ช่วงที่สงครามการเมืองต่างค่ายแรงสุดเมื่อหลายปีก่อน
ผมได้รับเกียรติให้อยู่ในรายชื่อนักเขียนที่สาวกค่ายหนึ่งไม่ควรอ่าน เพราะเป็น 'หนังสือเลว'
บางคนก็บอกให้เอาหนังสือผมไปรองขาโต๊ะ บางคนก็ส่งหนังสือคืนมาให้ผม เพราะรับไม่ได้กับจุดยืนของผม
ก็ไม่ว่าอะไร นี่เป็นโลกเสรี ไม่อยากอ่านอะไร ก็ไม่ต้องอ่าน อยากเชื่ออะไร ก็ตามสบาย
แต่นี่... ในความเห็นของผม เป็นอันตรายต่อปัญญาอย่างยิ่ง
อันตรายอย่างไร?
กายภาพมนุษย์เราจะแข็งแรงต้องมีสารอาหารและวิตามินครบถ้วน การสร้างปัญญาของเราก็เช่นกัน หากเสพแต่สารความคิดแบบเดียว สมองจะเสื่อมลงๆ เพราะขาดความหลากหลายของความคิด
สมัยผมเป็นเด็ก มีวิชาชื่ออ่านเอาเรื่อง คืออ่านแบบทะลุ เข้าใจว่าสาระของงานชิ้นนั้นคืออะไร
ถ้าเข้าใจทะลุคือการ "อ่านแตก"
อ่านเยอะแต่อ่านไม่แตก แย่กว่าไม่อ่านเสียอีก
เชื่อไหมว่า ทุกวันนี้ผมยังอ่านบทความและข้อเขียนของคนที่ผมไม่เห็นด้วย ผมอยากรู้ว่าพวกเขาคิดอะไร คิดอย่างไร คิดด้วยมุมมองใด มีกรอบคิดหรือเปล่า กรอบคิดอะไร ใช้คำพูดแบบไหน คำพูดแต่ละคำทำหน้าที่โน้มน้าวอะไร โยงอะไร โยงอย่างไร อะไรคือเจตนาของข้อเขียนนั้น ฯลฯ ผมเชื่อว่าผมอ่านและเขียนมามากพอ "อ่านแตก"
ผมเชื่อว่าถ้าเราสามารถอ่านงานของคนที่เราเห็นต่าง มันจะช่วยเสริมปัญญาของเราเอง เพราะมันชี้จุดที่เราไม่อยากมอง และบางทีมันก็เปลี่ยนมุมมองเราได้
เวลาผู้อ่านคอมเมนต์ว่าผมติดอยู่ในกับดักความคิดเก่า ล้าสมัยแล้ว ผมก็รับฟังนะครับ แต่น่าเสียดายไม่มีใครขยายความว่าติดกับอย่างไร แค่บอกลอยๆ ว่าติดกับ ทำให้ผมนำไปคิดต่อไม่ได้
แต่อีกด้านหนึ่งผมก็จะชวนให้ผู้อ่านคนนั้นถามตัวเองว่า "เคยคิดสักแวบไหมว่าบางที แม้ว่าอาจเป็นหนึ่งในล้าน บางทีผมอาจจะถูกก็ได้!"
ยกตัวอย่าง เช่น จากโพสต์ Bartender Series ตอน 'นับคะแนนใหม่' มีผู้คอมเมนต์กลายคนว่าผมต่อต้านการนับคะแนนใหม่ ถ้าตีความและสรุปอย่างนี้ ก็แสดงว่าอ่านไม่แตก อ่านไม่เข้าใจอะไรเลยแม้แต่น้อย
เพราะงานอย่าง Bartender Series ไม่ใช่บทความแสดงความเห็นของคนเขียน มันเป็นงานหัสคดี เหมือนการ์ตูนการเมือง หรือละครล้อเลียนการเมือง งานแบบนี้ใช้อารมณ์ขันแสดงอีกมุมของเหตุการณ์ เนื้องานไม่สามารถใช้เป็นบทสรุปจุดยืนของคนเขียนได้
เวลาอ่านการ์ตูนของบัญชา/คามิน เราดูที่มุมหนึ่งของเหตุการณ์ผ่านอารมณ์ขัน จะไปสนใจทำไมว่าบัญชา/คามินยืนตรงไหน มันไม่สำคัญ เพราะมันเป็นการ์ตูนการเมือง ไม่ใช่บทความ อีกประการหนึ่ง บางครั้งความคิดสร้างสรรค์ทำให้มุขการ์ตูนเป็นอย่างนั้น มันไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยความเชื่อของคนวาดเสมอไป
มีแต่บทความที่เป็นกิจลักษณะ จึงสามารถใช้สรุปว่าเป็นจุดยืนและความเห็นของคนเขียนได้
นี่ก็คือเหตุผลที่เราควรอ่านหลากหลาย อ่านและวิเคราะห์ให้เข้าใจ จึงจะสร้างปัญญา พอพูดอย่างนี้ ก็มีคนโกรธอีก หาว่าไปอบรมเขา
เขียนมาเสียยาว ก็แค่จะบอกว่านับจากพรุ่งนี้ไป ผมจะโพสต์น้อยลง และจะหยุดเรื่องการเมืองภายในประเทศ (เท่าที่ทำได้) บอกตรงๆ ว่าเหนื่อยใจมาก ไม่ว่าโพสต์อะไร ก็โยงเข้าการเมืองและสามารถสรุปจุดยืนของผมให้เสร็จสรรพ และเบื่อหน่ายพวกที่อ่านไม่แตกแต่คิดว่าตัวเองรู้มาก เจออย่างนี้ต่อเนื่อง ก็จิตตก
ขอพักจิตก่อน
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
