข้างใน
ความขมปี๋แล่นพล่านไปทั่วปาก ลามขึ้นสมอง ลงไปถึงลำไส้ใหญ่!
"อุ๊บ!!!" เฮียแดงตาเหลือก หน้าแดงก่ำเหมือนจะสำลัก
"อึก!!!" เฮียน้ำเงินหน้าเขียวคล้ำ พยายามกลั้นอาเจียน
"เป็นอะไรครับ?" ผมถามยิ้มๆ "ไม่อร่อยเหรอ?"
"ข... ขม! ขมฉิบหายเลยมาสเตอร์!" เฮียน้ำเงินตะโกนทั้งน้ำตา "ใส่อะไรลงไปวะเนี่ย!"
"อ้าว..." ผมทำหน้าซื่อ "ก็ใส่ 'ความจริงในอดีต' ลงไปไงครับ"
"คำด่าที่เคยด่ากันไว้... นโยบายที่เคยหาเสียงหาแสงไว้... สัญญาที่เคยให้ไว้กับชาวบ้าน... ผมเอามาเคี่ยวรวมกันเป็นไส้"
ผมจ้องหน้าพวกเขา
"หวานนอก... ขมใน... ก็เหมาะกับพวกคุณดีไม่ใช่เหรอ?"
เฮียแดงพยายามจะคายทิ้ง แต่เฮียน้ำเงินรีบเอามือปิดปากเฮียแดงไว้
"คายไม่ได้นะโว้ย!" เฮียน้ำเงินกระซิบลอดไรฟัน
"คายตอนนี้เสียของหมด! รัฐกะบาล ล้มนะเว้ย! กลืนลงไป! ขมแค่ไหนก็ต้องกลืน!"
ทั้งคู่มองตากัน... น้ำตาลูกผู้ชายไหลพรากด้วยความขมขื่น
แต่สุดท้าย... ด้วยความหิวกระหายอำนาจ พวกเขาก็กลั้นใจ "กลืน" ก้อนขมๆ นั้นลงคอไปดังเอือก!
"อึก... อร่อย... อร่อยมาก..." เฮียแดงพูดเสียงสั่น เสมหะติดคอ
"ใช่... หวานเจี๊ยบ... หวานจนน้ำตาไหล..." เฮียน้ำเงินยิ้มสยอง
พวกพรรคจิ๋วที่ยืนดูอยู่ เห็นเจ้านายทำหน้าเหมือนโดนวางยา ก็เริ่มลังเล
"เอ่อ... พวกผมต้องกินด้วยไหมครับนาย?"
"กินสิวะ!" เฮียแดงตวาด "พวกกูกลืนแล้ว พวกมึงก็ต้องกลืน! ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ห้ามบ่นว่าขม!"
สุดท้าย... ทั้งโต๊ะก็นั่งกินขนมชั้นไส้บอระเพ็ดกันทั้งน้ำตา
กินไป สะอึกไป หน้าตาบิดเบี้ยว แต่ปากท่องมนต์ว่า "เพื่อประชาชนๆๆ"
ผมยืนเช็ดแก้ว มองดู "งานเลี้ยงโต๊ะจีนลิง" ตรงหน้าด้วยความสมเพช
อากาศในร้านที่ว่าร้อน... ยังไม่ร้อนเท่าไฟในท้องของคนที่ยอมกินยาพิษเพื่อแลกกับเก้าอี้
(กล้องแพนไปที่ถังขยะหน้าร้าน... หมาตัวหนึ่งกำลังคาบ 'ป้ายหาเสียงเก่า' ที่เขียนว่า 'ไม่ร่วมสังฆกรรม' ไปฉีกทิ้งอย่างเมามัน)
Midnight Diner UB
เปิด: เที่ยงวัน ยัน เที่ยงคืน
ข้อคิดคืนนี้: ของฟรีไม่มีในโลก... เค้กที่หวานที่สุด มักต้องแลกมาด้วยการ 'กลืนน้ำลาย' ที่ขมขื่นที่สุดเสมอ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
